Στη Νέα Ιωνία πραγματοποιήθηκε, με τη συμμετοχή πλήθους πιστών και έντονη συγκίνηση, η επίσημη μετακομιδή του άφθαρτου σκηνώματος του Αγίου Γεωργίου του Νεαπολίτου, πολιούχου της πόλης. Το απόγευμα της Δευτέρας, εκατοντάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους για να αποδώσουν τιμές στον Άγιο.

Συνδεδεμένο στενά με την ιστορική μνήμη των προσφύγων από τη Νεάπολη (Νεβσεχίρ) της Καππαδοκίας, το ιερό κειμήλιο μεταφέρθηκε με λιτανευτική πομπή από τον Ιερό Ναό Αγίου Ευσταθίου στον Περισσό, όπου φυλασσόταν από το 1924, μετά την Ανταλλαγή Πληθυσμών, στη νέα του «εστία»: τον νεόδμητο ναό που βρίσκεται στο συγκρότημα του «Ιωνικού Κέντρου».

Κατά μήκος της Λεωφόρου Ηρακλείου, οι πιστοί έραιναν με δάφνες τη λιτανεία, ενώ η Φιλαρμονική και τα αγήματα συνόδευαν την πομπή μέσα σε ιδιαίτερα φορτισμένη ατμόσφαιρα. Η τελετή έφτασε στην κορύφωσή της με την Ακολουθία των Θυρανοιξίων: ο Μητροπολίτης Γαβριήλ άνοιξε τις θύρες και το σκήνωμα του Αγίου εισήλθε πρώτο, πριν ακολουθήσει ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός. Σήμερα, Τρίτη, ημέρα της εορτής του Αγίου, ολοκληρώνονται οι λατρευτικές εκδηλώσεις με την πρώτη Πανηγυρική Θεία Λειτουργία και τα εγκαίνια της Αίθουσας Πολιτισμού του Κέντρου.

«Χρόνια μας πολλά»

Στο Orange Press Agency, πιστοί που βρέθηκαν στην πομπή μίλησαν για όσα ένιωσαν, κάνοντας λόγο τόσο για νοσταλγία όσο και για τη δυσαρέσκειά τους σχετικά με την απομάκρυνση του σκηνώματος από την ιστορική ενορία του.

Η κ. Αναστασία, η οποία κατοικεί στην περιοχή εδώ και 55 χρόνια και συμμετέχει ενεργά επί 16 χρόνια στο φιλόπτωχο έργο, μίλησε για τον δεσμό της με την τοπική εκκλησία:

«Χρόνια μας πολλά, βοήθειά μας ο Άγιος. Εγώ είμαι 55 χρόνια εδώ, οπότε είμαι παλιά. Είμαι στον Άγιο Στέφανο, 16 χρόνια στο φιλόπτωχο. Με ξέρουν όλοι οι παπάδες και οι δεσποτάδες. Να ‘μαστε καλά, να ‘χουμε υγεία. Ο δεσπότης μας να ‘ναι γερός, να κάνει αυτά τα πράγματα για τους φιλοπτώχους. Τον αγαπάμε. Έτσι γεννηθήκαμε (με την πίστη), έτσι τα βρήκαμε, έτσι τα πάμε. Άλλωστε έχουμε πολλά χρόνια τέτοια κληρονομιά».

«Είναι θαυματουργός»

Η Έλια, κάτοικος της περιοχής, ήταν εμφανώς συγκινημένη και είπε ότι «ο Άγιος Γεώργιος είναι θαυματουργός. Γι’ αυτό ήρθαμε κι εμείς, για να προσκυνήσουμε και να τον δούμε σε όλο του το μεγαλείο. Να σας πω ότι τα λείψανα που είδα… ρίγησα».

Ο κ. Κώστας, με καταγωγή από τη Μικρά Ασία, εμφανίστηκε ιδιαίτερα συγκινημένος και με δάκρυα στα μάτια. Εξέφρασε την πικρία του για την απομάκρυνση του σκηνώματος από την ιστορική προσφυγική γειτονιά:

«Ήρθαμε για τον Άγιο Γεώργιο, αλλά είναι λάθος που τον πήραν από εδώ. Χρόνια είχε εδώ στον Άγιο Ευστάθιο. Εδώ είναι η Νεάπολη. Είμαστε Μικρασιάτες, από τη Μικρά Ασία ήρθαν εδώ πέρα. Ήταν το σπίτι του εδώ. Αλλά τι να κάνεις, με την εξουσία δεν μπορείς να τα βάλεις. Εμείς είμαστε χριστιανοί, πιστεύουμε στον Χριστό. Το πήραν επειδή είναι κοντά ο ηλεκτρικός σταθμός του Περισσού και θα πηγαίνει περισσότερος κόσμος από αυτή την πλευρά. Συμφωνώ ως προς αυτό, αλλά όλοι ξέρουν ότι εδώ υπήρχε το σκήνωμα του Αγίου Γεωργίου του Νεαπολίτη. Εκεί πέρα τι είναι; Εκεί δεν είναι Νεάπολη».

«Σαν να έχουμε έναν δικό μας πεθαμένο»

Η κ. Αγγελική μίλησε συγκινημένη για την προσωπική σχέση που νιώθει με το ιερό λείψανο, συνδέοντας το προσκύνημα με τις απώλειες που έχει βιώσει:

«Μας αρέσει εδώ, το λείψανο που προσκυνήσαμε είναι το κάτι άλλο. Είναι σαν να έχουμε έναν πεθαμένο δικό μας… Έχω χάσει και τον γιο μου και τον σύζυγό μου και γι’ αυτό το αισθάνομαι έτσι. Έτσι το βιώνουμε, είμαστε κάπως συναισθηματικά φορτισμένοι».