Αθήνα: 4 στα 10 αυτοκίνητα παρκάρουν παράνομα – Καθημερινός Γολγοθάς η «μάχη» των οδηγών για στάθμευση

Το πρόβλημα της εύρεσης θέσης πάρκινγκ στην Αθήνα γίνεται ολοένα οξύτερο, καθώς οι οδηγοί βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με ασφυκτικές συνθήκες.

Οι θέσεις που υπάρχουν δεν αρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες μόνιμων κατοίκων, επισκεπτών και εργαζομένων.

Για να βρουν θέση στάθμευσης στην Αθήνα, χιλιάδες οδηγοί δοκιμάζονται καθημερινά σε έναν Γολγοθά.

Την εικόνα αποτυπώνουν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από την απογραφή του 2021. Στον Κεντρικό Τομέα Αθηνών, το 69% των οχημάτων των νοικοκυριών δεν διαθέτει θέση στάθμευσης στην κατοικία, οπότε οι ιδιοκτήτες τους πρέπει να ψάξουν για χώρο στον δρόμο ή να καταφύγουν σε ιδιωτικό πάρκινγκ. Το αντίστοιχο ποσοστό είναι 67% στον Πειραιά και 63% στον Δυτικό Τομέα Αθηνών.

Ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες καταγράφονται στην Καλλιθέα, στον Κορυδαλλό, στην Καισαριανή, στου Ζωγράφου, στον δήμο Αθηναίων, στο Χαλάνδρι, στον Χολαργό και στον Πειραιά.

Παράλληλα, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι περίπου ένας στους δύο οδηγούς στις παραπάνω περιοχές βρίσκει θέση σε διάστημα μικρότερο των πέντε λεπτών. Για περίπου 25%-30%, όμως, η αναζήτηση διαρκεί πάνω από δέκα λεπτά, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τις καθημερινές μετακινήσεις και την κυκλοφορία στους δρόμους.

Η θέση του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων για τη στάθμευση

Ο Πρόεδρος Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, Θανάσης Τσιάνος, μιλώντας στο ERTnews, ανέφερε ότι «από μελέτες στάθμευσης, που κάνουμε, βρίσκουμε ότι το 40% των σταθμευμένων οχημάτων, που βρίσκονται στον δρόμο είναι παράνομα σταθμευμένα οχήματα».

«Η παράνομη στάθμευση είναι άναρχη αυτή τη στιγμή, καθένας παρκάρει όπου θέλει. Υπάρχει όμως η στάθμευση, η οποία εμποδίζει την κυκλοφορία και η οποία θα πρέπει κατά προτεραιότητα να φύγει. Και υπάρχει και η στάθμευση των κατοίκων το βράδυ, οι οποίοι δε βρίσκουν χώρο στάθμευσης. Παρκάρουν και αυτοί όπου βρουν. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να γίνει μια διαχείριση όλης αυτής της ζήτησης. Γιατί και εγώ ο ίδιος, αν με ρωτήσετε, συντάσσομαι με την κοινωνία. Θέλω να μετακινούμαι γρήγορα, να μην έχω κυκλοφοριακή συμφόρηση, να μην πληρώνω κάτι για όλο αυτό και επίσης να έχω και αρκετό δημόσιο χώρο. Να έχω πεζοδρόμια, να μετακινούμαι κτλ», τόνισε.

Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Αυτό είναι μη ρεαλιστικό σενάριο και όλες οι χώρες και οι μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές στο εξωτερικό έχουν ακολουθήσει μια συγκεκριμένη πολιτική. Γιατί αυτή είναι δεν υπάρχει άλλη: υπόγειοι χώροι στάθμευσης σε κέντρα των πόλεων, αλλά με την προϋπόθεση ότι θα διώξουμε ένα μέρος των αυτοκινήτων από τον δρόμο για να απελευθερώσουμε δημόσιο χώρο. Δεύτερον, περιοριστικά μέτρα της χρήσης του ΙΧ στα κέντρα των πόλεων, αναβάθμιση των μέσων μαζικής μεταφοράς και διαχείριση της στάθμευσης μέσω της ελεγχόμενης στάθμευσης».

Όπως παρατήρησε, η Ελλάδα είχε αρχίσει να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση πριν από την οικονομική κρίση. Η κρίση, ωστόσο, ανέκοψε τη σταθερή προσπάθεια για την ανάπτυξη των μέσων μαζικής μεταφοράς και συνολικά του συστήματος μεταφορών της Αττικής, με συνέπεια τα προβλήματα να έχουν πλέον ενταθεί.