Σε δηλώσεις με τρεμάμενη φωνή προχώρησε η Μαρία Καραγιάννη, επιζήσασα της τραγωδίας της Marfin, που πριν από 16 χρόνια βγήκε στο μπαλκόνι του κτιρίου για να σωθεί από τις φλόγες, με τη συγκεκριμένη στιγμή να αποτυπώνεται σε χαρακτηριστική φωτογραφία που θυμίζει εκείνη τη μαύρη μέρα.
Μιλώντας για τις νέες συλλήψεις που ανακοίνωσε η αστυνομία για την υπόθεση, ξεκαθάρισε πως αν είναι πραγματικοί δράστες θα πρέπει να πληρώσουν, ενώ ευχήθηκε αυτή τη φορά να συνελήφθησαν οι υπαίτιοι και όχι άτομα που δεν έχουν σχέση με την τραγωδία.
«Είμαι πολύ ταραγμένη, έχω τρέμουλο αυτή τη στιγμή… Αν πραγματικά είναι αυτοί οι άνθρωποι… επανέρχεται όλο το μακελειό. Είναι και θυμός, είναι και φόβος, είναι και απόγνωση, είναι και απελπισία, που τόσα χρόνια αυτή η πολιτεία δεν έχει κάνει τίποτα και μακάρι να μην είναι μόνο φήμη και να είναι οι πραγματικοί δράστες», δήλωσε στο Star.
«Οι αρμόδιοι της αστυνομίας να μην μας δουλεύουν για μια ακόμη φορά, γιατί το έχουμε ξανακούσει και στο παρελθόν. Επιτέλους να βρεθούν, δεν θέλω να είναι ελεύθεροι και να ζουν τη ζωούλα τους. Αυτοί που κάνουν εγκλήματα πρέπει να τιμωρούνται», είπε χαρακτηριστικά.
«Για τους τρεις ανθρώπους που δεν μπορέσαμε να κάνουμε τίποτα για να τους σώσουμε, γιατί τρέχαμε σαν τρελοί… Εκείνη την ώρα από την αγωνία, δεν σκέφτεσαι ψύχραιμα, σου φεύγει το μυαλό. Δεν μπορείτε να διανοηθείτε τι είναι να ζεις επιθανάτια πιθανότητα. Λες “πόσες ανάσες, δεν έχω άλλες ανάσες, κόλλησε ο λαιμός, δεν βλέπω απέναντι, κλαίνε τα μάτια μου”. Αυτά δεν σβήνουν. Περάσαμε πάρα πολύ δύσκολα. Ακούω τον συναγερμό του κτιρίου όταν μας κάνουν άσκηση και τρελαίνομαι. Έχει αλλάξει η ζωή μας», πρόσθεσε στη συνέχεια.
Το χρονικό της τραγωδίας
Στις 5 Μαΐου 2010, στο κέντρο της Αθήνας, τρεις εργαζόμενοι της Marfin Egnatia Bank έχασαν τη ζωή τους όταν το υποκατάστημα της τράπεζας στην οδό Σταδίου πυρπολήθηκε με βόμβες μολότοφ, στη διάρκεια μεγάλης διαδήλωσης κατά του πρώτου Μνημονίου. Νεκροί ήταν η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών και έγκυος, η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών, και ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ετών.
Η Ελλάδα βρισκόταν στην αρχή της μνημονιακής περιόδου. Η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει σκληρά οικονομικά μέτρα και η ψηφοφορία για το πρώτο Μνημόνιο είχε προγραμματιστεί για την επόμενη ημέρα, 6 Μαΐου. Η 5η Μαΐου είχε κηρυχθεί ημέρα γενικής απεργίας και στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποιήθηκε μία από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις της περιόδου.
Κατά τη διάρκεια της πορείας, άγνωστοι επιτέθηκαν στο υποκατάστημα της Marfin επί της Σταδίου 23. Έσπασαν την τζαμαρία και πέταξαν μολότοφ και εύφλεκτο υλικό στο εσωτερικό του κτιρίου, την ώρα που μέσα βρίσκονταν εργαζόμενοι. Οι περισσότεροι κατάφεραν να διαφύγουν ή να διασωθούν, όμως οι τρεις υπάλληλοι εγκλωβίστηκαν και πέθαναν από ασφυξία λόγω του πυκνού καπνού και των τοξικών αναθυμιάσεων.
Η τραγωδία προκάλεσε σοκ στην ελληνική κοινωνία και έγινε ένα από τα πιο σκοτεινά σύμβολα της περιόδου της οικονομικής κρίσης. Η επίθεση σημάδεψε τη συλλογική μνήμη ενώ οι φυσικοί αυτουργοί δεν καταδικάστηκαν ποτέ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, δύο άτομα παραπέμφθηκαν σε δίκη και αθωώθηκαν ομόφωνα το 2016.
Παράλληλα, η υπόθεση είχε και δικαστική συνέχεια ως προς τις συνθήκες λειτουργίας και ασφάλειας του υποκαταστήματος.
Το 2013 στελέχη της τράπεζας αντιμετώπισαν κατηγορίες για ανθρωποκτονία από αμέλεια, ενώ στο επίκεντρο βρέθηκαν τα μέτρα πυρασφάλειας, οι έξοδοι διαφυγής και η εκπαίδευση του προσωπικού.
Το 2024, απόφαση του Αρείου Πάγου επανέφερε την υπόθεση στο προσκήνιο, καταλογίζοντας ευθύνες στην τότε μισθώτρια τράπεζα για μη λήψη μέτρων ασφαλείας και παραπέμποντας την υπόθεση σε νέα κρίση.
