Η ομιλία Ερντογάν στον ΟΗΕ, όπου επικαλέστηκε το Διεθνές Δίκαιο και τη «καλή γειτονία» με την Ελλάδα, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς η ελληνική πλευρά τον κατηγορεί για πλήρη ανακολουθία με την τουρκική πολιτική. Το άρθρο επισημαίνει το casus belli, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, τις παραβιάσεις στο Αιγαίο και τη διαστρέβλωση ζητημάτων όπως η μειονότητα στη Θράκη, υπογραμμίζοντας ότι η Αθήνα παραμένει ανοιχτή σε διάλογο μόνο για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και αποκλειστικά στη βάση του διεθνούς δικαίου.
Πιο αναλυτικά
Αντιδράσεις από την ελληνική πλευρά προκάλεσε η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου από τον Ταγίπ Ερντογάν στην ομιλία που εκφώνησε από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Ο πρόεδρος της Τουρκίας δήλωσε ότι η χώρα του επιθυμεί «τα υφιστάμενα ζητήματα να επιλυθούν στη βάση των σχέσεων καλής γειτονίας και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο». Πώς όμως συμβαδίζει η αναφορά αυτή όταν από το 1995 με απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης απειλεί με πόλεμο την Ελλάδα, το γνωστό casus belli, αν αυξήσει τα χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια;
Το διεθνές δίκαιο και ειδικότερα το Άρθρο 2 παράγραφος 4 του Καταστατικού Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ρητά αναφέρει ότι «Πάντα τα Μέλη θα απέχωσι εις τας διεθνείς αυτών σχέσεις της απειλής ή χρήσεως βίας κατά της εδαφικής ακεραιότητος ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οιουδήποτε Κράτους ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον ασυμβίβαστον προς τους σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών». Και επίσης στο Άρθρο 3 της Σύμβασης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο δεν έχει υπογράψει η Τουρκία, που τονίζει ότι όλα τα κράτη έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να επεκτείνουν τα χωρικά τους ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, ένα δικαίωμα που μπορούν να το ασκήσουν μονομερώς.
Ο πρόεδρος της Τουρκίας είναι επίσης ανακόλουθος, καθώς δεν μπορείς να αναφέρεσαι στο Διεθνές Δίκαιο όταν υπογράφεις με τη Λιβύη το παράνομο και άκυρο τουρκολιβυκό μνημόνιο που απεμπολεί τα κυριαρχικά δικαιώματα των ελληνικών νησιών όπως η Κρήτη, τα Δωδεκάνησα, το Καστελόριζο. Κυριαρχικά δικαιώματα που σαφώς απορρέουν από το Άρθρο 121 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας που ρητά ορίζει ότι τα νησιά που έχουν οικονομική ζωή έχουν το ίδιο δικαίωμα σε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη όπως οι ηπειρωτικές περιοχές.
Η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, γνωστή και ως Σύμβαση του Μοντέγκο Μπέι, συμφωνήθηκε μετά από πολύχρονες διαπραγματεύσεις το 1982. Και έκτοτε κυρώθηκε από πάνω από 150 χώρες. Κάτι που την καθιστά πλέον εθιμικό δίκαιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι όντας το Δίκαιο της Θάλασσας πλέον εθιμικό δίκαιο δεν συμμορφώνονται πλήρως με τις διατάξεις του για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών τους ακόμη και χώρες που δεν την έχουν υπογράψει.
«Η πρότασή μας για τη διεξαγωγή Διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο θα συμβάλλει στη δημιουργία ενός κοινού πεδίου συνεννόησης. Με την ευκαιρία αυτή, επαναλαμβάνω σήμερα για ακόμη μία φορά την έκκληση που έχω απευθύνει στις Γενικές Συνελεύσεις των Ηνωμένων Εθνών», ανέφερε χτες ο πρόεδρος της Τουρκίας μπροστά στο διεθνές ακροατήριο. Κι όμως λίγες ημέρες νωρίτερα έδειξε με δηλώσεις του ότι δεν σέβεται το διεθνές δίκαιο όταν αναφέρθηκε στο θέμα της αποστρατικοποίησης των ελληνικών νησιών και έχει υπονομεύσει τις σχέσεις καλής γειτονίας με συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και των ελληνικών χωρικών υδάτων.
Η τουρκική εξωτερική πολιτική παραβιάζει το διεθνές δίκαιο σταθερά αφού επικαλείται ότι η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη είναι τουρκική. Ενώ γνωρίζει ότι η Συνθήκη της Λωζάνης ορίζει ως θρησκευτική τη μειονότητα στη Θράκη και ως Ελληνική Εθνική Μειονότητα, την ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη, στην Ίμβρο και στην Τένεδο.
Μία εθνική μειονότητα που 100 χρόνια τώρα κάτω από συνεχείς απηνείς διωγμούς έχει περιοριστεί από 125.000 που ήταν το 1923, χρονιά υπογραφής της Συνθήκης, σε περίπου 2.000. Ενώ την ίδια ώρα, η μουσουλμανική μειονότητα είναι στα ίδια και παραπάνω επίπεδα 100 χρόνια μετά.
Η Ελλάδα είναι έτοιμη πάντα για διάλογο με την Τουρκία για την επίλυση της μίας μόνης μας διαφοράς. Της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών μας. Αλλά ένας διάλογος που θα εδράζεται στο Διεθνές Δίκαιο και στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Και αυτό αναμένεται να πει ο πρωθυπουργός από το ίδιο βήμα της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ την Πέμπτη.
