Στις 6 Σεπτεμβρίου 1861 ο φοιτητής Αριστείδης Δόσιος αποπειράθηκε να δολοφονήσει τη βασίλισσα Αμαλία στην Αθήνα, πυροβολώντας την ενώ επέστρεφε στα Ανάκτορα, χωρίς όμως να την τραυματίσει. Η ενέργεια αυτή εντάσσεται στο κλίμα έντονης αμφισβήτησης της οθωνικής μοναρχίας, που βρισκόταν ήδη σε βαθιά πολιτική κρίση, και αν και ο Δόσιος καταδικάστηκε σε θάνατο, η Αμαλία μετέτρεψε την ποινή του σε ισόβια.

Πιο αναλυτικά

Στις 6 Σεπτεμβρίου 1861, η βασίλισσα Αμαλία επέστρεφε έφιππη στα Ανάκτορα από τον περίπατό της στην Αθήνα, όταν ένας νεαρός φοιτητής της Νομικής, ο Αριστείδης Δόσιος, την πλησίασε και την πυροβόλησε. Η σφαίρα δεν βρήκε τον στόχο της και ο Δόσιος συνελήφθη.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1860 η βασιλεία του Όθωνα και της Αμαλίας αντιμετώπιζε αυξανόμενη αμφισβήτηση, ιδιαίτερα μεταξύ φοιτητών, διανοουμένων και τμημάτων του στρατού. Είχαν προηγηθεί τα «Σκιαδικά» του 1859, ενώ την άνοιξη του 1861 είχαν αποκαλυφθεί αντιδυναστικές συνωμοσίες.

Ο Δόσιος κινούνταν σε αυτό το περιβάλλον. Συνδεόταν με τη λεγόμενη «Χρυσή Νεολαία», τον κύκλο νέων αντιοθωνικών, και με την εφημερίδα «Το Μέλλον της Πατρίδος», που αποτελούσε ένα από τα κέντρα της αντιδυναστικής αντιπολίτευσης.

Σύμφωνα με αφηγήσεις της εποχής και μεταγενέστερες πηγές, η Αμαλία αντιλήφθηκε την κίνηση του Δόσιου και έστρεψε το άλογό της προς το μέρος του, με αποτέλεσμα εκείνος να αστοχήσει. Μετά τη σύλληψή του φέρεται να υποστήριξε ότι ενήργησε για να απαλλάξει τη χώρα από την «τυραννία».

Καταδικάστηκε σε θάνατο – αλλά δεν εκτελέστηκε

Ο Αριστείδης Δόσιος οδηγήθηκε σε δίκη και καταδικάστηκε σε θάνατο. Η ποινή, όμως, δεν εκτελέστηκε: η Αμαλία παρενέβη και μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Παράδοξα, η απόπειρα είχε αρχικά το αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο που πιθανότατα επιδίωκε ο δράστης. Η επίθεση εναντίον της βασίλισσας προκάλεσε πρόσκαιρο κύμα συμπάθειας προς το βασιλικό ζεύγος, χωρίς όμως να ανακόψει τη βαθύτερη πολιτική κρίση.

Μόλις έναν χρόνο αργότερα, τον Οκτώβριο του 1862, η εξέγερση εναντίον του Όθωνα επικράτησε και ο βασιλιάς με την Αμαλία εγκατέλειψαν οριστικά την Ελλάδα. Ο Δόσιος απελευθερώθηκε μετά την ανατροπή τους.

H αποτυχημένη απόπειρα της 6ης Σεπτεμβρίου 1861 ήταν ένα ακόμη σημάδι ότι η οθωνική μοναρχία είχε ήδη μπει στην τελική περίοδο της κρίσης της.

Τι άλλο έγινε σαν σήμερα

1861: Ο φοιτητής Αριστείδης Δόσιος πραγματοποιεί αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας της βασίλισσας Αμαλίας στην Αθήνα, πυροβολώντας εναντίον της χωρίς να την τραυματίσει.

1901: Ο αναρχικός Λίον Τσόλγκος πυροβολεί τον πρόεδρο των ΗΠΑ Γουίλιαμ ΜακΚίνλεϊ στην Παναμερικανική Έκθεση του Μπάφαλο. Ο ΜακΚίνλεϊ υποκύπτει στα τραύματά του οκτώ ημέρες αργότερα.

1955: Ξεσπούν τα Σεπτεμβριανά στην Κωνσταντινούπολη, οργανωμένες επιθέσεις κατά της ελληνικής μειονότητας, με λεηλασίες και καταστροφές σπιτιών, επιχειρήσεων και εκκλησιών. Η έκρηξη βόμβας στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιείται ως πρόσχημα.

1966: Ο πρωθυπουργός της Νότιας Αφρικής και βασικός αρχιτέκτονας του Απαρτχάιντ, Χέντρικ Φέρβερντ, δολοφονείται μέσα στο Κοινοβούλιο από τον ελληνικής καταγωγής Δημήτριο Τσαφέντα.

1985: Ο Κωστής Στεφανόπουλος αποχωρεί από τη Νέα Δημοκρατία και ιδρύει τη Δημοκρατική Ανανέωση (ΔΗΑΝΑ), στην οποία προσχωρούν ακόμη εννέα βουλευτές της ΝΔ.

1997: Τελείται στο Αβαείο του Γουέστμινστερ η κηδεία της πριγκίπισσας Νταϊάνα, έξι ημέρες μετά τον θάνατό της στο Παρίσι. Η τελετή μεταδίδεται σε ολόκληρο τον κόσμο και παρακολουθείται από δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Γεννήσεις

1860 – Λορέντζος Μαβίλης, Έλληνας ποιητής, μεταφραστής και πολιτικός. Γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1860 στην Ιθάκη και πέθανε στις 28 Νοεμβρίου 1912. Θεωρείται από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς του σονέτου και συνδέθηκε με την Επτανησιακή Σχολή, με γνωστά ποιήματα όπως η «Λήθη» και η «Καλλιπάτειρα». Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της δημοτικής γλώσσας και βουλευτής Κέρκυρας. Σκοτώθηκε πολεμώντας ως εθελοντής στη μάχη του Δρίσκου, κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο.

1942 – Ψαραντώνης, Έλληνας μουσικός και τραγουδιστής. Γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1942 στα Ανώγεια της Κρήτης και αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές της κρητικής μουσικής παράδοσης. Αδελφός του Νίκου Ξυλούρη, ξεχώρισε για τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο παίζει λύρα και για τη βαθιά, αναγνωρίσιμη φωνή του. Η μουσική του συνδυάζει την κρητική παράδοση με έναν προσωπικό, σχεδόν πρωτογενή ήχο, που του χάρισε διεθνή αναγνώριση και εμφανίσεις σε σημαντικά φεστιβάλ του εξωτερικού.

1943 – Ρότζερ Γουότερς (Roger Waters), Άγγλος μουσικός, τραγουδιστής, μπασίστας και συνθέτης. Γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1943 και υπήρξε ιδρυτικό μέλος των Pink Floyd, εξελισσόμενος στη βασική στιχουργική και δημιουργική δύναμη του συγκροτήματος κατά τη δεκαετία του 1970. Συνέβαλε καθοριστικά σε εμβληματικά άλμπουμ όπως τα «The Dark Side of the Moon», «Wish You Were Here», «Animals» και ιδιαίτερα το «The Wall», του οποίου συνέλαβε τη βασική ιδέα. Αποχώρησε από τους Pink Floyd το 1985 και συνέχισε με πολυετή σόλο καριέρα.

1977 – Νίκος Μουτσινάς, Έλληνας παρουσιαστής, ηθοποιός και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1977 στη Θεσσαλονίκη. Έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από την τηλεόραση, αρχικά με εκπομπές όπως το «Κους Κους» και αργότερα με το «Δέστε τους!», το «Για την παρέα» και το «Καλό Μεσημεράκι». Παράλληλα έχει αναπτύξει πολυετή παρουσία στο θέατρο ως ηθοποιός και δημιουργός παραστάσεων, ενώ έχει συμμετάσχει και σε τηλεοπτικές σειρές.

Θάνατοι

1998 – Ακίρα Κουροσάβα (Akira Kurosawa), Ιάπωνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1910 και πέθανε στις 6 Σεπτεμβρίου 1998. Υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές του παγκόσμιου κινηματογράφου και συνέβαλε καθοριστικά στη διεθνή αναγνώριση του ιαπωνικού σινεμά. Το «Ρασομόν» κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στη Βενετία, ενώ ταινίες όπως οι «Επτά Σαμουράι», «Γιοζίμπο» και «Ραν» άσκησαν μεγάλη επιρροή σε μεταγενέστερους σκηνοθέτες και στο σύγχρονο κινηματογραφικό αφήγημα.

2007 – Λουτσιάνο Παβαρόττι (Luciano Pavarotti), Ιταλός τενόρος και ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους τραγουδιστές όπερας του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1935 και πέθανε στις 6 Σεπτεμβρίου 2007. Διακρίθηκε για τη φωνητική του δεξιοτεχνία και τις ερμηνείες του στο ιταλικό ρεπερτόριο, ενώ έγινε παγκόσμια γνωστός και μέσω των «Τριών Τενόρων», μαζί με τον Πλάθιντο Ντομίνγκο και τον Χοσέ Καρέρας. Η ερμηνεία του στο «Nessun dorma» του Πουτσίνι έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σημεία αναφοράς της καριέρας του.