Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και έντονου συμβολισμού, συγγενείς, φίλοι και μέλη του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος αποχαιρέτησαν στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών την Πάολα Ρεβενιώτη, μια από τις πιο εμβληματικές μορφές του αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα. Η πολιτική της κηδεία μετατράπηκε σε πορεία μνήμης και τιμής για τη μακρόχρονη δράση της υπέρ της ορατότητας των τρανς ατόμων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο σεξ, ενώ η οικογένειά της είχε ζητήσει αντί στεφάνων να ενισχυθούν φορείς στήριξης που συνδέονται με το έργο και τις αξίες της.
Πιο αναλυτικά
Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης, αλλά και με έντονο συμβολισμό, συγγενείς, φίλοι, άνθρωποι του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος και πολίτες που στάθηκαν στο πλευρό της όλα αυτά τα χρόνια αποχαιρέτησαν το Σάββατο την Πάολα Ρεβενιώτη.
Το τελευταίο «αντίο» δόθηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, όπου η πολιτική κηδεία της εξελίχθηκε σε μια πορεία μνήμης, σεβασμού και αναγνώρισης της πολύχρονης προσφοράς της στους αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η τελετή ξεκίνησε λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι, με πλήθος κόσμου να δίνει το «παρών» για να τιμήσει μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος. Στους επικήδειους, φίλοι και συνοδοιπόροι αναφέρθηκαν στη μακρόχρονη δράση της, στις μάχες που έδωσε για την ορατότητα των τρανς ατόμων, αλλά και στη διαρκή υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ανθρώπων που εργάζονται στο σεξ, έναν αγώνα που υπηρέτησε με συνέπεια και δημόσιο λόγο επί δεκαετίες.
Η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη, αλλά ταυτόχρονα γεμάτη χρώμα και συμβολισμούς. Πολλοί από τους παρευρισκόμενους κρατούσαν σημαίες του ουράνιου τόξου, λουλούδια και πολύχρωμα αντικείμενα, δημιουργώντας μια εικόνα που σε αρκετές στιγμές παρέπεμπε σε μια μικρή πορεία υπερηφάνειας μέσα στο Α’ Νεκροταφείο.
Κατά την έξοδο της σορού ακούστηκε το τραγούδι «Θεέ μου μεγαλοδύναμε», ενώ αρκετοί από όσους βρίσκονταν στον χώρο το τραγουδούσαν χαμηλόφωνα. Το φέρετρο, τυλιγμένο με τη σημαία του ουράνιου τόξου, έγινε δεκτό με ένα παρατεταμένο και θερμό χειροκρότημα, προτού συνοδευτεί στην τελευταία της κατοικία μέσα σε κλίμα έντονης συγκίνησης.
Η Πάολα Ρεβενιώτη υπήρξε μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες προσωπικότητες του ελληνικού ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος. Εκδότρια, φωτογράφος, δημιουργός ντοκιμαντέρ, συγγραφέας και ακτιβίστρια, συνέδεσε το όνομά της με τους αγώνες για την ισότητα, την ορατότητα και την κοινωνική αποδοχή των τρανς ατόμων, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα στον δημόσιο διάλογο ήδη από τη δεκαετία του 1980. Παράλληλα, μέσα από το περιοδικό «Κράξιμο», αλλά και το καλλιτεχνικό και κινηματογραφικό της έργο, ανέδειξε ζητήματα που μέχρι τότε παρέμεναν στο περιθώριο της δημόσιας συζήτησης.
Λίγες ημέρες πριν από την κηδεία, οι οικείοι της είχαν απευθύνει έκκληση, αντί για στεφάνια, όσοι το επιθυμούν να ενισχύσουν οικονομικά τη γραμμή ψυχολογικής στήριξης «11528 Δίπλα Σου» του Athens Pride και το Red Umbrella Athens, κέντρο ενδυνάμωσης για άτομα που εργάζονται στο σεξ. Η επιθυμία αυτή θεωρήθηκε από πολλούς ως μια ακόμη συμβολική συνέχεια της διαδρομής και των αξιών που υπηρέτησε η Πάολα Ρεβενιώτη μέχρι το τέλος της ζωής της.
