Κρήτη: Συναγερμός για κρούσματα νορβηγικής ψώρας σε δομή μεταναστών
Τρεις υπήκοοι Μπαγκλαντές νοσηλεύονται στη Δερματολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου, ενώ τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα δείξουν αν πρόκειται για νορβηγική ψώρα

Σε δομή μεταναστών στην Κρήτη έχει σημάνει συναγερμός, μετά τον εντοπισμό τριών περιστατικών με συμπτώματα που παραπέμπουν σε νορβηγική ψώρα.
Όπως μετέδωσε το δελτίο ειδήσεων του Alpha, τρεις υπήκοοι Μπαγκλαντές εμφάνισαν συμπτώματα ψώρας και νοσηλεύονται στη Δερματολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου.
Η ακριβής αιτία των συμπτωμάτων θα προκύψει από τα αποτελέσματα των εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκαν, τα οποία αναμένονται.
Τι γνωρίζουμε για τη νορβηγική ψώρα
Σπάνια, σοβαρή και ιδιαίτερα μεταδοτική μορφή της κοινής ψώρας είναι η νορβηγική, η οποία αναφέρεται επίσης ως εφελκιδοποιημένη ή υπερκερατωσική ψώρα.
Αιτία της νόσου είναι το άκαρι Sarcoptes scabiei. Στην κοινή ψώρα ο ασθενής φέρει συνήθως 10 έως 15 παράσιτα, ενώ στη νορβηγική μορφή το δέρμα μπορεί να φιλοξενεί χιλιάδες ή ακόμη και εκατομμύρια ακάρεα, κάτι που εξηγεί την εξαιρετικά υψηλή μεταδοτικότητά της.
Η διαφορά από την κοινή ψώρα είναι ότι μεταδίδεται πολύ εύκολα ακόμη και με σύντομη επαφή δέρμα με δέρμα, ενώ για τη μετάδοση της συνηθισμένης μορφής απαιτείται κατά κανόνα παρατεταμένη επαφή. Επιπλέον, τα λέπια και οι κρούστες που αποβάλλονται από το δέρμα μπορούν να μεταφέρουν ακάρεα σε ρούχα, κλινοσκεπάσματα, πετσέτες και έπιπλα, συμβάλλοντας στην εξάπλωση.
Μακριά από το ανθρώπινο σώμα, τα παράσιτα μπορούν συνήθως να επιβιώσουν για 48 έως 72 ώρες, με τη διάρκεια να εξαρτάται από τις συνθήκες του περιβάλλοντος.
Οι ιατρικές οδηγίες φορέων όπως το CDC και ο ΕΟΔΥ αναφέρουν ότι η νορβηγική ψώρα αντιμετωπίζεται διαφορετικά από την κοινή μορφή, με άμεση ιατρική παρακολούθηση και συνδυαστική θεραπεία να είναι απαραίτητες.
Υπό την παρακολούθηση δερματολόγου ή εξειδικευμένης ιατρικής ομάδας γίνεται η θεραπεία, η οποία συνήθως περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες δόσεις ιβερμεκτίνης από το στόμα και τακτική χρήση τοπικών αντιπαρασιτικών σκευασμάτων, όπως η κρέμα περμεθρίνης. Ενδέχεται επίσης να χορηγηθούν κερατολυτικές κρέμες, ώστε να απομακρυνθούν οι παχιές δερματικές κρούστες και να διευκολυνθεί η δράση της αγωγής.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να δοθεί επιπλέον αγωγή για τον κνησμό ή αντιβιοτικά, εφόσον διαπιστωθεί δευτερογενής βακτηριακή λοίμωξη.





