«Ρωσία ή Δύση;». Η πλειοψηφία των πολιτών θεωρεί ότι η Ελλάδα συνδέεται με βαθύτερους πολιτισμικούς δεσμούς με τη Ρωσία από ό,τι με την Ευρώπη και τη Δύση, όπως καταδεικνύουν τα αποτελέσματα της νέας αποκλειστικής δημοσκόπησης της εταιρείας QED για το pod.
Στο ερώτημα «Τι άποψη έχεις για τη Ρωσία», το 48% των ερωτηθέντων εκφράζει θετική γνώμη, ενώ το 42% αρνητική.
Για τους Ρώσους πολίτες, το 67% εκφράζει θετική άποψη έναντι 26% που εκφράζει αρνητική.
Στο podcast Γκάλοπ εν βρασμώ, ο Σταύρος Θεοδωράκης συζήτησε με τον Κωστή Κορνέτη, ερευνητή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, για τους λόγους που οι Έλληνες εκφράζονται διαχρονικά τόσο θετικά για τη Ρωσία.
Όπως επισημαίνει, η εικόνα μιας μονοδιάστατης ρωσοφιλίας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αντίθετα κυριαρχεί μια δομική αμφιθυμία. Παρότι η Ελλάδα παραμένει θεσμικά, πολιτισμικά και οικονομικά ενταγμένη στη Δύση, διατηρεί παράλληλα μια συναισθηματική δυσπιστία απέναντί της, με τη Ρωσία να λειτουργεί συχνά ως συμβολικό αντίβαρο.
Αντίστοιχα, η θετική στάση απέναντι στη Ρωσία δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένους ιδεολογικούς χώρους, αλλά εμφανίζεται σε αριστερούς, κεντρώους και δεξιούς, γεγονός που, όπως υποστηρίζει ο κ. Κορνέτης, κατατάσσει τη Ρωσία «σε έναν καθρέφτη διαφορετικών αναγκών και προσδοκιών κατά το δοκούν».
Παράλληλα, οι Έλληνες φαίνεται να διαχωρίζουν τη ρωσική πολιτική από τον ρωσικό λαό, προς τον οποίο διατηρούν υψηλά ποσοστά συμπάθειας. Ο Κορνέτης αποδίδει αυτή τη διαχρονική σύνδεση κυρίως σε πολιτισμικούς και ιστορικούς δεσμούς, όπως η Ορθοδοξία, η κοινή βυζαντινή κληρονομιά και οι ιστορικές αναφορές που έχουν διαμορφώσει ένα ισχυρό συλλογικό φαντασιακό.
Τονίζει ωστόσο ότι η ιδέα της Ρωσίας ως σταθερού εναλλακτικού συμμάχου της Ελλάδας αποτελεί περισσότερο μύθο παρά ιστορική πραγματικότητα.
Παρά τις γεωπολιτικές εξελίξεις, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, το φιλορωσικό φαντασιακό δεν έχει εξαφανιστεί, αλλά παρουσιάζει ρωγμές και μετασχηματίζεται σταδιακά. Παρατηρεί, μάλιστα, ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν είναι τόσο αφελής απέναντι στη Ρωσία, σημειώνοντας ότι η Ρωσία θα συνεχίσει να υπάρχει ως στοιχείο αναφοράς και στα πολιτικά πράγματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποτελεί και διαβατήριο επιτυχίας για εκείνους που προσπαθούν να το εκμεταλλευτούν για πολιτικά οφέλη.
