Οι Περσείδες κορυφώνονται τη νύχτα της 12ης προς 13η Αυγούστου και φέτος οι συνθήκες παρατήρησης είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές, καθώς η Νέα Σελήνη θα αφήσει τον ουρανό σκοτεινό, αρκεί να συνεργαστεί και ο καιρός. Το φαινόμενο, που προκαλείται από σωματίδια του κομήτη Swift-Tuttle, είναι ορατό καλύτερα μετά τα μεσάνυχτα και μακριά από τα φώτα των πόλεων, με τον σκοτεινό ουρανό να αποτελεί το βασικό «κλειδί» για να απολαύσει κανείς περισσότερα πεφταστέρια.
Πιο αναλυτικά
Οι Περσείδες φτάνουν στο αποκορύφωμά τους τη νύχτα της 12ης προς 13η Αυγούστου, σε μια χρονιά κατά την οποία η Νέα Σελήνη θα αφήσει ελάχιστο φυσικό φως στον ουρανό. Η NASA χαρακτηρίζει τις συνθήκες παρατήρησης φέτος ιδιαίτερα ευνοϊκές, εφόσον βέβαια ο καιρός επιτρέψει καθαρό ουρανό.
Για την Ελλάδα, η συγκυρία είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα: η Νέα Σελήνη πραγματοποιείται στις 12 Αυγούστου στις 20:36 ώρα Ελλάδας, επομένως κατά τις ώρες που θα κορυφώνεται η δραστηριότητα των μετεώρων δεν θα υπάρχει λαμπερό φεγγάρι για να «ξεπλένει» τα πιο αμυδρά ίχνη τους.
Πότε θα δείτε περισσότερες Περσείδες
Οι Περσείδες δεν εμφανίζονται όλες μαζί ούτε υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός που μπορεί να εγγυηθεί κανείς για κάθε τοποθεσία.
Ο θεωρητικός Ζενίθιος Ωριαίος Ρυθμός μπορεί να φτάσει περίπου τα 100 μετέωρα την ώρα σε ιδανικές συνθήκες. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που θα ξαπλώσει κάτω από τον ουρανό θα μετρήσει 100 «πεφταστέρια» μέσα σε μία ώρα.
Η φωτορύπανση, η διαύγεια της ατμόσφαιρας, το οπτικό πεδίο και το ύψος του ακτινοβόλου σημείου επηρεάζουν σημαντικά την πραγματική θέαση. Η NASA αναφέρει περίπου 25 μετέωρα την ώρα ως ενδεικτικό ρυθμό παρατήρησης κάτω από σκοτεινό ουρανό.
Η δραστηριότητα αυξάνεται όσο περνά η νύχτα. Για τον παρατηρητή στην Ελλάδα, το πιο χρήσιμο χρονικό διάστημα είναι μετά τα μεσάνυχτα και μέχρι λίγο πριν από την αυγή, όταν ο Περσέας βρίσκεται ψηλότερα και αυξάνονται οι πιθανότητες να εντοπιστούν περισσότερα μετέωρα.
Από πού προέρχονται τα «πεφταστέρια»
Οι Περσείδες δεν έχουν σχέση με άστρα. Οι φωτεινές γραμμές που βλέπουμε δημιουργούνται όταν μικροσκοπικά σωματίδια από τον κομήτη 109P/Swift-Tuttle εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Γης με ταχύτητα περίπου 59 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο.
Η Γη περνά κάθε χρόνο μέσα από τη ζώνη σκόνης και υπολειμμάτων που έχει αφήσει ο κομήτης στην τροχιά του. Όταν τα σωματίδια συναντούν την ατμόσφαιρα, θερμαίνουν και ιονίζουν τα αέρια γύρω τους, δημιουργώντας τις φωτεινές γραμμές που φαίνονται για λίγα δευτερόλεπτα στον νυχτερινό ουρανό.
Ο Swift-Tuttle χρειάζεται περίπου 133 χρόνια για μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο. Η τελευταία του διέλευση από το εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα έγινε το 1992.
Γιατί ονομάστηκαν Περσείδες
Το όνομα της βροχής διαττόντων προέρχεται από τον αστερισμό του Περσέα, κοντά στον οποίο βρίσκεται το ακτινοβόλο σημείο της.
Από εκεί φαίνεται να ξεκινούν οι τροχιές των μετεώρων, όμως στην πραγματικότητα μπορούν να εμφανιστούν σε ολόκληρο τον ουρανό. Γι’ αυτό και το να κοιτάζει κάποιος αποκλειστικά προς τον Περσέα δεν είναι η καλύτερη στρατηγική.
Το μυστικό είναι ο σκοτεινός ουρανός
Για να δείτε περισσότερες Περσείδες, δεν χρειάζεται απαραίτητα να κάνετε μεγάλη μετακίνηση. Πολύ μεγαλύτερη σημασία έχει η επιλογή ενός σημείου με όσο το δυνατόν λιγότερη φωτορύπανση.
Στις μεγάλες πόλεις, όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, τα λαμπρότερα μετέωρα μπορούν να γίνουν ορατά, όμως πολλά από τα πιο αμυδρά χάνονται μέσα στη φωτεινότητα του αστικού ουρανού.
Ένα σημείο στην ύπαιθρο, σε ορεινή περιοχή ή σε μια απομονωμένη παραλία μπορεί να προσφέρει σαφώς καλύτερες συνθήκες, αρκεί να υπάρχει ανοιχτός ορίζοντας και να απουσιάζουν έντονα φώτα, ψηλά κτίρια και πυκνή βλάστηση.
Για τον εντοπισμό του Περσέα μπορεί να βοηθήσει μια εφαρμογή αστρονομικού χάρτη. Χρήσιμο σημείο αναφοράς είναι και η Κασσιόπη, ο χαρακτηριστικός αστερισμός που σχηματίζει ένα «W».
Ωστόσο, για να δείτε περισσότερα μετέωρα, αφήστε το βλέμμα να καλύπτει ένα μεγάλο τμήμα του ουρανού και μην περιοριστείτε σε ένα μόνο σημείο.
Οι Περσείδες θα συνεχίσουν να είναι ορατές και μετά την κορύφωση, όμως η δραστηριότητά τους θα μειώνεται σταδιακά. Η νύχτα της 12ης προς 13η Αυγούστου είναι εκείνη που συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, με τη Νέα Σελήνη να προσφέρει φέτος έναν σημαντικό σύμμαχο στους παρατηρητές.
