Κυβερνητική αμφισβήτηση για το κόστος του προγράμματος Τσίπρα – Στο γαλάζιο μικροσκόπιο η δημοσιονομική αποτύπωση των εξαγγελιών

Σε μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση εξελίσσεται η συζήτηση γύρω από το οικονομικό πρόγραμμα που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ, με το Μέγαρο Μαξίμου να αμφισβητεί ευθέως τόσο το ύψος του δημοσιονομικού κόστους όσο και τον τρόπο με τον οποίο αυτό αποτυπώνεται.

Κυβερνητικές πηγές υποστηρίζουν ότι οι εξαγγελίες του πρώην πρωθυπουργού δεν περιορίζονται στα 7,5 δισ. ευρώ που ο ίδιος υπολογίζει για την τετραετία, αλλά μπορούν να ξεπεράσουν τα 40 δισ. ευρώ, εφόσον υπολογιστούν με βάση το πραγματικό και σωρευτικό κόστος τους.

Η διαφωνία για τον τρόπο υπολογισμού

Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται ο τρόπος παρουσίασης των μέτρων. Όπως υποστηρίζει το οικονομικό επιτελείο, σε αρκετές περιπτώσεις το ετήσιο κόστος εμφανίζεται επιμερισμένο στα τέσσερα χρόνια, ενώ πρόκειται για δαπάνες που, από τη στιγμή που θα εφαρμοστούν, συνεχίζονται και τα επόμενα έτη. Έτσι, σύμφωνα με την κυβερνητική ανάγνωση, δημιουργείται μια εικόνα πολύ χαμηλότερου κόστους από εκείνη που θα προέκυπτε στον κρατικό προϋπολογισμό.

Οι αυξήσεις σε υγειονομικούς και εκπαιδευτικούς

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόταση για αυξήσεις 500 ευρώ στους εργαζόμενους στη δημόσια υγεία. Με βάση τους αριθμούς που επικαλείται η κυβέρνηση, το κόστος δεν είναι 225 εκατ. ευρώ, αλλά περίπου 900 εκατ. ευρώ ετησίως μαζί με τις εργοδοτικές εισφορές.

Αντίστοιχο ζήτημα τίθεται και για τους εκπαιδευτικούς. Η αύξηση κατά 300 ευρώ τον μήνα μεταφράζεται, σύμφωνα με τους κυβερνητικούς υπολογισμούς, σε περίπου 840 εκατ. ευρώ τον χρόνο και όχι σε 210 εκατ. ευρώ.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται οι εξαγγελίες για 80.000 φοιτητές, οι οποίοι θα λάβουν 500 ευρώ μηνιαίως για δέκα μήνες. Το ετήσιο κόστος υπολογίζεται σε 400 εκατ. ευρώ, ενώ η κυβέρνηση θεωρεί ότι θα πρέπει να αποτυπώνεται και το σωρευτικό κόστος των επόμενων ετών.

Ερωτήματα για κοινωνικές παροχές και προσλήψεις

Ερωτήματα διατυπώνονται ακόμη για τις μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών, τα δωρεάν σχολικά γεύματα, την καθολική προσχολική αγωγή, τη μηδενική συμμετοχή στα φάρμακα και την Εθνική Εγγύηση Φροντίδας.

Η κύρια γαλάζια ένσταση είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις οι δαπάνες εμφανίζονται να μειώνονται ή ακόμη και να μηδενίζονται σε επόμενα έτη, χωρίς να εξηγείται πώς θα σταματήσει η εφαρμογή των συγκεκριμένων πολιτικών.

Αμφισβήτηση και στις φορολογικές προβλέψεις

Ιδιαίτερη κριτική ασκείται και στις φορολογικές εξαγγελίες. Η κυβέρνηση αμφισβητεί τις εκτιμήσεις για τα πρόσθετα έσοδα από τη φορολόγηση των μερισμάτων, ενώ θέτει ερωτήματα για την αύξηση του συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ στα νομικά πρόσωπα και τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει στις επενδύσεις.
Αντίστοιχες επιφυλάξεις εκφράζονται για την πρόβλεψη εσόδων 900 εκατ. ευρώ από τον αναβαλλόμενο φόρο των τραπεζών.

Το στεγαστικό και η αύξηση του κατώτατου μισθού

Σημαντικό σημείο αντιπαράθεσης κυβέρνησης – ΕΛ. ΑΣ αποτελεί και το στεγαστικό. Η εξαγγελία για 50.000 νέες κατοικίες σε ορίζοντα τετραετίας συνοδεύεται, σύμφωνα με κυβερνητικές εκτιμήσεις, από κόστος που μπορεί να φτάσει τα 6 δισ. ευρώ, το οποίο –όπως υποστηρίζεται– δεν έχει ενσωματωθεί στον συνολικό λογαριασμό.

Ανάλογη κριτική ασκείται μ για την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 1.000 ευρώ από το 2027. Η κυβέρνηση υπολογίζει ότι η αυτόματη προσαρμογή των μισθών στο Δημόσιο θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό κατά περίπου 859 εκατ. ευρώ ετησίως, ενώ στο πρόγραμμα το σχετικό κόστος εμφανίζεται μηδενικό.

Η πολιτική αντιπαράθεση

Στο πολιτικό σκέλος, ο Παύλος Μαρινάκης επιτέθηκε προσωπικά στον πρώην πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα καλώντας τον να ζητήσει συγγνώμη για τα πεπραγμένα της προηγούμενης διακυβέρνησής του και επαναφέροντας τον χαρακτηρισμό «πρωθυπουργός των μουσαμάδων».

Από την πλευρά συνεργατών του Κυριάκου Μητσοτάκη γίνεται λόγος για «παραποίηση της πραγματικότητας», με αιχμές και για τις αναφορές του Τσίπρα στην ψηφιοποίηση της λίστας χειρουργείων.

Το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί έτσι να μεταφέρει τη συζήτηση από τις εξαγγελίες στην αριθμητική τους αποτύπωση. Το βασικό ερώτημα που θέτει είναι πλέον σαφές: πόσο πραγματικά κοστίζει το πρόγραμμα Τσίπρα και αν ο λογαριασμός των 7,5 δισ. ευρώ μπορεί να σταθεί όταν υπολογιστούν όλες οι δαπάνες σε ετήσια και σωρευτική βάση