Βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει στη Λέσβο ο θάνατος του Πρωτοπρεσβύτερου Ευστράτιου Δήσσου, του γνωστού παπα-Στρατή του Ταξιάρχη Μανταμάδου, που βρέθηκε νεκρός στη θάλασσα της Πεδής. Για περισσότερο από μισό αιώνα υπηρέτησε αδιάλειπτα το ιστορικό προσκύνημα, αφήνοντας πίσω του σημαντικό εκκλησιαστικό, κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο, με παρεμβάσεις στον ναό, στήριξη σε μαθητές και ηλικιωμένους, αλλά και δράσεις που σημάδεψαν τον Μανταμάδο και ολόκληρο το νησί.
Πιο αναλυτικά
Θλίψη στη Λέσβο προκαλεί η είδηση του θανάτου του Πρωτοπρεσβύτερου Ευστράτιου Δήσσου, του γνωστού σε όλο το νησί και στο πανελλήνιο παπα-Στρατή του προσκυνήματος των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον Μανταμάδο.
Ο ιερέας εντοπίστηκε νεκρός αργά το απόγευμα της Δευτέρας 29 Ιουνίου, να επιπλέει στη θαλάσσια περιοχή της Πεδής, στη βορειοανατολική Λέσβο.
Η είδηση έχει βυθίσει στο πένθος την τοπική κοινωνία, καθώς ο παπα-Στρατής υπήρξε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και αγαπητές μορφές της εκκλησιαστικής και κοινωνικής ζωής του νησιού.
Μισός αιώνας διακονίας στον Ταξιάρχη
Ο παπα-Στρατής συνέδεσε το όνομά του με το ιστορικό προσκύνημα του Ταξιάρχη Μανταμάδου, όπου υπηρέτησε αδιάλειπτα από τις 7 Ιουνίου 1970 μέχρι και σήμερα.
Για περισσότερα από πενήντα χρόνια, υπήρξε η ψυχή του προσκυνήματος. Δεν περιορίστηκε μόνο στα ιερατικά του καθήκοντα, αλλά άφησε πίσω του ένα πολυσχιδές έργο, εκκλησιαστικό, κοινωνικό, φιλανθρωπικό και πολιτιστικό.
Οι πιστοί που επισκέπτονταν τον Ταξιάρχη τον γνώριζαν ως μια σταθερή παρουσία στον χώρο, έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στο προσκύνημα και στην τοπική κοινωνία.
Από τη Μήθυμνα στον Μανταμάδο
Ο Ευστράτιος Δήσσος γεννήθηκε στη Μήθυμνα στις 8 Νοεμβρίου 1938.
Το 1966 χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια ιερέας. Τοποθετήθηκε αρχικά στην Πελόπη, χωριό κοντά στον Μανταμάδο, πριν αναλάβει τη διακονία του στο μεγάλο προσκύνημα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών.
Από τη στιγμή που βρέθηκε στον Μανταμάδο, ταυτίστηκε με τον Ναό και την ιστορία του. Με προσωπική εργασία, επιμονή και βαθιά πίστη, συνέβαλε καθοριστικά στην ανακαίνιση και ανάδειξη του προσκυνήματος.
Τα έργα που άφησε πίσω του
Ο παπα-Στρατής πραγματοποίησε μεγάλα έργα ανακαίνισης στον Ναό, αλλά και παρεμβάσεις που ξεπερνούσαν τα στενά όρια της εκκλησιαστικής ζωής.
Έκτισε και λειτούργησε οικοτροφείο αριστούχων μαθητών Γυμνασίου, στηρίζοντας παιδιά και οικογένειες της περιοχής.
Προχώρησε σε εργασίες αποκατάστασης του ποταμού που περνά δίπλα από το προσκύνημα και υλοποίησε σειρά τεχνικών έργων που βελτίωσαν τις υποδομές γύρω από τον Ναό.
Παράλληλα, ασχολήθηκε με την καταγραφή της παράδοσης του Μανταμάδου, συγγράφοντας βιβλία και ημερολόγια-λευκώματα αφιερωμένα στην ιστορία, τη μνήμη και την ταυτότητα του τόπου.
Η «Στέγη Αγάπης» και το φιλανθρωπικό έργο
Ιδιαίτερη θέση στο έργο του είχε η φιλανθρωπία.
Ο παπα-Στρατής δημιούργησε τη «Στέγη Αγάπης», όπου ηλικιωμένοι της περιοχής έβρισκαν καθημερινά δωρεάν τροφή και φροντίδα.
Παράλληλα, συνέβαλε στην ανέγερση μεγάλου γηροκομείου, δείχνοντας έμπρακτα ότι για εκείνον η Εκκλησία δεν ήταν μόνο λατρεία, αλλά και διακονία προς τον άνθρωπο.
Το κοινωνικό του έργο άφησε βαθύ αποτύπωμα στον Μανταμάδο και ευρύτερα στη Λέσβο, καθώς στάθηκε δίπλα σε ηλικιωμένους, μαθητές, οικογένειες και ανθρώπους που είχαν ανάγκη.
Οι τιμητικές διακρίσεις
Το 1978 του απονεμήθηκε το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Μηθύμνης Ιάκωβο.
Κατά τις δύο επισκέψεις που πραγματοποίησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην Καλλονή και στον Μανταμάδο, ο παπα-Στρατής τιμήθηκε με τον Σταυρό της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, ως αναγνώριση της προσφοράς και του έργου του.
Οι διακρίσεις αυτές αποτύπωναν την εκτίμηση της Εκκλησίας προς έναν ιερέα που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην υπηρεσία του προσκυνήματος και των ανθρώπων του τόπου του.
Η οικογένειά του
Ο παπα-Στρατής είχε τρία παιδιά: την Ελένη, τον Παναγιώτη, ο οποίος είναι σήμερα αντιδήμαρχος Δυτικής Λέσβου, και τον Μιχαήλ-Άνθιμο, αντιπεριφερειάρχη Βορείου Αιγαίου.
Η απώλειά του αφήνει βαρύ πένθος στην οικογένειά του, στους ανθρώπους του Μανταμάδου, στους πιστούς που τον γνώρισαν και σε όσους συνέδεσαν τη μορφή του με το προσκύνημα του Ταξιάρχη.
Μια μορφή ταυτισμένη με τον Μανταμάδο
Ο θάνατος του παπα-Στρατή δεν είναι απλώς η απώλεια ενός ιερέα.
Είναι η απώλεια ενός ανθρώπου που ταυτίστηκε με έναν τόπο, με ένα προσκύνημα και με μια ολόκληρη τοπική μνήμη.
Για δεκαετίες, ο παπα-Στρατής υπήρξε σημείο αναφοράς για τον Ταξιάρχη Μανταμάδου. Για τους κατοίκους της Λέσβου και τους χιλιάδες προσκυνητές, ήταν η γνώριμη μορφή που κρατούσε ζωντανή όχι μόνο τη λειτουργική ζωή του Ναού, αλλά και την κοινωνική του αποστολή.
Η είδηση ότι βρέθηκε νεκρός στη θάλασσα προκαλεί βαθιά συγκίνηση και πολλά ερωτήματα για τις συνθήκες του θανάτου του.
Αυτό που μένει, όμως, είναι το αποτύπωμα μιας ζωής αφιερωμένης στην πίστη, στην προσφορά και στον άνθρωπο.
