Εργάζεται στη Σαντορίνη για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, όμως με το τέλος της τουριστικής περιόδου αναγκάζεται να μαζεύει τα πράγματά της και να αναζητά στέγη αλλού. Θα ήθελε να παραμείνει στο νησί, αλλά δεν μπορεί — μια δυσκολία που αντιμετωπίζουν πολλοί εργαζόμενοι στα ελληνικά νησιά.

Η 27χρονη Μαριάννα Βέκη, αισθητικός σε μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα της Σαντορίνης, μίλησε στο πρώτο επεισόδιο της σειράς «Μπορώ να μείνω;» της Radcast. Όπως περιέγραψε, κάθε φθινόπωρο μαζεύει όλα της τα πράγματα, μια συνθήκη που την κάνει να αισθάνεται ότι ζει διαρκώς μια «δανεική ζωή».

Στην περιγραφή του επεισοδίου επισημαίνεται ότι «για δεκαετίες, η επιτυχία των νησιών μετριέται με αφίξεις, πληρότητες, διανυκτερεύσεις και τουριστικά έσοδα. Τους καλοκαιρινούς μήνες τα νησιά γεμίζουν. Και όλοι μιλούν για ανάπτυξη. Τι γίνεται όμως όταν φεύγουν οι τουρίστες; Τότε εμφανίζεται η άλλη πλευρά: σπίτια κλειστά, νέοι που φεύγουν, εργαζόμενοι που δεν βρίσκουν οικονομικά προσιτή κατοικία. Τα παραπάνω δεν αποτελούν στοιχεία μόνο της περίπτωσης της Μαριάννας, αλλά ένα σαφές πρόβλημα στην Ευρώπη.

Η ανάπτυξη, ωστόσο, δεν κρίνεται αποκλειστικά από τον αριθμό των επισκεπτών που καταφθάνουν στα νησιά κάθε καλοκαίρι. Εξίσου σημαντικό είναι να μπορεί ο εργαζόμενος να καλύπτει το ενοίκιό του και να υπάρχουν γιατροί, σχολεία, νερό, μεταφορές και βασικές υπηρεσίες.

«Θέλω να μένω στη Σαντορίνη γιατί δουλεύω εδώ τους περισσότερους μήνες του χρόνου, σχεδόν εφτά μήνες δηλαδή, οπότε το διάστημα που γυρνάω πίσω είναι πολύ λίγο. Επίσης, επειδή είμαι ήδη και κάποια χρόνια εδώ, έχω τον κύκλο μου, την καθημερινότητά μου. Οπότε για μένα κάθε χρόνο είναι δύσκολο να γυρνάω πίσω, να κάνω ουσιαστικά μία ολόκληρη μετακόμιση και πάλι ξανά από την αρχή», ανέφερε η 27χρονη στο podcast.

Η ίδια περιγράφει επίσης τι της λείπει: «μου λείπει η σταθερότητα, μου λείπει το να έχω σταθερή κοινωνική ζωή ή σταθερό εργασιακό περιβάλλον. Μία συνηθισμένη ζωή που θα είχε κάποιος αν είχε το δικό του σπίτι στην πόλη. Στον τουρισμό υπάρχουν αυτά, αλλά δεν δίνεται και η ευκαιρία στους νέους να δημιουργήσουν μία δική τους ζωή στα μέρη που πάνε για να δουλέψουν, κυρίως στα ελληνικά νησιά».

Όταν ερωτάται γιατί δεν παραμένει στη Σαντορίνη καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, η Μαριάννα απαντά: «Με εμποδίζουν πολλά πράγματα. Το κυριότερο είναι η εύρεση σπιτιού, τα ενοίκια. Σίγουρα τα ενοίκια είναι πολύ πιο ανεβασμένα σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα οπότε μπορούμε να καταλάβουμε όλοι τι σημαίνει αυτό. Επίσης, όπως σε πολλά νησιά, τα περισσότερα σπίτια το καλοκαίρι γίνονται Airbnb. Επίσης η Σαντορίνη είναι 10 φορές πιο ακριβή. Είναι πράγματι οξύμωρο και αυτό είναι λυπηρό, δηλαδή το να μην δίνονται οι ευκαιρίες σε εμάς που δουλεύουμε στα νησιά τόσους μήνες τον χρόνο να χτίσουμε μία ζωή εδώ πέρα».

Η στεγαστική κρίση συγκαταλέγεται πλέον στους σημαντικότερους παράγοντες που δυσχεραίνουν την προσέλκυση και τη διατήρηση προσωπικού στον τουρισμό, ιδίως στα νησιά. Η 27χρονη κατονομάζει και άλλες δυσκολίες: «Το ότι δεν έχεις πρόσβαση στην υγεία είναι το πιο σημαντικό κομμάτι και αυτό που με απωθεί στο να μείνω εδώ. Γιατί η Σαντορίνη έχει το νοσοκομείο, αλλά για ανθρώπους που χρειάζονται άμεσα ιατρική επίβλεψη, δεν υποστηρίζονται τέτοιες υποδομές και υπηρεσίες. Οπότε σου προκαλεί όλο αυτό μία ανασφάλεια. Ακόμη μία δυσκολία είναι η μετακίνηση γιατί σε τέτοιες απομακρυσμένες περιοχές είναι πολύ πιο δύσκολο να έχεις άμεση πρόσβαση στο κέντρο της Ελλάδας. Δεν έχεις την ευκαιρία να πεις ότι σήμερα, αύριο φεύγω. Είναι ζόρικο».

Την κατάσταση που βιώνει η 27χρονη αναγνωρίζει και η νέα στρατηγική της Κομισιόν για το «δικαίωμα να παραμένεις στον τόπο σου». Η πρωτοβουλία «Right to Stay – Your Region, Your Future» παρουσιάστηκε τον περασμένο Ιούνιο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έχει στόχο να μπορούν όλοι οι Ευρωπαίοι να μένουν και να διαμορφώνουν το μέλλον τους στον τόπο που θεωρούν σπίτι τους, χωρίς να εξωθούνται στη φυγή εξαιτίας οικονομικών λόγων, απουσίας ευκαιριών ή υποβάθμισης των υπηρεσιών. Θα προχωρήσει, άραγε, αυτή η στρατηγική;