Λιγότερο από το 10% των δημοσίων υπαλλήλων που προτάθηκαν ως «άριστοι» από τις υπηρεσίες τους έλαβαν τελικά έγκριση, καθώς η Ειδική Επιτροπή του Υπουργείου Εσωτερικών απέρριψε τη μεγάλη πλειονότητα των αξιολογήσεων. Η εξέλιξη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από συνδικαλιστές, που καταγγέλλουν το ισχύον σύστημα αξιολόγησης ως προσχηματικό και τιμωρητικό, με ποσοστώσεις και αυστηρούς περιορισμούς που, όπως υποστηρίζουν, υπονομεύουν τη συλλογικότητα και δεν επιβραβεύουν πραγματικά την απόδοση.
Πιο αναλυτικά
Λιγότερο από το 10% των δημοσίων υπαλλήλων που προτάθηκαν ως «άριστοι» από τις υπηρεσίες τους έλαβαν τελικά τη θετική έγκριση, καθώς η αρμόδια Ειδική Επιτροπή του Υπουργείου Εσωτερικών προχώρησε σε μαζική απόρριψη των σχετικών αξιολογήσεων.
Το ζήτημα αυτό έφερε στο προσκήνιο έντονες αντιδράσεις από συνδικαλιστικούς φορείς, όπως ο Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής (ΣΥΠΑ), οι οποίοι καταγγέλλουν το ισχύον πλαίσιο «στοχοθεσίας – αξιολόγησης» (νόμος 4940/2022 ή «νόμος Βορίδη») ως προσχηματικό και ισοπεδωτικό.
Μαζικό «κόψιμο» αριστούχων
Οι αρμόδιες Ειδικές Επιτροπές Αξιολόγησης απέρριψαν τη συντριπτική πλειονότητα των βαθμολογιών που κατέτασσαν τους υπαλλήλους στο επίπεδο του «άριστου».
Σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο, οι κορυφαίες βαθμολογίες απαιτούν ειδική, εξαιρετικά στοιχειοθετημένη αιτιολόγηση από τους αξιολογητές, η οποία στην πράξη κρίθηκε ελλιπής για το 90% των περιπτώσεων.
Τα σωματεία των εργαζομένων υποστηρίζουν ότι η διαδικασία λειτουργεί τιμωρητικά, με προαποφασισμένους αριθμητικούς περιορισμούς (ποσοστώσεις), ώστε να συμπιεστεί τεχνητά ο αριθμός των δικαιούχων επιβράβευσης ή μπόνους.
Οι εργαζόμενοι κάνουν λόγο για πλήρη απαξίωση της καθημερινής προσπάθειας του προσωπικού και για ένα σύστημα που εντείνει την εσωτερική υποβάθμιση των υπαλλήλων. Υποστηρίζουν ότι η αξιολόγηση:
-Δεν επιβραβεύει κατ’ ανάγκη τους πραγματικά άριστους ή ίσως και τους πιθανούς διεκδικητές θέσεων ευθύνης,
-Δεν αποτελεί εργαλείο βελτίωσης των δημόσιων υπηρεσιών αλλά μετατρέπεται σε μέσο ελέγχου, πειθάρχησης και διαμόρφωσης σχέσεων εξάρτησης μέσα στους χώρους εργασίας. Η σύνδεσή της, μάλιστα, με το σύστημα στοχοθεσίας και τα χρηματικά μπόνους εντείνει ακόμη περισσότερο τον ανταγωνισμό μεταξύ συναδέλφων, υπονομεύει τη συλλογικότητα και καλλιεργεί ένα κλίμα ανασφάλειας και υποταγής.
