Ο δήμαρχος Χερσονήσου Ζαχαρίας Δοξαστάκης παρενέβη στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ζητώντας να αποδεσμευτεί η παραλία της Ναυάρχου Νεάρχου στο Λιμένα Χερσονήσου και να αρθεί η απαγόρευση χρήσης της από παρακείμενους ιδιοκτήτες, παρά τη συγκέντρωση αρχαιολογικών ευρημάτων στην περιοχή. Τόνισε ότι η δημοτική αρχή δίνει προτεραιότητα στην προστασία των μνημείων, αλλά πρότεινε με βάση μελέτη του ΙΤΕ να εφαρμοστούν συγκεκριμένα μέτρα ώστε να διασφαλιστεί η διατήρησή τους και να επιτραπεί, έστω περιορισμένα, η εξυπηρέτηση των λουομένων, υπογραμμίζοντας πως η βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη πρέπει να συνδυάζει αξιοποίηση και προστασία του πολιτιστικού αποθέματος.
Πιο αναλυτικά
Ο Δήμαρχος Χερσονήσου Ζαχαρίας Εμμ. Δοξαστάκης, συμμετείχε στη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (Κ.Α.Σ.) του ΥΠ.ΠΟ, στις 30/06/2026 και υποστήριξε το αίτημα του Δήμου Χερσονήσου, να αποδεσμευτεί η παραλία της οδού Ναυάρχου Νεάρχου στο Λιμένα Χερσονήσου και να αρθεί η απαγόρευση που ισχύει για την απλή χρήση της, από τους παρακείμενους ιδιοκτήτες, για την τοποθέτηση ομπρελών και καρεκλών θαλάσσης με σκοπό την εξυπηρέτηση των λουόμενων.
Η απαγόρευση έχει γίνει με σχετική ΚΥΑ λόγω διαπίστωσης συγκέντρωσης αρχαιολογικών ευρημάτων, κατά την άποψη του Υπουργείου στη ζώνη αυτή.

Ο Δήμαρχος στην τοποθέτησή του υποστήριξε, ότι η προστασία των μνημείων και η ανάδειξη τους αποτελεί προτεραιότητα για τη δημοτική αρχή. Πρότεινε όμως, στο πλαίσιο της σχετικής μελέτης που έχει εκπονήσει το Ι.Τ.Ε. για λογαριασμό του Δήμου, με συγκεκριμένα μέτρα που θα ληφθούν να εξασφαλιστεί η διάσωση των αρχαιολογικών ευρημάτων και η περιορισμένη, έστω, εκμετάλλευση της ζώνης παραλίας για την εξυπηρέτηση του μεγάλου αριθμού λουόμενων.
Εξάλλου, όπως ανέφερε, μπορεί η λήψη μέτρων να περιορίζει την οργανωμένη εκμετάλλευση της παραλίας αυτής, αν και ο έλεγχος είναι δύσκολος, αλλά δεν μπορεί να περιορίσει την κάθοδο και χρήση της παραλίας από τους μεμονωμένους χρήστες. Ο Δήμαρχος Χερσονήσου τέλος, διατύπωσε την άποψη ότι η βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη, είναι αυτή που μπορεί να αξιοποιήσει το οικοπολιτιστικό αποτύπωμα ενός τόπου και ταυτόχρονα να διαφυλάξει αυτούς τους σημαντικούς πόρους για τις επόμενες γενιές.
