Την ανάγκη να στηριχθεί ουσιαστικά η Ελληνίδα αγρότισσα με πολιτικές για την ενίσχυση του εισοδήματος, της γυναικείας επιχειρηματικότητας, της μητρότητας και της ισότιμης συμμετοχής στην αγροτική παραγωγή υπογραμμίζει ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς. Σε άρθρο του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ), με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αγρότισσας στις 15 Οκτωβρίου, αναπτύσσει τις θέσεις του.
Ο υπουργός σημειώνει ότι η ενίσχυση των γυναικών της υπαίθρου υπερβαίνει τα όρια της αγροτικής πολιτικής, καθώς συνδέεται άμεσα με τη δημογραφική πρόκληση, την ανάπτυξη των περιφερειών και τη διαφύλαξη της κοινωνικής συνοχής. Παράλληλα, παρουσιάζει τις κυβερνητικές παρεμβάσεις που αποσκοπούν στην αναβάθμιση της θέσης τους στην αγροτική οικονομία.
Το άρθρο του Μαργαρίτη Σχοινά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ
«Υπάρχουν χέρια που καλλιεργούν τη γη και χέρια που κρατούν έναν ολόκληρο τόπο όρθιο. Και τα δύο τα προσφέρουν τα χέρια της Ελληνίδας αγρότισσας . Με τον καθημερινό τους κόπο, παράγουν διαχρονικά την τροφή, στηρίζουν την οικογένεια, περνούν από γενιά σε γενιά τις γνώσεις, τις αξίες και τις παραδόσεις μας, ενώ διατηρούν ζωντανό τον κοινωνικό ιστό της ελληνικής περιφέρειας.
Η 15η Οκτωβρίου αποτελεί κάτι περισσότερο από αφορμή για να τιμηθεί η γυναίκα της υπαίθρου. Είναι ημέρα αναγνώρισης της πολύτιμης συνεισφοράς της στην παραγωγή και την κοινωνική συνοχή, καθώς και στη διατήρηση της ζωής στις ελληνικές περιφέρειες. Πίσω από πολλές οικογενειακές εκμεταλλεύσεις βρίσκεται μια γυναίκα που εργάζεται αδιάκοπα, φροντίζει παιδιά και ηλικιωμένους, συμβάλλει στην παραγωγή και διατηρεί δεμένη την οικογένεια.
Η συμβολή της αποτυπώνεται όχι μόνο στην παραγωγή προϊόντων και στη δημιουργία εισοδήματος, αλλά και στα σπίτια που μένουν ανοιχτά, στα παιδιά που ανατρέφονται στον τόπο τους, στις κοινότητες που δεν ερημώνουν και στις παραδόσεις που διατηρούνται από γενιά σε γενιά. Η Ελληνίδα αγρότισσα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες απέναντι στη δημογραφική συρρίκνωση και στην εγκατάλειψη της υπαίθρου. Γι’ αυτό, η στήριξή της αφορά όχι μόνο τον αγροτικό τομέα, αλλά και την οικογένεια, την περιφερειακή ανάπτυξη και το μέλλον της χώρας.
Παρά τη σημαντική αυτή προσφορά, η αναγνώρισή της δεν ήταν πάντοτε ανάλογη. Επί χρόνια, η εργασία των γυναικών στις οικογενειακές εκμεταλλεύσεις αντιμετωπιζόταν συχνά ως βοηθητική, ενώ η δυνατότητά τους να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση και εκπαίδευση ή να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων ήταν περιορισμένη. Η σύγχρονη αγροτική πολιτική που ακολουθούμε ανατρέπει σταδιακά αυτή την αντίληψη και διασφαλίζει ότι η αγρότισσα αντιμετωπίζεται ως ισότιμη επαγγελματίας, παραγωγός και επιχειρηματίας.
Η Πολιτεία οφείλει να δίνει πρακτικό περιεχόμενο στην αναγνώριση αυτή, προχωρώντας σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις. Το πρόγραμμα Νέων Αγροτών, που δίνει έμφαση στη συμμετοχή των γυναικών, παρέχει κίνητρα στις νέες γυναίκες να δραστηριοποιηθούν στην παραγωγή και να διαμορφώσουν την επαγγελματική τους πορεία στην ύπαιθρο, μέσω του πριμ πρώτης εγκατάστασης και της αυξημένης μοριοδότησης. Επιπλέον, η αύξηση του αφορολόγητου και τα μέτρα κοινωνικής στήριξης ενδυναμώνουν το διαθέσιμο εισόδημα των αγροτικών οικογενειών, κρίσιμο παράγοντα για την οικονομική τους αντοχή την τρέχουσα περίοδο.
Η μητρότητα αποτελεί επίσης πεδίο στο οποίο απαιτείται ιδιαίτερη μέριμνα. Το επίδομα μητρότητας διάρκειας εννέα μηνών, στο ύψος του κατώτατου μισθού, μαζί με το επίδομα γέννησης, συνιστούν ουσιαστικά μέτρα για τις γυναίκες και τις οικογένειες. Παράλληλα, μέσω των προγραμμάτων παιδικής φροντίδας, των vouchers για βρεφονηπιακούς σταθμούς και των ευέλικτων επιλογών φροντίδας αντιμετωπίζεται μια πραγματική ανάγκη: να μπορεί η αγρότισσα να ανταποκρίνεται στην εργασία και στην οικογενειακή ζωή χωρίς να αναγκάζεται κάθε μέρα να επιλέγει ανάμεσα στα δύο.
Για κάθε γυναίκα της υπαίθρου είναι εξίσου κρίσιμο να ανοίγονται δρόμοι προς τη γνώση και τις νέες δυνατότητες της αγροτικής οικονομίας. Η εκπαίδευση στη βιολογική γεωργία, στις σύγχρονες καλλιεργητικές μεθόδους, στη διαχείριση κινδύνων και στην ψηφιακή γεωργία είναι αναγκαία για την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα, όχι πολυτέλεια. Επίσης, η ανάπτυξη της γυναικείας επιχειρηματικότητας, των συνεταιρισμών, της οικοτεχνίας, του αγροτουρισμού και της μεταποίησης τοπικών προϊόντων μπορεί να ανοίξει νέες θέσεις εργασίας, να αναβαθμίσει την αξία της τοπικής παραγωγής και να δώσει ουσιαστικές προοπτικές στις μικρότερες κοινότητες.
Παράλληλα με αυτές τις προσπάθειες, χρειάζονται ισότιμη αμοιβή για ίση εργασία, πραγματική συμμετοχή των γυναικών στη λήψη αποφάσεων και προστασία από κάθε είδους διάκριση. Σημαντική είναι, επιπλέον, η συμβολή καλύτερων υπηρεσιών υγείας, σύγχρονων υποδομών και πραγματικών επαγγελματικών δυνατοτήτων, μέσα από εθνικές και ευρωπαϊκές δράσεις και προγράμματα που απευθύνονται στις γυναίκες και στα παιδιά τους. Δεν αρκεί να περιμένουμε από την αγρότισσα να κρατήσει ζωντανό τον τόπο της. Οφείλουμε να διαμορφώσουμε τις συνθήκες που θα της επιτρέπουν να ζει, να δημιουργεί και να προοδεύει εκεί.
Σε συνθήκες κλιματικής κρίσης και με την επισιτιστική ασφάλεια να απαιτεί όλο και περισσότερα, η παρουσία των γυναικών συνιστά στρατηγικό πλεονέκτημα. Για μια γεωργία ανθεκτικότερη, καινοτόμα και βιώσιμη, καθοριστικές είναι οι γνώσεις, η δημιουργικότητα και η ικανότητά τους να προσαρμόζονται.
Τιμούμε σήμερα, λοιπόν, την Ελληνίδα αγρότισσα όχι ως μία ακόμη επέτειο. Αναγνωρίζουμε όχι μόνο όσα έχει προσφέρει επί δεκαετίες, αλλά και όσα μπορεί να πετύχει: κάθε οικογένεια που στηρίζει, κάθε νέα ιδέα που κάνει πράξη και κάθε παιδί που ενθαρρύνει να ονειρευτεί το μέλλον του στον τόπο του.
«Η Ελληνίδα αγρότισσα είναι η μάνα της ελληνικής γης». Οφείλουμε να εξασφαλίσουμε ότι αυτή η ψυχή θα διαθέτει φωνή, δικαιώματα, ίσες ευκαιρίες και προοπτική. Στηρίζοντας την αγρότισσα, ενισχύουμε την οικογένεια, την κοινωνική συνοχή και τη δυνατότητα της ελληνικής υπαίθρου να παραμείνει ζωντανή. Έτσι, στηρίζουμε τελικά το μέλλον της Ελλάδας».
