Ισραήλ: Ελληνικός ο πηγαίος κώδικας της «Ασπίδας του Αχιλλέα» και τι προβλέπει η συμφωνία για την τεχνογνωσία στην Ελλάδα

Το Ισραήλ έδωσε διευκρινίσεις για το ζήτημα του πηγαίου κώδικα στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», μετά τη δημόσια συζήτηση που άνοιξε στην Ελλάδα σχετικά με το επίπεδο ελέγχου που θα έχει η Αθήνα στο νέο πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας.

Το υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ ξεκαθάρισε ότι ο πηγαίος κώδικας που θα αναπτυχθεί για το ελληνικό σύστημα δεν θα είναι ο ίδιος με αυτόν που χρησιμοποιούν τα ισραηλινά επιχειρησιακά συστήματα, αλλά ένας ειδικά διαμορφωμένος κώδικας για τις ανάγκες των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος θα βρίσκεται υπό ελληνικό έλεγχο.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, στο πλαίσιο της συμφωνίας για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», το ισραηλινό υπουργείο Άμυνας και το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχουν συμφωνήσει στη μεταφορά ισραηλινής τεχνογνωσίας προς τις ελληνικές εταιρείες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.

Η μεταφορά αυτή αφορά δύο βασικούς τομείς:

• την επιχειρησιακή εμπειρία του Ισραήλ από δεκαετίες ανάπτυξης και λειτουργίας συστημάτων αεράμυνας,
• την τεχνολογική υποστήριξη για την ανάπτυξη του ελληνικού λογισμικού διοίκησης και ελέγχου (C2 – Command and Control).

Το κρίσιμο σημείο αφορά τον έλεγχο του λογισμικού. Το ισραηλινό υπουργείο υπογραμμίζει ότι:

«Ο ελληνικός πηγαίος κώδικας που θα αναπτυχθεί στο πλαίσιο του προγράμματος, καθώς και οποιεσδήποτε τροποποιήσεις ή προσθήκες σε αυτόν, θα παραμείνει υπό αποκλειστικό ελληνικό έλεγχο».

Με αυτόν τον τρόπο, η Αθήνα θα έχει τη δυνατότητα να προσαρμόζει το σύστημα στις δικές της επιχειρησιακές απαιτήσεις, χωρίς να εξαρτάται από έναν κλειστό ισραηλινό κώδικα που θα παρέμενε αποκλειστικά υπό τον έλεγχο του κατασκευαστή.

Τι σημαίνει πρακτικά η εξέλιξη

Στα σύγχρονα συστήματα αεράμυνας, το λογισμικό διοίκησης και ελέγχου αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες επιχειρησιακής αυτονομίας. Δεν αφορά μόνο τη λειτουργία ενός επιμέρους οπλικού συστήματος, αλλά τη σύνδεση αισθητήρων, ραντάρ, πυραύλων, κέντρων επιχειρήσεων και μονάδων λήψης αποφάσεων.

Η ελληνική απαίτηση για έλεγχο του λογισμικού συνδέεται με την ανάγκη η χώρα να μπορεί:

• να ενσωματώνει μελλοντικά νέα οπλικά συστήματα,
• να προσαρμόζει τις διαδικασίες εμπλοκής στις δικές της επιχειρησιακές ανάγκες,
• να διατηρεί μεγαλύτερη ανεξαρτησία στη διαχείριση ενός κρίσιμου συστήματος εθνικής άμυνας.

Παράλληλα, το Ισραήλ διατηρεί την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει από τη λειτουργία των δικών του συστημάτων αεράμυνας, όπως το πολυεπίπεδο δίκτυο που περιλαμβάνει συστήματα όπως το Iron Dome, το David’s Sling και το Arrow.

Δεν μεταφέρεται ο ισραηλινός επιχειρησιακός κώδικας

Το ισραηλινό υπουργείο Άμυνας διευκρίνισε επίσης ότι οι αναφορές των τελευταίων ημερών σχετικά με τον πηγαίο κώδικα των ισραηλινών επιχειρησιακών συστημάτων δεν αφορούν την ελληνική συμφωνία.

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν προβλέπει παράδοση στην Ελλάδα του υφιστάμενου κώδικα των ισραηλινών συστημάτων, αλλά ανάπτυξη ενός νέου ελληνικού συστήματος με ισραηλινή τεχνολογική υποστήριξη.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί σημαντικό σημείο στη συμφωνία Αθήνας – Τελ Αβίβ, καθώς η Ελλάδα επιδιώκει όχι μόνο την απόκτηση αντιαεροπορικών δυνατοτήτων, αλλά και τη δημιουργία εγχώριας τεχνολογικής βάσης γύρω από την άμυνα, μέσω της συμμετοχής ελληνικών εταιρειών στην ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής του συστήματος.