Τον Οκτώβριο, η Ελλάδα αναμένεται να έχει ιδιαίτερα βαρύ διπλωματικό πρόγραμμα, καθώς η ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ συμπίπτει με σημαντικές διεθνείς εξελίξεις και με τη διαδικασία ανάδειξης του επόμενου Γενικού Γραμματέα, σύμφωνα με Ανώτατη διπλωματική Πηγή.
Κατά την ίδια ενημέρωση, η Προεδρία θα έχει «μεγάλο λόγο» στην επιλογή του ΓΓ, αφού θα πρέπει να επιδιώξει τη σύνθεση ανάμεσα στα μέλη του Συμβουλίου. Η Αθήνα έχει ήδη καταλήξει σε εκτίμηση για τους υποψηφίους που συνάδουν με τις θέσεις αρχής της, με βασική επιδίωξη να φανεί ποιοι είναι σε θέση να λάβουν τη συναίνεση των Μονίμων Μελών.
Αναφερόμενη στην Τουρκία, η ίδια πηγή επισήμανε ότι οι δίαυλοι επικοινωνίας «ουδέποτε έπαψαν», διευκρινίζοντας ωστόσο πως η Ελλάδα «παραμένει συνεπής, αλλά δεν πρόκειται να κάνει εκπτώσεις στις ελληνικές θέσεις». Οι τρεις άξονες του Δομημένου ελληνοτουρκικού διαλόγου, δηλαδή τα ΜΟΕ, ο Πολιτικός διάλογος και η Θετική ατζέντα, βρίσκονται σε συνέχεια, ενώ υπογραμμίστηκε ότι «ο διάλογος θα πρέπει να συνεχιστεί» και ότι η πρόσφατη ένταση χρειάζεται αποκλιμάκωση. Αυτό, όμως, όπως σημειώθηκε, δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ελληνική πλευρά.
Ελληνοτουρκικός διάλογος και Κυπριακό
Παράλληλα, σημείωσε ότι, εφόσον η Τουρκία προχωρά σε ενέργειες αντίθετες προς τις θεμελιώδεις ελληνικές θέσεις, «βεβαίως θα υπάρχει και η αντίστοιχη απάντηση».
Ως προς το Κυπριακό, εκτίμησε ότι παρατηρείται «μεγάλη κινητικότητα», χωρίς όμως τα έως τώρα δεδομένα να επιτρέπουν αισιοδοξία για το προσεχές διάστημα, έως την ολοκλήρωση της θητείας του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Η Ανώτατη διπλωματική πηγή χαρακτήρισε, στο συγκεκριμένο ζήτημα, «μη παραγωγική τοποθέτηση» τη στάση του Τούρκου Προέδρου, παρά το ηπιότερο κλίμα που τηρεί η Άγκυρα στα ελληνοτουρκικά.
Εντούτοις, τόνισε ως ιδιαίτερα σημαντική τη διαμόρφωση καλύτερου momentum για τη λύση του Κυπριακού, το οποίο θα παραλάβει ο επόμενος Γενικός Γραμματέας. Σε σχέση με την επιδίωξη της Τουρκίας για συμμετοχή σε ευρύτερους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς άμυνας, υπογράμμισε ότι για την Αθήνα το ζήτημα είναι θέμα αρχής και ανέφερε πως «αυτό δεν μπορεί να προχωρήσει όσο υφίσταται απειλή πολέμου».
Η ενεργειακή ασφάλεια προκαλεί επίσης έντονη ανησυχία. «Όλοι είναι σε κατάσταση μεγάλης ανησυχίας», ανέφερε η πηγή, επισημαίνοντας την ανάγκη προετοιμασίας ακόμη και για το ενδεχόμενο μιας παρατεταμένης κρίσης. Για τη χώρα μας, ωστόσο, «δεν υπάρχει θέμα επάρκειας» τον φετινό χειμώνα, εξαιτίας των διαθέσιμων αποθεμάτων.
Ενεργειακή ασφάλεια και επαφές με το Ιράν
Σχετικά με τις σχέσεις με το Ιράν και τη συνάντηση του Υπουργού Εξωτερικών με τον Ιρανό ομόλογό του, η Αθήνα κρατά «διαρκή δίαυλο επικοινωνίας», χωρίς πάντως να εκφράζεται αισιοδοξία για άμεση ειρήνευση στην περιοχή, καθώς η ιρανική πλευρά «δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να υποχωρήσει από βασικά αιτήματά της». Επισημάνθηκε ότι στη συνάντηση των δύο ανδρών «μεταφέρθηκαν οι ελληνικές θέσεις για την ελευθερία της ναυσιπλοϊας και τη θαλάσσια ασφάλεια».
Για τις διμερείς συναντήσεις στη Νέα Υόρκη, η πηγή ανέφερε ότι υποβλήθηκε στην Ελλάδα μεγάλος αριθμός αιτημάτων, με την Αθήνα να δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στις επαφές με κράτη της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Ειδική μνεία έγινε στην Ινδία, τη Βραζιλία και το Πακιστάν, στην προσπάθεια διεύρυνσης του ελληνικού αποτυπώματος στη Λατινική Αμερική, αλλά και στις συναντήσεις με την Ερυθραία, τη Λιβύη, την Αλγερία, τη Σομαλία και την Αίγυπτο. Για την Αλγερία τονίστηκε η σημασία της «ως ενεργειακού εταίρου», ενώ για τη Σομαλία αναδείχθηκαν οι παράμετροι του Συμβουλίου Ασφαλείας και της θαλάσσιας ασφάλειας.
Η Ανώτατη διπλωματική πηγή περιέγραψε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις ως πολύ καλές και επιβεβαίωσε ότι ο Μάρκο Ρούμπιο αναμένεται στην Ελλάδα στο πλαίσιο του 6ου γύρου του Στρατηγικού Διαλόγου, σε ένα περιβάλλον «βαθιάς συνεργασίας» που διευρύνεται περαιτέρω. Παράλληλα, συνέδεσε τη διεθνή θέση της Ελλάδας με το διπλωματικό κεφάλαιο που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια, υπογραμμίζοντας τη σημασία της σύμπραξης εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και οικονομίας.
Για τον Λίβανο, η ίδια πηγή ανέφερε ότι «εξετάζεται πρόταση συμμετοχής σε διεθνή δύναμη μετά τη λήξη της UNIFIL».
