Στον πολιτισμό και το θέατρο αφιέρωσαν το χθεσινό βράδυ τους ο Αλέξης Τσίπρας και η Μπέττυ Μπαζιάνα.
Το ζευγάρι βρέθηκε στο Ηρώδειο για να παρακολουθήσει μία από τις πιο πολυσυζητημένες καλλιτεχνικές παραγωγές του καλοκαιριού, απολαμβάνοντας την ατμόσφαιρα ενός από τους πιο εμβληματικούς χώρους της Αθήνας.
Ο πρόεδρος του νέου κόμματος ΕΛΑΣ και η σύντροφός του βρέθηκαν ανάμεσα στους θεατές που παρακολούθησαν τη «Λυσιστράτη – Μια ξεκαρδιστική όπερα», τη νέα δημιουργία του Σταμάτη Κραουνάκη. Κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης, παρακολούθησαν την παράσταση σε ιδιαίτερα ευχάριστο κλίμα, φτάνοντας στον χώρο λίγο πριν από την έναρξή της και προσελκύοντας το ενδιαφέρον αρκετών παρευρισκομένων.
Η νέα δουλειά του Σταμάτη Κραουνάκη δεν ακολουθεί τη συμβατική φόρμα μιας θεατρικής μεταφοράς της αριστοφανικής «Λυσιστράτης». Αντίθετα, προσεγγίζει το έργο μέσα από ένα σύγχρονο μουσικό πρίσμα, αξιοποιώντας τη σάτιρα και το χιούμορ ως εργαλείο σχολιασμού της σημερινής πραγματικότητας.
Η Μπέττυ Μπαζιάνα εμφανίστηκε για ακόμη μία φορά με λιτό και κομψό στυλ, παραμένοντας πιστή στις διακριτικές ενδυματολογικές επιλογές που τη χαρακτηρίζουν. Ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε επίσης ένα κλασικό και διαχρονικό ντύσιμο. Και οι δύο έδειχναν να απολαμβάνουν τη βραδιά, μακριά από την πολιτική επικαιρότητα και τις απαιτήσεις της δημόσιας ζωής.
Παρά τα πολλά χρόνια κοινής πορείας τους, εξακολουθούν να διαφυλάσσουν την προσωπική τους ζωή από τα φώτα της δημοσιότητας, επιλέγοντας σπάνια να δίνουν αφορμές για δημόσιες εμφανίσεις εκτός πολιτικού πλαισίου.
Μετά την ολοκλήρωση της παράστασης, το ζευγάρι βρέθηκε στα παρασκήνια, όπου είχε την ευκαιρία να συγχαρεί τον Σταμάτη Κραουνάκη και τους συντελεστές. Η βραδιά έκλεισε σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα, με φωτογραφίες, συζητήσεις και χαμόγελα.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν ήταν ο μοναδικός επικεφαλής κόμματος χθες στο Ηρώδειο, καθώς την παράσταση παρακολούθησε και ο ΓΓ της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.
Παρών ήταν και αγαπημένος τραγουδιστής Γιώργος Νταλάρας, με τη σύζυγό του Άννα.
Λίγα λόγια για την παράσταση:
Όταν ο Αριστοφάνης τη γράφει το 411 π.Χ., δεν κάνει κάποιο πλάγιο σχόλιο για τη θέση στην οποία έχει περιέλθει η Αθήνα εν μέσω Πελοποννησιακού Πολέμου. Στην πραγματικότητα, ακούει καλά τους πολιτικούς τριγμούς εντός των τειχών, όπου η Εκκλησία του Δήμου έχει αποδυναμωθεί και οι ολιγαρχικοί επανέρχονται στο προσκήνιο.
Με τα κρυφά όπλα της τέχνης –τα οποία δεν κατονομάζουν αλλά αποκαλύπτουν χωρίς να δακτυλοδεικτούν– μιλάει για την πηγή των δεινών: τη μανία για δύναμη και επιβολή, που δεν είναι παρά ίδιον των ανδρών, μια κούφια εντολή που παρασέρνει όλη την κοινωνία στον αφανισμό. Και ποιο είναι το αντίδοτο; Μα ένα ηχηρό χαστούκι σε αυτή τη θλιβερή αρρενωπότητα.
Όταν ο Αριστοφάνης μετακινεί τη γυναίκα από το πεδίο του ‘Οίκου’ στο πεδίο του ‘Δήμου’, δεν εκτελεί απλώς ένα θεατρικό σχήμα, αλλά μια πολιτική μετατόπιση μεγατόνων. Η ηρωίδα δεν καλεί μόνο τις γυναίκες της Αθήνας –και από άλλες πόλεις, εχθρικές!– σε μια ‘απεργία του έρωτα’, αλλά δημιουργεί ένα ποτάμι θηλυκότητας που παρασέρνει τις βεβαιότητες του κόσμου, προτείνοντας μια άλλη λύση που οι υπόλοιποι σπεύδουν να ονομάσουν ουτοπική και άρα μη εφαρμόσιμη. Οι όποιες ομοιότητες με τη σημερινή κατάσταση είναι καθαρά συμπτωματικές.
Η συνάντηση του αριστοφανικού λόγου με τη μουσική ιδιοσυγκρασία του Σταμάτη Κραουνάκη δίνει στην παράσταση μια ξεχωριστή δυναμική. Ο συνθέτης δημιουργεί μια πολυφωνική οπερέτα όπου μουσική και κείμενο συνυπάρχουν ισότιμα, υπηρετώντας τη σατιρική διάθεση του έργου. Από λυρικές έως λαϊκές και καμπαρετζίδικες αποχρώσεις, η μουσική γίνεται οργανικό κομμάτι της αφήγησης, ενώ ο αδόμενος λόγος ενισχύει τη θεατρικότητα και τις αναφορές στο σήμερα.
Την εικόνα της παράστασης συμπληρώνει ο διεθνώς αναγνωρισμένος σκηνογράφος Takis, ο οποίος επιλέγει μια σύγχρονη αισθητική προσέγγιση που συνομιλεί με το ιστορικό υπόβαθρο του έργου. Το αποτέλεσμα είναι ένα εντυπωσιακό εικαστικό σύνολο, στο οποίο συμμετέχουν τριάντα καταξιωμένοι ερμηνευτές και μουσικοί. Ξεχωριστή θέση κατέχει η Δήμητρα Γαλάνη, η οποία εμφανίζεται στον ρόλο της θεάς Αθηνάς.
