Ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας άσκησε έντονη κριτική στην κυβερνητική πολιτική, μίλησε για την οικονομική ασφυξία των δήμων και τόνισε την ανάγκη ουσιαστικών διεκδικήσεων, στην ομιλία του στο ετήσιο συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα.
Έθεσε το ζήτημα της θεσμικής και οικονομικής επιβίωσης της Αυτοδιοίκησης, ενώ εξέφρασε αμφιβολίες για τη στρατηγική που ακολουθεί η διοίκηση της ΚΕΔΕ.
Τους αιρετούς κάλεσε να αφήσουν πίσω την πρακτική των διαδοχικών ψηφισμάτων και να επιλέξουν κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις.
Σε ανάρτησή του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, ο κ. Δούκας σχολίασε με αιχμηρό τρόπο την ομιλία του Πρωθυπουργού στο συνέδριο της ΚΕΔΕ, τόσο για τα αιτήματα των δήμων όσο και για τις απευθείας αναθέσεις:
“Ο κ. Μητσοτάκης εγκάλεσε τους αιρετούς στην Αυτοδιοίκηση να μειώσουν τις απευθείας αναθέσεις και τις προσλήψεις εκτάκτων εργαζομένων.
Καλά ακούσατε, ο πρωθυπουργός που τα έχει αναγάγει και τα δύο σε πρωταθλητισμό.
Για τα αιτήματά μας, πολλά εκ των οποίων βρήκε δίκαια, μας είπε ότι θα τα εξετάσει όταν ωριμάσουν οι συνθήκες
Μας είπε και πότε θα γίνει αυτό: Όταν ηρεμήσουν οι αγορές και αποκατασταθεί η παγκόσμια ειρήνη…
Καλή μας τύχη. ,” κατέληξε.
Η ομιλία του Χάρη Δούκα στο συνέδριο της ΚΕΔΕ, αναλυτικά
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,
Αγαπητές και αγαπητοί προσκεκλημένοι
Κυρίες και κύριοι,
Θα αρχίσω με μια διαπίστωση που θεωρώ ότι μας βρίσκει όλους σύμφωνους, πέρα από παρατάξεις και πολιτικές αφετηρίες.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει φτάσει σήμερα σε οριακό σημείο. Αυτή τη φορά δεν μπορούμε να αποχωρήσουμε από το Συνέδριό μας έχοντας λάβει ακόμη μία απόφαση με μακρύ κατάλογο αιτημάτων.
Το ζήτημα πλέον δεν είναι αν οι Δήμοι θα καταφέρουν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.
Πριν από λίγες ημέρες ο Μώραλης είπε ότι υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσουμε εκκωφαντικά, και συμφωνώ. Το πρόβλημα, όμως, είναι βαθύτερο. Αφορά το εξής:
Θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν Δήμοι που έχουν ουσιαστική δυνατότητα λήψης αποφάσεων για τις πόλεις τους;
Θα έχουμε Αυτοδιοίκηση ή μόνο έναν διοικητικό μηχανισμό, που θα διαχειρίζεται ανεπαρκείς και λιγοστούς πόρους και θα εφαρμόζει αποφάσεις τρίτων;
Θα μπορούν οι πολίτες να έχουν λόγο για τον τόπο κατοικίας τους ή θα λαμβάνονται όλες οι αποφάσεις κεκλεισμένων των θυρών, μακριά από την κοινωνία;
Σήμερα δεν απευθύνομαι μόνο σε εσάς ως επικεφαλής της παράταξης «Αυτοδιοίκηση Τώρα».
Μιλώ ως δήμαρχος που επί τρία χρόνια ακούει υποσχέσεις, ενώ παρακολουθεί τις δυνατότητες των Δήμων να συρρικνώνονται.
Μιλώ ως εκπρόσωπος πολιτών που δυσκολεύονται να ζουν στις πόλεις τους όπως δικαιούνται.
Όσοι θεωρούν ότι βρεθήκαμε εδώ απλώς για να ζητήσουμε περισσότερα χρήματα, κάνουν λάθος.
Το αίτημά μας είναι ευρύτερο: να μπορούμε να ορίζουμε το μέλλον των πόλεών μας, να σχεδιάζουμε την πορεία τους και, πάνω απ’ όλα, να την υλοποιούμε.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,
το οικονομικό πρόβλημα είναι τεράστιο, αλλά συνδέεται άμεσα με το δημοκρατικό πρόβλημα της χώρας.
Χωρίς τη δυνατότητα άσκησης πολιτικής δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία. Και για να ασκηθεί ουσιαστικά πολιτική, απαιτούνται οι αναγκαίοι πόροι.
Ποιο είναι το νόημα να εκλέγεται ένας δήμαρχος με συγκεκριμένο πρόγραμμα, αν δεν έχει τα απαραίτητα μέσα για να το εφαρμόσει;
Τι αξία έχει μια απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, ακόμη κι αν είναι ομόφωνη, όταν την απορρίπτει η αποκεντρωμένη διοίκηση ή όταν αφαιρούνται σημαντικές αρμοδιότητες;
Και τι σημαίνει αυτό σήμερα, φίλοι και φίλες, όταν Δήμαρχοι και δημοτικές παρατάξεις από τα νησιά μας δεν έχουν καταφέρει να έρθουν, εξαιτίας των ακτοπλοϊκών προβλημάτων και του τρομακτικού κόστους;
Πώς μπορούμε να καλούμε τους πολίτες σε συμμετοχή, όταν οι αποφάσεις για την ενέργεια, το νερό, τα απορρίμματα και τον δημόσιο χώρο —ακόμη και για τους δρόμους στην Αθήνα, οφείλω να πω— λαμβάνονται αλλού;
Αυτό δεν συνιστά Αυτοδιοίκηση.
Πρέπει να αλλάξει.
Δεν συγκεντρωθήκαμε στην Καλαμάτα για να προσθέσουμε μία ακόμη λίστα αιτημάτων. Βρεθήκαμε εδώ για να διεκδικήσουμε κάτι θεμελιώδες:
Οι δημοτικές αρχές που εκλέγονται να έχουν τη δυνατότητα να συναποφασίζουν με τους δημότες και να διαθέτουν τα μέσα ώστε να υλοποιούν τις αποφάσεις τους.
Αυτό είναι το ουσιαστικό νόημα της Αυτοδιοίκησης.
Πρόκειται, παράλληλα, για κορυφαίο ζήτημα δημοκρατίας, το οποίο σήμερα παραβιάζεται.
Όλοι το γνωρίζαμε και το βιώνουμε, όμως η μελέτη της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης το κατέγραψε τεκμηριωμένα: οι Δήμοι χρειάζονται κάθε χρόνο περίπου 5,5 δισεκατομμύρια ευρώ για τη λειτουργία τους και τη συντήρηση των υποδομών. Στη διάθεσή τους έχουν περίπου 3 δισεκατομμύρια, με αποτέλεσμα να υπολείπονται 2,5.
Τι ακούσαμε σήμερα από την πλειοψηφούσα παράταξη; Ότι δεν διεκδικούμε τα 2,5 δισ. άμεσα, αλλά δεχόμαστε να γίνει σταδιακή προσαρμογή μέσα σε πέντε χρόνια. Η μελέτη υπολογίζει ότι απαιτούνται 2,5 δισ. για να καλυφθούν οι λειτουργικές ανάγκες και η απάντηση είναι πως, αφού εκπονήθηκε με ορίζοντα πενταετίας, μπορούμε να περιμένουμε.
Το αναφέρω επειδή ο νόμος 3852 του 2010 προβλέπει ότι η Πολιτεία οφείλει να διαθέτει στους Δήμους σχεδόν 10 δισ. Εμείς οι ίδιοι δεχτήκαμε να περιοριστεί το ποσό από τα 10 στα 5,5 δισ., αναγνωρίζοντας έλλειμμα 2,5 δισ. Και τώρα λέμε ότι ακόμη και αυτά τα 2,5 δισ. μπορούν να δοθούν σε βάθος πενταετίας.
Συγγνώμη, αλλά πρόκειται να πάρουμε τέτοιες αποφάσεις; Θα συμφωνήσουμε σε αυτά; Καλή τύχη.
Το επισημαίνω γιατί εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ένα λογιστικό ζήτημα, δεν πρόκειται για λογιστική διαφορά.
Η μελέτη αναφέρει ότι λείπουν χρήματα από τους παιδικούς σταθμούς.
Λείπουν επίσης από τα σχολικά κτίρια, τους δρόμους, τα δίκτυα και τις κοινωνικές υπηρεσίες, αλλά και από τους εργαζομένους. Αν περιμένουμε πέντε χρόνια, ποιος θα πληρώσει αυτό το κόστος;
Από ποιους πόρους;
Με ποιο προσωπικό θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας;
Και ως πότε θα επιβαρύνουμε τους πολίτες με το κόστος μιας πολιτικής που αποδυναμώνει την Αυτοδιοίκηση;
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Η οικονομική ασφυξία που βιώνουν οι Δήμοι δεν προέκυψε από μόνη της. Την προκαλούν συγκεκριμένες επιλογές της κυβέρνησης.
Η κυβέρνηση, μαζί με όσους στηρίζουν τις επιλογές της, οφείλει να δώσει απαντήσεις.
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ακούμε ότι ένα μέρος των χρημάτων μας θα επιστραφεί στους Δήμους. Δεν λένε ότι επιστρέφεται, αλλά ότι πρόκειται να επιστραφεί.
Ας επανέλθω στα συγκεκριμένα. Την πρώτη φορά που ήρθα, άκουγα για εκατομμύρια που θα δοθούν· το ίδιο ακούμε και σήμερα. Άκουσα ξανά ότι θα καταβληθούν 400 εκατ. από το Τέλος Ταφής Απορριμμάτων. Εδώ και τρία χρόνια ακούμε πως θα αποδοθούν. Πότε; Με υποσχέσεις για το «θα» θα οδηγηθούμε και τρίτη φορά σε ψηφοφορία.
Άκουσα επίσης —και η πλειοψηφούσα παράταξη μαζί με το προεδρείο πρέπει να απαντήσουν— ότι τα 400 εκατ. θα αποτελέσουν κονδύλι. Δεν γνωρίζω ποιος θα το διαχειρίζεται. Θα δοθούν απευθείας στους Δήμους, ώστε κάθε Δήμος να προκηρύξει τον δικό του διαγωνισμό; Ή θα γίνει κεντρικά ένας διαγωνισμός από άλλον φορέα και στη συνέχεια θα μοιραστούν με αυτόν τον τρόπο τα 400 εκατ.;
Θα συμφωνήσετε με μια τέτοια διαδικασία;
Αφού συζητάμε για τα απορρίμματα, τι έχει γίνει τελικά με τα «σπιτάκια ανακύκλωσης», για τα οποία Δήμοι και δημοτικοί φορείς κατέβαλαν υπέρογκα ποσά;
Η υπόθεση βρίσκεται υπό διερεύνηση από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ενώ πραγματοποιούνται κλειστές συναντήσεις φορέων που απέτυχαν στο έργο τους και οι Δήμοι αποκλείονται.
Αντιλαμβάνομαι, μάλιστα, ότι σε ορισμένες από αυτές συμμετείχε και η ηγεσία της πλειοψηφούσας παράταξης της ΚΕΔΕ.
Θεωρεί κανείς ότι πρέπει να μας ενημερώσει με διαφάνεια και χωρίς υπεκφυγές;
Θα αναλάβει δράση η ΚΕΔΕ για να τερματιστεί αυτός ο φαύλος κύκλος;
Περιμένουμε απαντήσεις και σε αυτό το ζήτημα, για τρίτη χρονιά.
Στον τομέα της ενέργειας, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δυσμενής.
Για να φωτίζουν τους δρόμους τους και να λειτουργούν τα σχολεία, τις αθλητικές εγκαταστάσεις και τις κοινωνικές δομές τους, οι Δήμοι πληρώνουν το ρεύμα σε τετραπλάσια τιμή από τις βιομηχανίες και τους μεγάλους καταναλωτές. Με ποια λογική επιβάλλεται στους Δήμους χρέωση 0,24 ευρώ ανά κιλοβατώρα, όταν οι βιομηχανίες πληρώνουν 0,06 ευρώ;
Οι Δήμοι πρέπει να πληρώνουν όσο και οι βιομηχανίες, ούτε ένα σεντ παραπάνω.
Θα καταθέσετε αυτή την πρόταση;
Ας περάσουμε και στο νερό, το οποίο αποτέλεσε τη μεγάλη απάτη της προηγούμενης χρονιάς. Παρότι υπήρχαν διαβεβαιώσεις για εξυγίανση των ΔΕΥΑ και για από κοινού διαμόρφωση μέτρων στη διαχείριση του νερού, ξαφνικά βρεθήκαμε χωρίς ΔΕΥΑ.
Πριν καλά καλά στεγνώσει το μελάνι των δεσμεύσεων —που αποδείχθηκαν χωρίς αντίκρισμα— πως το νερό αποτελεί δημόσιο αγαθό, ήρθαμε αντιμέτωποι με ρυθμίσεις που το αντιμετωπίζουν ως εμπορεύσιμο προϊόν. Και δεν είναι μόνο αυτό: στην Αθήνα, για παράδειγμα, το νερό αυξήθηκε και είναι βιομηχανικό. Δεν άκουσα στην πρότασή σας τι εισηγείστε γι’ αυτό. Ποια είναι, λοιπόν, η θέση της πλειοψηφούσας παράταξης; Ούτε αυτό ακούστηκε.
Εμείς λέμε να προχωρήσουμε πέρα από τη γενική διατύπωση «το νερό είναι δημόσιο αγαθό» και να ζητήσουμε από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ να παρέχουν στους Δήμους νερό σε χαμηλή τιμή, όπως συνέβαινε παλαιότερα, και όχι με βιομηχανική χρέωση.
Οι ίδιες πολιτικές εφαρμόζονται και στις κοινωνικές δομές. Τα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης έχουν διακοπεί, ενώ υπηρεσίες για παιδιά, ηλικιωμένους και ευάλωτους συμπολίτες μας ολοκληρώνουν τη λειτουργία τους και απειλούνται με κλείσιμο. Ποια λύση προτείνετε; Η δική μας θέση είναι να καλύψει το κόστος η πολιτεία, ιδίως για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», τα βρεφοκομεία και τα δημοτικά ιατρεία. Εσείς τι προτείνετε; Φτάσαμε δύο ημέρες πριν από την ψήφιση.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Η αποκέντρωση στην ουσία της δεν περιορίζεται στην εκχώρηση διοικητικών αρμοδιοτήτων.
Προϋποθέτει να μεταφερθεί δημοκρατική δύναμη.
Σημαίνει ότι οι τοπικές κοινωνίες μπορούν να ορίζουν τι έχει προτεραιότητα.
Να επιλέγουν πώς θα αξιοποιηθούν οι πόροι τους.
Να χαράζουν οι ίδιες την πορεία τους.
Σε αυτή τη δυνατότητα βρίσκεται η απάντηση στην έντονη κρίση εμπιστοσύνης προς την πολιτική.
Οι πολίτες απομακρύνονται από τους θεσμούς όταν νιώθουν πως οι αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς τη συμμετοχή τους.
Αντίθετα, όταν συμμετέχουν και βλέπουν τις επιλογές τους να γίνονται πράξη, η δημοκρατία αποκτά εκ νέου περιεχόμενο.
Σε αυτή τη βάση οφείλουμε να θεμελιώσουμε την ενότητα. Άκουσα αναφορές σε ενότητα και αρραγές μέτωπο. Άκουσα όμως και τον κ. Καφαντάρη να μιλά για αρραγές μέτωπο, ενώ, όταν συναντά τους υπουργούς, κύριε Γενικέ, δεν μας προσκαλεί. Δεν καλεί ούτε τον επικεφαλής της παράταξης ούτε την εκτελεστική επιτροπή, αλλά κατόπιν επικαλείται την ενότητα. Το αρραγές μέτωπο πρέπει να ισχύει σταθερά, όχι επιλεκτικά. Χρειάζεται κοινή αντίληψη για την ενότητα, ιδίως από τη στιγμή που η πλειοψηφία της διοίκησης της ΚΕΔΕ έχει πει δημόσια ότι η κριτική μας υπονομεύει την ενότητα της Αυτοδιοίκησης.
Θα τοποθετηθώ με σαφήνεια.
Η ενότητα, όμως, δεν ταυτίζεται με την αποδοχή των κακώς κειμένων. Δεν μας ζητά να σιωπούμε μπροστά στην επιθετική κυβερνητική πολιτική απέναντι στην Αυτοδιοίκηση. Ούτε γίνεται να αναγνωρίζουμε όλοι την οικονομική ασφυξία και να αποφεύγουμε στη συνέχεια να επισημάνουμε ποιοι ευθύνονται.
Μιλώντας για ενότητα, άκουσα στην εισήγησή του τον πρόεδρο της ΚΕΔΕ να αποδίδει την ευθύνη στην αντιπολίτευση και όχι στην κυβέρνηση, επειδή δεν υπερψήφισε τη συνταγματική αναθεώρηση.
Στη συνέχεια, επί αρκετή ώρα, ανέλυε πόσο σημαντικός είναι ο κώδικας. Αν είναι τόσο καλός, γιατί ο κ. Λιβάνιος και όλοι εμείς καταθέτουμε διαρκώς διορθώσεις και βελτιώσεις και αναμένουμε τροπολογίες;
Για την ενότητα γίνεται λόγος, όμως δεν άκουσα να γίνεται κριτική από τους ίδιους για τα επτά χρόνια διακυβέρνησης. Άκουσα τον πρωθυπουργό να προχωρά σε αυτοκριτική, λέγοντας πως σε ορισμένα σημεία τα κατάφερε και σε άλλα όχι. Από την παρουσίαση της πρότασης της πλειοψηφίας, ωστόσο, δεν άκουσα καμία κριτική αποτίμηση της κυβερνητικής προσέγγισης αυτής της επταετίας.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ακούστε: η ενότητα οικοδομείται μέσα από τη διεκδίκηση, τη διεκδίκηση. Βρισκόμαστε εδώ για να διεκδικήσουμε, όχι για να δηλώνουμε ότι συμφωνούμε. Αν ήταν αυτός ο σκοπός, θα τελειώναμε σε δέκα λεπτά και θα αποχωρούσαμε.
Και όχι να ανεχόμαστε.
Δεν θεωρώ ότι αυτή είναι η πορεία που πρέπει να επιλέξουμε ως αιρετοί και ως ΚΕΔΕ.
Ας εξετάσουμε τι γίνεται τα τελευταία τρία χρόνια. Κάθε φορά που πλησιάζει συνέδριο, ξεκινούν οι διαμαρτυρίες. Ακολουθούν διακηρύξεις για την ανάγκη ενίσχυσης των αρμοδιοτήτων που αφαιρούνται και διατυπώνεται ένα αόριστο αίτημα. Περιστασιακά, υπάρχει κυβερνητική υπόσχεση ότι θα επιστραφούν δικά μας χρήματα, ενώ εμφανίζεται και μια κινητοποίηση, με συγκέντρωση έξω από τη Βουλή και selfie με υπουργούς…
Και τι ακολουθεί; Κάθε φορά καταρτίζουμε έναν κατάλογο και έπειτα αυτός καταλήγει στο συρτάρι. Την ίδια στιγμή ακούμε να παρατίθενται εκατομμύρια ευρώ και να ανακοινώνεται κάθε φορά το ύψος τους. Για το τέλος ταφής ειπώθηκε ότι θα δοθούν χρήματα και από το Πράσινο Ταμείο, τα οποία και πάλι είναι δικά μας. Το ποσοστό ήταν 110%, μειώθηκε στο 5% και τώρα φτάνει στο 3%, που υποτίθεται ότι θα μας δοθεί. Θέλω να είμαι σαφής και σε αυτό: οι υποσχέσεις αφορούν χρήματα που θα διατεθούν στην επόμενη δημοτική θητεία.
Ας υποθέσουμε ότι αποφασίζουμε σήμερα να αρχίσει το Πράσινο Ταμείο να αποδεσμεύει το 3%, μέσω διαγωνισμών, τη διαδικασία την ξέρετε. Θα συμφωνήσετε να αφορά την επόμενη δημοτική αρχή; Δηλαδή, θα συναινέσετε να επιστρέψετε τη Δευτέρα στους δήμους σας, ενώ την Κυριακή θα έχετε φύγει χωρίς να λάβετε τίποτα; Με άδεια χέρια;
Η ΚΕΔΕ οφείλει να προασπίζεται τα δικαιώματα των αιρετών και των δημοτών και όχι να μετατρέπεται σε παράρτημα υπουργείου ή κομματικό βραχίονα. Εκπροσωπούμε εδώ ανθρώπους που δίνουν δύσκολο καθημερινό αγώνα. Είναι δυνατόν, για τρίτη χρονιά, να μας δίνονται μέσω ΚΑΠ μόλις 0,8 μιας ΚΑΠ, ενώ πέρυσι λάβαμε 1,5; Συγχωρέστε με, αλλά όταν ακούω για ομόφωνα ψηφίσματα αναρωτιέμαι: συναινούμε φέτος να πάρουμε τα μισά σε σχέση με πέρυσι;
Τι θα απαντήσετε στους δημότες σας; Θα τους πείτε ότι τελικά αποδεχτήκαμε τη μείωση των κονδυλίων και ότι βάλαμε και την υπογραφή μας σε αυτή;
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,
Σήμερα χρειαζόμαστε έναν νέο αυτοδιοικητικό πατριωτισμό, που να υπερβαίνει τις κομματικές δεσμεύσεις, τις προσωπικές σχέσεις με υπουργούς και τους παραταξιακούς υπολογισμούς.
Όταν επιστρέψουμε στις πόλεις μας, θέλουμε οι πολίτες να μη μας ρωτούν τι έκανε η παράταξη.
Θα μας ρωτούν γιατί έμεινε ασυντήρητο το σχολείο.
Γιατί δεν υπάρχει διαθέσιμη θέση σε παιδικό σταθμό.
Γιατί ανέβηκαν τα δημοτικά τέλη.
Γιατί μια κοινωνική υπηρεσία δεν λειτουργεί.
Και θα έχουν δίκιο.
Σε αυτούς λογοδοτούμε, όχι στην κυβέρνηση.
Γι’ αυτό απευθύνω έκκληση σε κάθε δήμαρχο και δημοτικό σύμβουλο, όποια παράταξη κι αν ανήκει και ανεξάρτητα από την ψήφο του, να υπερασπιστούμε από κοινού τον θεσμό της αυτοδιοίκησης.
Να απαιτήσουμε να αποδοθούν οι πόροι που προβλέπονται θεσμικά.
Να επιστραφούν αμέσως τα ποσά που οφείλονται.
Να εξασφαλιστεί σταθερή χρηματοδότηση για τις κοινωνικές δομές και τα σχολεία. Δεν πρόκειται για παράλογα αιτήματα. Θέλουμε να εξακολουθήσουν να λειτουργούν «το Βοήθεια στο Σπίτι» και τα δημοτικά ιατρεία, να έχουμε φθηνή πρόσβαση στην ενέργεια και να λειτουργούν βρεφονηπιακοί σταθμοί.
Οφείλουμε, ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί, να αναλάβουμε την ευθύνη και να υλοποιήσουμε όσα αποφασίσουμε.
Το δίλημμα είναι σαφές και είχε τεθεί πολύ πριν από τη συνάντησή μας εδώ:
Θα υψώσουμε ανάχωμα ή θα αφήσουμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση να καταρρεύσει;
Το Σάββατο, όταν το Συνέδριό μας θα λάβει τις αποφάσεις του, νομίζω πως θα ακολουθήσουν αναλυτικές συζητήσεις. Εμείς παρουσιάσαμε ορισμένες προτάσεις και θα τις παρουσιάσουμε και στα στρογγυλά τραπέζια.
Πιστεύω πως το Σάββατο αποτελεί για όλες και όλους μας στιγμή ευθύνης, ενώ οι πολίτες θα μας κρίνουν με αυστηρότητα.
Ολοκληρώνω θέτοντας τρία ερωτήματα:
- 1) Κύριε υπουργέ Εσωτερικών, αγαπητέ Θόδωρε, άκουσα την ομιλία σου με έντονη ανησυχία. Ανησύχησα πολύ, επειδή ένιωσα ότι ο πήχης χαμήλωσε. Έγιναν αναφορές σε συγκρίσεις με τα χρόνια των μνημονίων. Γνωρίζεις κάτι που αγνοούμε;
- 2) Πρόεδρε της ΚΕΔΕ, αγαπητέ Λάζαρε, παρουσίασες ακόμη έναν κατάλογο αιτημάτων. Πόσες τέτοιες λίστες χρειάζονται για να εξαντληθούν η υπομονή και οι αντοχές μας;
- 3) Κύριε Πρωθυπουργέ, πόσα ομόφωνα ψηφίσματα πρέπει να υπάρξουν προτού η κυβέρνηση ανταποκριθεί στα δίκαια αιτήματά μας;
