Βιωσιμότητα στην Ελλάδα: Μεγάλες φιλοδοξίες στις επιχειρήσεις, αλλά περιορισμένες επενδύσεις και ελλείψεις στην τεχνολογία
Η έρευνα της Deloitte δείχνει ότι το 57% θεωρεί βασικό εμπόδιο τους οικονομικούς περιορισμούς, ενώ μόλις το 16% διαθέτει κοστολογημένο σχέδιο βιωσιμότητας

Η έρευνα «C-suite Sustainability Survey» της Deloitte αποτυπώνει τις προτεραιότητες, τις δράσεις και τα μελλοντικά σχέδια των ελληνικών επιχειρήσεων για τη βιωσιμότητα.
Βασικό κίνητρο για τις ελληνικές επιχειρήσεις είναι η εταιρική φήμη και οι εταιρικές αξίες (58%), ενώ ακολουθούν η συμμόρφωση με τους κανονισμούς (56%) και η μείωση του ενεργειακού κόστους (44%), σύμφωνα με τα ευρήματα. Η βιωσιμότητα απομακρύνεται σταδιακά από τη λογική της εταιρικής εικόνας και καθίσταται κανονιστική και οικονομική ανάγκη, καθώς συνδέεται άμεσα τόσο με τη χρηματοδότηση όσο και με τη μακροπρόθεσμη επιχειρησιακή ανθεκτικότητα.
Αύξηση των σχετικών επενδύσεων μέσα στον επόμενο χρόνο προγραμματίζει το 63% των οργανισμών (26% σε σημαντικό βαθμό και 37% σε μικρότερο), την ώρα που το 44% δεν είχε μεταβάλει τις δαπάνες του κατά τους προηγούμενους 12 μήνες. Καθώς ευρωπαϊκές ρυθμίσεις, όπως η CSRD, βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, οι επενδυτικές κινήσεις καλούνται να συμβαδίσουν με τις κανονιστικές προθεσμίες, ανεξάρτητα από το επίπεδο εσωτερικής προετοιμασίας.
Μέσα στην επόμενη τριετία, σημαντικές ή πολύ σημαντικές κλιματικές επιπτώσεις προβλέπει μόλις το 29% των ελληνικών επιχειρήσεων, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό διεθνώς φτάνει το 63%. Μέτριες συνέπειες αναμένει το 61%. Παράλληλα, ήδη επηρεάζουν τη λειτουργία των εταιρειών πιο άμεσοι παράγοντες: το κόστος της ενέργειας (77%), η συμμόρφωση με τη νομοθεσία (53%) και η αντοχή της εφοδιαστικής αλυσίδας (47%).
Παρά την εικόνα αυτή, πλήρη ένταξη των προκλήσεων βιωσιμότητας στη διαχείριση επιχειρηματικών κινδύνων έχει κάνει μόλις το 26%. Μερική ενσωμάτωση αναφέρει το 48%, άτυπη εξέταση το 19%, ενώ το 7% δεν τις έχει συμπεριλάβει καθόλου. Εάν οι κίνδυνοι δεν εντάσσονται στη διαδικασία, οι αποφάσεις για κεφάλαια και σχεδιασμό μπορεί να βασίζονται σε ελλιπή στοιχεία.
Ενσωμάτωση της βιωσιμότητας στη στρατηγική και στην κατανομή κεφαλαίων δηλώνει το 31% των στελεχών. Συγκεκριμένο, κοστολογημένο πλάνο εφαρμογής που να συνδέεται με τον οικονομικό σχεδιασμό και τη διοικητική ευθύνη έχει, ωστόσο, μόνο το 16%. Άλλο 21% έχει ορίσει στόχους χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο, ενώ το 20% δεν έχει διαμορφώσει επίσημους στόχους. Μόλις το 6% αναφέρει ότι η βιωσιμότητα αλλάζει το επιχειρηματικό μοντέλο του οργανισμού, έναντι 18% διεθνώς. Μια στρατηγική δήλωση από μόνη της δεν αρκεί για απτά αποτελέσματα, αν δεν συνοδεύεται από στόχους, προϋπολογισμούς και σαφώς προσδιορισμένες ευθύνες.
Ως σημαντικότερο εμπόδιο, τους οικονομικούς περιορισμούς κατατάσσει το 57% των οργανισμών, ποσοστό σχεδόν τετραπλάσιο του παγκόσμιου μέσου όρου, που ανέρχεται στο 16%. Παρότι διατίθενται εργαλεία πράσινης χρηματοδότησης, ευρωπαϊκά προγράμματα και δάνεια συνδεδεμένα με τη βιωσιμότητα, η αξιοποίησή τους παραμένει περιορισμένη: επιχορηγήσεις, κίνητρα ή ευνοϊκοί όροι χρηματοδότησης επηρεάζουν τις επενδυτικές αποφάσεις μόνο στο 13%. Η ανάπτυξη τεχνογνωσίας για την πρόσβαση σε αυτά τα μέσα μπορεί να μετατρέψει ένα διαρθρωτικό εμπόδιο σε πλεονέκτημα χρηματοδότησης.
Στα βασικά οφέλη της βιωσιμότητας συγκαταλέγονται η ενίσχυση της εμπιστοσύνης στο brand και της εταιρικής φήμης (62%), η ανθεκτικότητα σε βάθος χρόνου (34%), καθώς και η ευκολότερη πρόσβαση σε χρηματοδότηση και η εμπιστοσύνη των επενδυτών (30%).
Αντίθετα, οι εμπορικές αποδόσεις δεν έχουν αξιοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό: μόνο το 11% των επιχειρήσεων συνδέει τη βιωσιμότητα με υψηλότερα έσοδα ή είσοδο σε νέες αγορές. Παράλληλα, ένας στους δέκα οργανισμούς (10%) δεν έχει εντοπίσει ακόμη μετρήσιμο όφελος, γεγονός που αφήνει ελλιπή την επιχειρηματική τεκμηρίωση των επενδύσεων.
Για την επόμενη τριετία, η τεχνολογία —και ειδικότερα η Τεχνητή Νοημοσύνη— αναδεικνύεται στην κορυφαία προτεραιότητα βιωσιμότητας (58%). Ωστόσο, χειροκίνητες διαδικασίες καταγραφής χρησιμοποιεί το 26% και καθόλου επίσημα ψηφιακά εργαλεία δεν διαθέτει το 21%, ενώ μόλις το 3% έχει υιοθετήσει εκτεταμένα την Τεχνητή Νοημοσύνη και την προηγμένη ανάλυση. Σε επίπεδο εταιρικής διακυβέρνησης, το 11% δεν έχει ορίσει συγκεκριμένο υπεύθυνο βιωσιμότητας και το 8% κατανέμει την αρμοδιότητα σε διαφορετικά τμήματα, με περιορισμένο μεταξύ τους συντονισμό. Τα κατάλληλα δεδομένα και οι αποτελεσματικές δομές διακυβέρνησης είναι εκείνα που μπορούν να δώσουν αξία στις φιλοδοξίες και τις επενδύσεις.
Η έρευνα διεξήχθη τον Σεπτέμβριο του 2026, με τη συμμετοχή περισσότερων από 65 στελεχών C-level, και αποτελεί μέρος της ετήσιας παγκόσμιας έρευνας βιωσιμότητας της Deloitte.





