Σε στενό κύκλο της οικογένειας θα πραγματοποιηθούν η εξόδιος ακολουθία και η ταφή του «Καπετάνιου στη θάλασσα και στη ζωή», Γεωργίου Ι. Βαρδινογιάννη, όπως γνωστοποίησαν οι οικείοι του με ανακοίνωση που εξέδωσαν πριν από λίγο.
Η ανακοίνωση αναφέρει: «Με βαθύτατη θλίψη, η οικογένεια Γεωργίου Ι. Βαρδινογιάννη ανακοινώνει ότι ο πολυαγαπημένος πατέρας και παππούς, Γεώργιος Ι. Βαρδινογιάννης, έφυγε από τη ζωή σήμερα Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026. Η εξόδιος ακολουθία και η ταφή θα πραγματοποιηθούν σε στενό οικογενειακό κύκλο».
Ο Γεώργιος Ιωάννη Βαρδινογιάννης διακρίθηκε στη ναυτιλία, στις επιχειρήσεις και στον αθλητισμό, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Ξεχώριζε για τον δυναμισμό και την επιμονή του, αλλά και για το αίσθημα δικαιοσύνης. Η ακεραιότητα, η προσήλωσή του στον λόγο που έδινε και η αγάπη του για την οικογένεια και τους ανθρώπους του χαρακτήριζαν την προσωπικότητά του πέρα από τη δημόσια δράση του.
Στην Επισκοπή Ρεθύμνου της Κρήτης γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1936, ως ένα από τα δέκα παιδιά του Ιωάννη Βαρδινογιάννη και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη. Τα παιδικά του χρόνια σημαδεύτηκαν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη γερμανική Κατοχή, σε μια περιοχή όπου η αλληλεγγύη, η γενναιότητα και η ελευθερία ήταν βασικές αξίες.
Στα δεκαπέντε του άφησε την Κρήτη για την Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών, όπου φοίτησε μέχρι την ηλικία των δεκαεπτά. Έπειτα έφυγε για την Αγγλία, έχοντας στην τσέπη μόλις δέκα δολάρια, ώστε να σπουδάσει ναυτικά στο Σαουθάμπτον. Ακολούθησε καριέρα στο εμπορικό ναυτικό, έγινε πλοίαρχος και ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο.
Το 1966, ως κυβερνήτης του δεξαμενόπλοιου «Ιωάννα V» (Joanna V), ενεπλάκη σε διεθνές ναυτικό και διπλωματικό επεισόδιο. Το πλοίο κατέπλευσε στο λιμάνι της Μπέιρα στη Μοζαμβίκη, παρότι ίσχυε βρετανικός αποκλεισμός που συνδεόταν με το εμπάργκο πετρελαίου στη Ροδεσία. Η χρηματική αμοιβή που του προσφέρθηκε από την κυβέρνηση της Ροδεσίας δόθηκε ολόκληρη για την ενίσχυση των κατοίκων της χώρας.
Η αντίθεσή του στη δικτατορία αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στη ζωή του. Το 1973 συγκαταλεγόταν στους πρωτεργάτες της προετοιμασίας του Κινήματος του Ναυτικού. Στο πλαίσιο των επαφών για την προετοιμασία του ταξίδεψε στο Λονδίνο και συναντήθηκε με τον αυτοεξόριστο βασιλιά Κωνσταντίνο Β΄, από τον οποίο ζήτησε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Για τις ενέργειες και τις πεποιθήσεις του διώχθηκε και φυλακίστηκε στη διάρκεια της δικτατορίας, χωρίς να εγκαταλείψει τις αρχές του.
Η πορεία του στον επιχειρηματικό χώρο συνδέθηκε στενά με τη διαδρομή της οικογένειας Βαρδινογιάννη. Ο ίδιος και οι αδελφοί του, Νίκος, Παύλος, Βαρδής, Θεόδωρος και Σήφης, συμμετείχαν στη δημιουργία και την ανάπτυξη ενός σημαντικού έργου με διεθνή παρουσία. Με διαφορετικές δραστηριότητες, προσωπικές πρωτοβουλίες και ικανότητες, συνέβαλαν όλοι σε μια κοινή προσπάθεια που βασίστηκε στην εργατικότητα, την αλληλοστήριξη και τους ισχυρούς δεσμούς της οικογένειας.
Ασχολήθηκε επίσης με τις ασύρματες επικοινωνίες CB (Citizens Band), ως πρόεδρος ένωσης χρηστών CB, προωθώντας την αξιοποίησή τους για κοινωνικούς σκοπούς. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η συγκεκριμένη δράση του αναγνωρίστηκε τιμητικά από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄.
Το 1979 ανέλαβε την προεδρία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και παρέμεινε στη θέση έως το 2000. Στα 21 χρόνια της διοίκησής του, η ομάδα κατέκτησε έξι πρωταθλήματα Ελλάδας, εννέα Κύπελλα και τρία Σούπερ Καπ, ενώ προκρίθηκε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1985 και του UEFA Champions League το 1996.
Η προσφορά του στον Παναθηναϊκό δεν περιορίστηκε στις διακρίσεις της ομάδας. Με δική του πρωτοβουλία κατασκευάστηκε το προπονητικό κέντρο της Παιανίας, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1981, ενώ έδωσε βάρος και στην ανάπτυξη των ακαδημιών του συλλόγου.
Σε όλη την Ελλάδα τον ήξεραν ως «Καπετάνιο». Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης ήταν ευθύς, μαχητικός και ασυμβίβαστος, με ακλόνητη πίστη στην εντιμότητα και στον προσωπικό λόγο, καθώς και ισχυρό αίσθημα δικαιοσύνης. Η δημόσια εικόνα του ήταν έντονη, αλλά οι άνθρωποι που τον γνώριζαν από κοντά έβλεπαν έναν γενναιόδωρο και δοτικό άνθρωπο, αφοσιωμένο στους γύρω του. Η εκτίμηση και η αγάπη όσων συνάντησε, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αποτελούσαν ξεχωριστή αναγνώριση για εκείνον.
Η οικογένεια είχε πρωταρχική θέση στη ζωή του. Διατηρούσε στενούς δεσμούς με τα αδέλφια, τα παιδιά, τα εγγόνια και τα ανίψια του και τους αγαπούσε βαθιά. Από τα δέκα παιδιά του Ιωάννη και της Χρυσής Βαρδινογιάννη, βρίσκεται εν ζωή η αδελφή του, Ελένη Κεφαλογιάννη.
Απέκτησε τρία παιδιά, τον Παύλο, τον Νίκο και τη Χρυσή, και δύο εγγόνια, τον Γιώργο και την Κάρεν Αγάπη. Η οικογένειά του βρισκόταν στο κέντρο της ζωής του.
Η θάλασσα ήταν η άλλη μεγάλη αγάπη του. Εξαιρετικός ψαράς και άνθρωπος της θάλασσας, κράτησε έως τα τελευταία χρόνια της ζωής του το πάθος για το ψάρεμα και τη βαθιά σύνδεσή του με το υγρό στοιχείο, που του πρόσφερε ελευθερία, ηρεμία και τρόπο προσωπικής έκφρασης.
Η διαδρομή του Γεωργίου Ιωάννη Βαρδινογιάννη κάλυψε σχεδόν εννέα δεκαετίες της ελληνικής ιστορίας. Από την Κρήτη της Κατοχής και την αναχώρησή του με δέκα δολάρια, πέρασε στις θάλασσες του κόσμου, στην αντιδικτατορική δράση, στις διεθνείς επιχειρήσεις και στις σημαντικές στιγμές του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η πορεία του συνδύασε τόλμη, δημιουργικότητα και προσωπική αξιοπρέπεια.
Η κληρονομιά του δεν εξαντλείται στα αξιώματα και στις επιτυχίες. Περιλαμβάνει τις σχέσεις που οικοδόμησε, την εκτίμηση που κέρδισε, την αγάπη που προσέφερε και την αφοσίωσή του στους ανθρώπους και στις αξίες που πρέσβευε.
Καπετάνιος στη θάλασσα και στη ζωή. Κράτησε ο ίδιος το τιμόνι έως το τέλος.
