Για περισσότερα από 30 χρόνια, ο Κώστας Παλιαρούτας είχε μια ιδιαίτερη ενασχόληση: εκπαίδευε καναρίνια φωνής. Ως μαέστρος τους περνούσε αμέτρητες ώρες και κέρδισε δεκάδες διακρίσεις, χρυσά και χάλκινα μετάλλια σε ελληνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς, αποκτώντας τη φήμη του «γητευτή των καναρινιών».
Ύστερα από τρεις δεκαετίες, ο χώρος του στην Ανάληψη, στη Θεσσαλονίκη, κλείνει. Όπως είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, δεν κατάφερε να βρει νέο χώρο για να φιλοξενήσει τους μελωδικούς πρωταθλητές του. Έτσι αποφάσισε να διακόψει την εκτροφή και την εκπαίδευσή τους για διαγωνισμούς και να τους αποχαιρετήσει, παρά τη στενοχώρια του.
«Δάκρυα, πόνος, θλίψη… Εξάντλησα κάθε περιθώριο και έφτασα σε αδιέξοδο»
Ο χώρος είναι πλέον άδειος, χωρίς τα καναρίνια που κάποτε γέμιζαν τα κλουβιά και ξεχώριζαν ως οι καλύτεροι κελαηδιστές του κόσμου. Τα μελωδικά πουλιά, με τον αέρα του Θερμαϊκού, έχουν ήδη μεταφερθεί σε νέους προορισμούς: από τη Λάρισα και την Ελασσόνα έως την Ιταλία. Πέρασαν σε ανθρώπους με γνώση του χώρου, ανάμεσά τους εκτροφείς, αλλά και σε ορισμένες περιπτώσεις σε πρώην αντιπάλους του στους διαγωνισμούς.
«Δάκρυα, πόνος, θλίψη… Πώς να νιώθω; Σχεδόν μια ζωή έχω επενδύσει σε αυτό. Ψυχή, κόπο, ώρες δουλειάς, αγάπη και χρήματα. Μόνο εύκολο δεν ήταν για μένα να πάρω την απόφαση να κλείσω για πάντα τον κύκλο, αλλά ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει. Εξάντλησα κάθε περιθώριο και έφτασα σε αδιέξοδο. Πιστεύω ότι ήταν μονόδρομος να βάλω τελεία», λέει, προσθέτοντας πως ευτυχώς είχε ανθρώπους στο πλευρό του στην τελική φάση αυτής της πορείας, οι οποίοι τον στήριξαν.
«Ο φίλος μου Δημήτρης Κασέτας, καθηγητής και γνώστης των πουλιών όλα αυτά τα χρόνια ήταν δίπλα μου. Μοιραστήκαμε τόσα πολλά, αλλά και τώρα που αυτή η διαδρομή έφτασε στο τέλος της, και τώρα που ο αποχωρισμός ήταν τόσο δύσκολος, ήταν κοντά μου», αναφέρει ο κ. Παλιαρούτας.
Ο αποχαιρετισμός των φίλων του ήταν δύσκολος τόσο για τον ίδιο όσο και για όσους ήξεραν πόσο αγαπούσε τα καναρίνια. Μέχρι πριν από λίγο καιρό, το κελάηδισμά τους ήταν ο πρώτος ήχος που ακουγόταν στη γειτονιά: μια σύνθεση με χαμηλές και ψηλές νότες, ακόμη και λαϊκές επιτυχίες. Στο μικρό, γεμάτο φωνές ισόγειο έδιναν καθημερινά τη δική τους «συναυλία», σε έναν χώρο που για τον εκπαιδευτή τους είχε γίνει δεύτερο σπίτι.
Τα καναρίνια του κ. Παλιαρούτα έγιναν γνωστά σε όλο τον κόσμο, καθώς διακρίθηκαν σε διαγωνισμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό και κέρδισαν δεκάδες διακρίσεις και μετάλλια. Τα έπαθλα βρίσκονται πλέον στο σαλόνι του σπιτιού του, όπου ο συνταξιούχος φωτογραφίζεται δίπλα τους με νοσταλγικό χαμόγελο, κρατώντας στα χέρια όσους από τους φτερωτούς «μαθητές» του έχουν απομείνει.
Το 1995 ο Κώστας Παλιαρούτας άρχισε να εκπαιδεύει καναρίνια, αρχικά ως ερασιτέχνης. Έξι ή επτά χρόνια μετά, στράφηκε πιο οργανωμένα στους διαγωνισμούς, όπου ακολούθησαν εκατοντάδες συμμετοχές και πολλές διακρίσεις και μετάλλια. Όπως λέει, έχει κερδίσει 12 παγκόσμια μετάλλια, ενώ οι πανελλήνιες και τοπικές διακρίσεις του είναι περισσότερες από 150.
«Κάθε χρόνο περνούσαν από τα χέρια μου τουλάχιστον 150 καναρίνια. Η εκπαίδευση απαιτούσε χρόνο, υπομονή και συγκεκριμένη διαδικασία. Και πάνω απ’ όλα απαιτούσε να αφιερώσεις ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής σου σε αυτά. Είναι τρόπος ζωής», σημειώνει. Όπως συμπληρώνει, η προετοιμασία για τους διαγωνισμούς προϋπέθετε καθημερινή εργασία και επαναλαμβανόμενες πρόβες.
«Δεν είναι εύκολο να συγχρονίσεις τέσσερα πουλιά και γίνονταν αρκετές δοκιμές και προπονήσεις για να πετύχουμε το αποτέλεσμα που παρουσιάσαμε, για παράδειγμα, στον μεγάλο διαγωνισμό στην Ιταλία», είχε δηλώσει πριν από λίγους μήνες. Εκεί τα καναρίνια κελάηδησαν για μισή ώρα, όπως προβλέπουν οι κανόνες, και η επιτροπή τα ανέδειξε ως τα καλύτερα στον κόσμο.
Παρά την αποχώρησή του από την εκτροφή και την εκπαίδευση για διαγωνισμούς, δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τα πουλιά. Έχει ήδη φτιάξει έναν μικρό χώρο στο σπίτι του, όπου θα συνεχίσει να ασχολείται μαζί τους με διαφορετικό τρόπο.
«Θέλω να πίνω τον καφέ μου εδώ, στον μικρό μου χώρο. Θα ασχοληθώ με πουλιά με χρώμα και όχι με τις φωνητικές τους ικανότητες. Μια τελευταία συμμετοχή όμως θα έχω στο πανελλήνιο της Δράμας όπου με προσκάλεσαν από τον σύλλογο και δεν ήθελα να αρνηθώ.
Το τελευταίο τους «σόλο» προετοιμάζει αυτό το διάστημα, κάνοντας εντατικές πρόβες με τα οκτώ καναρίνια του, και δηλώνει πως θα κρατήσει για πάντα τα μετάλλιά τους, γεμάτα αναμνήσεις. «Και αυτές είναι πάρα πολλές χάρη στα υπέροχα μελωδικά καναρίνια μου», αναφέρει.
- Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τον κ. Παλιαρούτα
