Οι τεράστιες επενδύσεις στα AI Data Centers παρουσιάζονται ολοένα και περισσότερο ως ένα ριψοκίνδυνο στοίχημα και όχι ως βέβαιη επιχειρηματική ευκαιρία, καθώς οι εταιρείες ποντάρουν ότι τα προϊόντα τους θα διατηρήσουν μακροπρόθεσμα την αξία τους και δεν θα ξεπεραστούν από καλύτερες τεχνολογίες. Την ίδια ώρα, το μέγεθος των κεφαλαίων που κινητοποιούνται δημιουργεί νέες πιέσεις στη χρηματοδότηση και ανησυχίες για τη ρευστότητα και τη μελλοντική αξία αυτών των εγκαταστάσεων, με αποτέλεσμα ορισμένοι επενδυτές να αρχίζουν να αναθεωρούν ή και να ακυρώνουν σχέδια.
Πιο αναλυτικά
Τα αμύθητα ποσά που επενδύονται στην ανάπτυξη ή ενίσχυση των AI Data Centers, δηλαδή των κέντρων δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης, δεν αποτελούν μια σίγουρη επιχειρηματική κίνηση, αλλά στοίχημα αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
Οι εταιρείες δεν επενδύουν λεφτά γιατί γνωρίζουν ότι θα βγάλουν κέρδος, αλλά επειδή πιστεύουν ότι το μελλοντικό προϊόν τους θα έχει αξία, την οποία και μάλιστα θα διατηρήσει σε βάθος χρόνου. Εν ολίγοις, στοιχηματίζουν και στο πώς κανείς δεν θα δημιουργήσει ένα προϊόν καλύτερο από το δικό τους.
«Είναι σαν να χρηματοδοτείς ένα φαξ και μετά να εφεύρει κάποιος το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο», είπε χαρακτηριστικά ο Κάρλος Ο. Μεντέζ, συνιδρυτής της Crayhill Capital, εταιρείας που απορρίπτει συμφωνίες δανεισμού που σχετίζονται με ατέρμονες επενδύσεις στην AI.
«Όλοι έχουν αποφασίσει ότι θέλουν να ασχοληθούν με τον τομέα των σιδηροδρόμων», είπε στους FT ο βραβευμένος με Πούλιτζερ συγγραφέας Λιακουάτ Αχαμέτ, του οποίου η ιστορική μελέτη για τη φούσκα των σιδηροδρόμων του 1873 έχει αναφερθεί ως ένα βασικό κείμενο που βοηθά στην κατανόηση της τρέχουσας συγκυρίας, από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Microsoft, Σάτια Ναντέλα.
Ακόμη, προκύπτει ένα επιπλέον πρόβλημα. Τα ποσά που δαπανούνται είναι τόσο τεράστια, που πλέον επενδυτές αναγκάζονται να χρησιμοποιούν ξένα νομίσματα, λόγω της αυξημένης ζήτησης. Έτσι, αναλυτές εκτιμούν ότι στο μέλλον ένα κράτος ενδεχομένως να αντιμετωπίσει ξαφνικό πρόβλημα ρευστότητας ή αντιθέτως να συμβεί το άκρως αντίθετο, κάτι που αναμένεται να ταράξει την παγκόσμια αγορά.
Ενδεικτικά, η Nvidia προσφάτως εξασφάλισε δάνειο 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Για να επιτευχθεί αυτό όμως, χρειάστηκε η συνεργασία έξι χρηματοοικονομικών κολοσσών: BlackRock, Blackstone, Apollo Global, KKR, Brookfield και Goldman Sachs.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, δεδομένων των παραπάνω κινδύνων, αλλά και νέων που προκύπτουν (π.χ. η αξία των εγκαταστάσεων των κέντρων δεδομένων σε 10 χρόνια από τώρα) αρχίζουν να προβληματίζουν τους επενδυτές, οι οποίοι σε τοπικό βαθμό ακυρώνουν τις επενδύσεις τους.
Μέχρι στιγμής, το «πρώτο καμπανάκι» που πράγματι έχει επηρεάσει αρνητικά τους επενδυτές, είναι η έλλειψη κέρδους και η ανάγκη να επενδυθούν εκ νέου χρήματα στο ίδιο έργο, ώστε να καλυφθεί η ζημία.
Η λύση σε ορισμένες περιπτώσεις βρίσκεται με τη χρηματοδότηση μεγάλων έργων, με τα ποσά να μοιράζονται στη συνέχεια στις επενδύσεις που ήδη είναι σε εξέλιξη, αλλά δεδομένης της ανταγωνιστικότητας, αυτή η πρακτική αρχίζει να υποχωρεί, μειώνοντας σιγά σιγά τις εναλλακτικές επιλογές.
