Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του Αλέξη Τσίπρα, κατηγορώντας τον ότι επιχειρεί να ξαναγράψει την πολιτική του διαδρομή και να παρουσιαστεί ως αντίπαλος των συμφερόντων, ενώ, όπως υποστήριξε, η συλλογική μνήμη δεν ξεχνά τις επιλογές της διακυβέρνησής του. Παράλληλα, έθεσε σειρά αιχμηρών ερωτημάτων για αποφάσεις της κυβέρνησής του και για τη χρηματοδότηση του νέου του κόμματος.
Πιο αναλυτικά
«Όταν διαβάσαμε τον τίτλο “Δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο”, συνοδευόμενο από τη φωτογραφία του κ. Τσίπρα, αρχικά θεωρήσαμε ότι, λόγω εποχής, πρόκειται για κάποια νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση», αναφέρει σε δήλωσή του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης.
«Κι όμως, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, η φράση αυτή, όπως και πολλές άλλες αντίστοιχες, ειπώθηκε πράγματι από τον πρώην πρωθυπουργό στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του, που προβλήθηκε σήμερα», συνέχισε ο κ. Μαρινάκης.
Και πρόσθεσε: «Αναμένουμε, με ενδιαφέρον, τη συνέχεια της συνέντευξης, για να δούμε αν απαντάει σε πραγματικά κρίσιμα ερωτήματα όπως:
Ποιος άλλος πρωθυπουργός, ενώ είχε ήδη προκηρύξει εκλογές, κράτησε ανοιχτή τη Βουλή για να ψηφίσει έναν Ποινικό Κώδικα κατά παραγγελία συγκεκριμένων συμφερόντων; Πότε άλλοτε λειτουργούσε στο Μέγαρο Μαξίμου ένα άτυπο «παραϋπουργείο Δικαιοσύνης», όπως έχει κυνικά παραδεχθεί ο ίδιος ο υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησής του; Και, τελικά, αν όλα αυτά και πολλά ακόμα από τα «έργα» του, τα θεωρεί «σύγκρουση με τα συμφέροντα», τότε τι ακριβώς θα θεωρούσε συμβιβασμό; Επίσης, ποιος τελικά χρηματοδοτεί και μάλιστα πλουσιοπάροχα το νέο κόμμα;».
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επισήμανε επίσης: «Αν πάλι δεν έχει ερωτηθεί, ίσως σε κάποια επόμενη συνέντευξη πάρουν οι πολίτες τις απαντήσεις που για τόσα χρόνια αποφεύγει να δώσει ο κ. Τσίπρας. Μέχρι τότε, ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να συνεχίσει να δίνει συνεντεύξεις σε προστατευμένα περιβάλλοντα με έναν και μόνο στόχο: να ξαναγράψει την ιστορία. Το κακό για εκείνον είναι ότι η συλλογική μνήμη δεν σβήνει τόσο εύκολα όσο εκείνος πιστεύει».
