ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

Κυριάκος Πιερρακάκης: Στόχος η περισσότερη και καλύτερη ανάπτυξη με βάση την παραγωγή και τις εξαγωγές

Στο συνέδριο της «Ναυτεμπορικής» παρουσίασε τις προβλέψεις για ανάπτυξη 2% το 2026 και 2,3% το 2027, ενώ ανακοίνωσε νέο πρόγραμμα χρηματοδότησης 1,5 δισ. ευρώ για μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Από 12 λεπτά ανάγνωση
Κυριάκος Πιερρακάκης: Στόχος η περισσότερη και καλύτερη ανάπτυξη με βάση την παραγωγή και τις εξαγωγές

«Στόχος μας είναι περισσότερη και καλύτερη ανάπτυξη, στηριγμένη στην παραγωγή και στις εξαγωγές», δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης, μιλώντας στο 5ο Οικονομικό Συνέδριο της «Ναυτεμπορικής», το οποίο είχε κεντρικό θέμα «Ελληνική Οικονομία: Η Νέα Αρχιτεκτονική».

Ο υπουργός ανέφερε ότι «η επενδυτική δυναμική της Ελλάδας συνεχίζεται και μετά το Ταμείο Ανάκαμψης, καθώς συμβασιοποιημένα σχέδια 29,3 δισ. ευρώ βρίσκονται σε εξέλιξη», προσθέτοντας πως «το 2027 θα είναι η 7η συνεχόμενη χρονιά που η Ελλάδα αναπτύσσεται με ρυθμό σημαντικά υψηλότερο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης».

Για το 2026 προβλέπεται ανάπτυξη 2% στην ελληνική οικονομία, η οποία αναμένεται να φτάσει το 2,3% το 2027, έναντι πρόβλεψης 1,2% για την Ευρωζώνη. Όπως τόνισε, «επτά χρόνια δεν συνιστούν στατιστική σύμπτωση. Συνιστούν κυρίαρχη τάση».

Στις επενδύσεις, ο υπουργός εκτίμησε αύξηση 7,9%, τη στιγμή που στην ευρωζώνη προβλέπεται άνοδος 1,7%. Διευκρίνισε ότι η απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο παραμένει, καθώς οι επενδύσεις αντιστοιχούσαν στο 11% του ΑΕΠ το 2019 και σήμερα βρίσκονται λίγο κάτω από το 18%, ενώ ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 21%. Η Ελλάδα καλύπτει αυτήν τη διαδρομή αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου, παράλληλα με τον διπλασιασμό των εξαγωγών σε σχέση με τη χώρα που χρεοκόπησε το 2009 και το 2010, σημείωσε ο υπουργός.

Κατά τον κ. Πιερρακάκη, «το κράτος φτιάχνει το γήπεδο, αλλά τα γκολ τα βάζουν οι επιχειρήσεις και γι’ αυτό χρειάζονται κεφάλαια. Τα κεφάλαια τα αντλούμε από τρεις πηγές: Η πρώτη είναι οι ξένες επενδύσεις. Και η απόκτηση της επενδυτικής βαθμίδας υπήρξε θεμελιώδης προϋπόθεση για να μπορούμε να τις προσελκύσουμε. Η δεύτερη είναι τα δημόσια κεφάλαια τα οποία κινητοποιούμε. Με διαφάνεια, με σχέδιο, με συγκεκριμένους στόχους. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αυξάνεται από τα 9,8 δισ. ευρώ το 2026 σε 11 δισ. ευρώ το 2027, για να διατηρήσουμε, για να συμβάλλουμε στην αναπτυξιακή δυναμική της ελληνικής οικονομίας. Και δημιουργούμε και ένα νέο δανειοδοτικό και εγγυοδοτικό πρόγραμμα ύψους 1,5 δισ. ευρώ για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, διευρύνοντας την πρόσβασή τους στη χρηματοδότηση. Και η τρίτη – και ίσως σημαντικότερη – είναι η αποταμίευση, η ελληνική αποταμίευση. Οι Έλληνες αποταμιεύουν, κυρίως, όμως, το κάνουν σε καταθέσεις και ακίνητα».

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών:

Ο όρος «αρχιτεκτονική» στον τίτλο του συνεδρίου είναι, όπως είπε, ιδιαίτερα εύστοχος, καθώς η οικονομία θυμίζει ένα κτίριο. Η αξία και των δύο δεν αποτιμάται από την εξωτερική τους όψη, αλλά από τα θεμέλια και τον σχεδιασμό τους, καθώς και από το αν προσφέρουν στους ανθρώπους τη δυνατότητα να ζουν καλά.

Για πολλά χρόνια, όπως γνωρίζουμε, η Ελλάδα της κρίσης – αν συνεχίσουμε την αναλογία – περιοριζόταν σε επισκευές. Αυτές ήταν απολύτως αναγκαίες για να σωθεί το οικοδόμημα. Τώρα, όμως, χρειάζεται να χαράξουμε τη δική μας επόμενη μέρα, χωρίς να καθοριζόμαστε από μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Αυτή ακριβώς είναι η σκέψη πίσω από την «νέα αρχιτεκτονική για την ελληνική οικονομία».

Θα ήθελα να αρχίσω με ένα θέμα που συχνά προκαλεί αποστροφή: τους κανόνες. Για χρόνια, τους αντιλαμβανόμασταν ως επιβολή από το εξωτερικό. Από αυτή τη δύσκολη εμπειρία, όμως, αντλήσαμε ένα σημαντικό και οδυνηρό δίδαγμα: όταν μια χώρα παραβιάζει τους δημοσιονομικούς κανόνες, αναγκάζεται να δανείζεται με υψηλό κόστος και άλλοι λαμβάνουν αποφάσεις για λογαριασμό της. Αντίθετα, η τήρησή τους δίνει σε μια χώρα τη δυνατότητα να αποφασίζει αυτόνομα για το παρόν και, κυρίως, για το μέλλον της.

Το δημόσιο χρέος αποτελεί την πιο απτή απόδειξη, όπως ανέφερα και προηγουμένως: από το 209,4% του ΑΕΠ, όπου είχε ανέλθει το 2020, εκτιμάται ότι θα μειωθεί στο 128,8% το 2027. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μείωση διεθνώς. Η εξέλιξη αυτή δείχνει πως η δημοσιονομική πειθαρχία δεν ταυτίζεται με τη λιτότητα· είναι ελευθερία που κατακτάται. Οι κανόνες, άλλωστε, δεν αποτελούν μόνο μια ηθική υπόθεση, αλλά αποφέρουν και συγκεκριμένα αποτελέσματα. Κάθε ευρώ που εξοικονομείται χάρη στην τήρησή τους μπορεί να κατευθυνθεί σε τρεις επιλογές: στη μείωση των φόρων, σε κοινωνική στήριξη για όσους τη χρειάζονται ή σε στρατηγικές επενδύσεις για το μέλλον.

Για πολλά χρόνια η Ελλάδα ακολουθούσε τις εξελίξεις, αντί να διαμορφώνει η ίδια την πορεία τους. Πλέον αποφασίζει για τις δικές της επιλογές. Η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας προβλέπεται να φτάσει το 2% το 2026 και το 2,3% το 2027, έναντι εκτίμησης 1,2% για την ευρωζώνη. Θα είναι η έβδομη χρονιά στη σειρά που η χώρα θα αναπτύσσεται με ρυθμό αισθητά υψηλότερο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Μια πορεία επτά ετών δεν είναι στατιστική σύμπτωση, αλλά κυρίαρχη τάση. Όταν η τάση αυτή διατηρείται, επηρεάζει τόσο την εικόνα που έχει ο κόσμος για μια χώρα όσο και, κυρίως, τον τρόπο με τον οποίο η ίδια αντιλαμβάνεται τον εαυτό της. Σήμερα διαθέτουμε την αυτοπεποίθηση να σχεδιάζουμε πλέον εμείς την πορεία μας.

Οι επενδύσεις είναι το αναγκαίο σημείο εκκίνησης για τον σχεδιασμό αυτό. Οι προβλέψεις δείχνουν ότι το 2027 θα αυξηθούν κατά 7,9%, όταν στην Ευρωζώνη η αντίστοιχη άνοδος υπολογίζεται σε 1,7%. Παραμένει, βεβαίως, απόσταση μέχρι να φτάσουμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το 2019 οι επενδύσεις αντιστοιχούσαν στο 11% του ΑΕΠ, ενώ σήμερα βρίσκονται λίγο κάτω από το 18%. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο ο μέσος όρος είναι 21%.

Μέρος αυτής της μετάβασης του παραγωγικού μοντέλου είναι και ο διπλασιασμός των εξαγωγών σε σύγκριση με την Ελλάδα που χρεοκόπησε το 2009 και το 2010. Όπως σημείωσε προηγουμένως και ο πρωθυπουργός, το παραγωγικό μοντέλο μεταβάλλεται καθημερινά. Χθες μόλις, οι Financial Times περιέγραψαν σε άρθρο τους τη χώρα ως «ιδανικό προορισμό για ξένους επενδυτές και βάση σταθερότητας σε έναν ασταθή κόσμο». Η σύγκριση με την κατάσταση πριν από μερικά χρόνια αρκεί για να φανεί το μέγεθος των αλλαγών. Η ελληνική οικονομία, όπως γνωρίζετε όλες και όλοι, στηρίζεται σε μεγάλο αριθμό μικρών επιχειρήσεων, ενώ οι μεσαίες και μεγάλες είναι λιγότερες. Οι μικρές αποτελούν κομμάτι της ψυχής της χώρας. Οι μεγαλύτερες, από την άλλη, εξάγουν περισσότερο, καινοτομούν, συνήθως προσφέρουν υψηλότερους μισθούς και έχουν μεγαλύτερη αντοχή στις κρίσεις.

Για πολλά χρόνια, το φορολογικό και γραφειοκρατικό πλαίσιο, αλλά και η ευρύτερη νοοτροπία, καλλιεργούσαν ένα λανθασμένο μήνυμα: να παραμένεις μικρός, γιατί η ανάπτυξη της επιχείρησης θα έφερνε υψηλότερη φορολόγηση. Πλέον, όποιος μεγαλώνει δεν τιμωρείται, υπό την προϋπόθεση ότι λειτουργεί νόμιμα και εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του· αντίθετα, επιδιώκουμε να θεσπίσουμε και ανάλογα κίνητρα. Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε Έλληνες πρωταθλητές, που θα εξελιχθούν σε ευρωπαίους πρωταθλητές και θα μπορέσουν να ανταγωνιστούν με αξιώσεις διεθνώς. Χρειάζεται, όμως, να θυμόμαστε ότι το κράτος δημιουργεί το γήπεδο, αλλά τα γκολ τα πετυχαίνουν οι επιχειρήσεις, οι οποίες για να το κάνουν χρειάζονται κεφάλαια.

Για την εξασφάλιση κεφαλαίων αξιοποιούμε τρεις πηγές. Πρώτη είναι οι ξένες επενδύσεις, τις οποίες μπορούμε να προσελκύσουμε χάρη σε μια θεμελιώδη προϋπόθεση: την απόκτηση της επενδυτικής βαθμίδας.

Δεύτερη πηγή αποτελούν τα δημόσια κεφάλαια που ενεργοποιούμε με διαφάνεια, σχεδιασμό και συγκεκριμένους στόχους. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων προβλέπεται να ανέβει από 9,8 δισ. ευρώ το 2026 σε 11 δισ. ευρώ το 2027, προκειμένου να διατηρήσουμε και να ενισχύσουμε την αναπτυξιακή δυναμική της ελληνικής οικονομίας. Παράλληλα, δημιουργούμε νέο πρόγραμμα δανείων και εγγυήσεων, ύψους 1,5 δισ. ευρώ, για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ώστε να αποκτήσουν ευρύτερη πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Θα ήθελα εδώ να αναφερθώ στις χθεσινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ειδικότερα στην εκτίμηση για την επενδυτική δυναμική μετά την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης. Γνωρίζουμε ότι πρόκειται για πρόκληση και έχουμε ήδη σχεδιάσει την απάντησή μας. Πράγματι, με το Ταμείο Ανάκαμψης ολοκληρώνεται μια σημαντική πηγή χρηματοδότησης.

Υπάρχει ήδη σημαντικό επενδυτικό απόθεμα, με έργα που εξακολουθούν να προχωρούν. Πρόκειται για συμβασιοποιημένα σχέδια συνολικού ύψους 29,3 δισ. ευρώ, τα οποία χρηματοδοτούνται από δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης, τραπεζικά κεφάλαια και πόρους των ίδιων των επιχειρήσεων. Μόνο το 2027, υπολογίζουμε ότι θα εκταμιευθούν 3,2 δισ. ευρώ από τα δάνεια του Ταμείου. Στο ίδιο πλαίσιο προστίθενται η ενίσχυση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, που ανέφερα προηγουμένως, καθώς και τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία που θέτουμε σε λειτουργία. Ως τρίτος παράγοντας, ίσως και ο σημαντικότερος, έρχεται η αποταμίευση των Ελλήνων. Αν και αποταμιεύουν, κατευθύνουν κυρίως τα χρήματά τους σε καταθέσεις και ακίνητα. Επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε και άλλες επιλογές. Πρόσφατα ψηφίσαμε τον «κουμπαρά για τη νέα γενιά» και θα αναφερθώ ξανά σε αυτόν.

Θέλω ακόμη να σταθώ στην προστιθέμενη αξία για τη χώρα από την ένταξη του ελληνικού χρηματιστηρίου στο πανευρωπαϊκό δίκτυο της Euronext. Επιδιώκουμε κάτι σαφές: ο Έλληνας πολίτης να συμμετέχει ως συνιδιοκτήτης στην ανάπτυξη και όχι να την παρακολουθεί απλώς ως θεατής. Άλλωστε, οι άνθρωποι είναι εκείνοι που δίνουν ζωή στα κτίρια.

Πέρα από τις υπόλοιπες προκλήσεις, το κρίσιμο ζήτημα είναι οι δεξιότητες. Συνδέονται αφενός με το εκπαιδευτικό σύστημα και αφετέρου με την προσπάθεια να επιστρέψει στην Ελλάδα ένα μεγάλο μέρος του ανθρώπινου δυναμικού με δεξιότητες που βρίσκεται σήμερα στο εξωτερικό. Η κατεύθυνση είναι ξεκάθαρη: να γυρίζουν όλο και περισσότεροι από όσους διακρίνονται στο εξωτερικό. Δεν αρκεί η νοσταλγία για να τους φέρει πίσω· χρειάζεται να συναντήσουν στην Ελλάδα μια επαγγελματική πρόκληση ισάξια με εκείνη που αφήνουν. Η ευθύνη να δημιουργήσουμε αυτές τις συνθήκες είναι δική μας. Παράλληλα, η νέα αναπτυξιακή αρχιτεκτονική δεν αφορά έναν μόνο τομέα: κάθε κλάδος οφείλει να ανέβει επίπεδο στην αλυσίδα αξίας.

Για τον τουρισμό, ο στόχος δεν εξαντλείται στην αύξηση των επισκεπτών. Χρειάζεται δραστηριότητα καθ’ όλη τη διάρκεια των 12 μηνών και αναβάθμιση των υπηρεσιών, ώστε να αυξηθούν και τα έσοδα. Στην αποκαλούμενη «silver economy», δηλαδή την ασημένια οικονομία, γνωρίζουμε πως ολοένα περισσότεροι Ευρωπαίοι επιθυμούν να περάσουν στην Ελλάδα τα χρόνια της συνταξιοδότησής τους, αγοράζοντας δεύτερη κατοικία. Είναι ένας τομέας με μεγάλες προοπτικές, τον οποίο πρέπει να οργανώσουμε καλύτερα και ταχύτερα.

Στον αγροτικό τομέα και στη γεωργία, η μετάβαση σε υψηλότερο επίπεδο περνά μέσα από την αναβάθμιση της μεταποίησης, την πιστοποίηση υψηλότερης ποιότητας και την ανάπτυξη επώνυμων προϊόντων. Έτσι θα ξεπεράσουν τα όρια της εγχώριας αγοράς και θα κατακτήσουν τις διεθνείς αγορές. Η Ελλάδα διαθέτει τον μεγαλύτερο ελληνόκτητο στόλο στον κόσμο· στη ναυτιλία, το επόμενο ζητούμενο είναι η μετάβαση από την πλοιοκτησία στη δημιουργία ναυτιλιακού κέντρου. Στόχος είναι να συγκεντρωθεί, κατά το δυνατόν, στη χώρα μας ολόκληρο το οικοσύστημα: από τη χρηματοδότηση και την ασφάλιση έως τις νομικές υπηρεσίες.

Στους τομείς της υγείας και του φαρμάκου δραστηριοποιούνται ορισμένες από τις μεγαλύτερες και πιο δυναμικές ελληνικές επιχειρήσεις, στην πρώτη γραμμή της τεχνολογίας. Στόχος μας, όπως δεν αποκρύπτουμε, είναι να εξελιχθούν σε ευρωπαϊκούς πρωταθλητές, στο πλαίσιο που περιέγραψα προηγουμένως. Αντίστοιχα, στην άμυνα και την τεχνολογία, οι μεγάλες γεωπολιτικές μεταβολές έχουν καταστήσει σαφές ότι για την Ευρώπη έχει τελειώσει η εποχή της γεωπολιτικής αθωότητας. Οι ανάγκες ασφάλειας μπορούν και οφείλουν να λειτουργήσουν ως μοχλός καινοτομίας για τις ελληνικές επιχειρήσεις. Πίσω απ’ όλα βρίσκεται η ανάγκη για σταθερή και φθηνότερη ενέργεια. Έχουμε δεσμευθεί για μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 30% μέσα στην επόμενη τριετία, μέσω επενδύσεων και όχι επιδοτήσεων, ώστε η μείωση να έχει σταθερό, μόνιμο και βιώσιμο χαρακτήρα.

Φιλοδοξούμε να σχεδιάζουμε πάντοτε σε μεγαλύτερη κλίμακα, κυρίως ευρωπαϊκή και, ασφαλώς, παγκόσμια. Οι εκθέσεις Ντράγκι και Λέττα επιβεβαίωσαν κάτι ήδη γνωστό: η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης υστερεί. Ωστόσο, η Ελλάδα, που κάποτε βρισκόταν στο επίκεντρο των προβλημάτων της ευρωπαϊκής συζήτησης, μπορεί πλέον να συμβάλει στη λύση, με αξιοπιστία και δική της φωνή.

Προχωρούμε, με δική μας πρωτοβουλία, τις ευρωπαϊκές συζητήσεις για την τραπεζική ενοποίηση, την ευρύτερη Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, το ψηφιακό ευρώ και τις επιπτώσεις από τις εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η Ελλάδα αντιλαμβάνεται όλο και περισσότερο ότι μπορεί, αλλά και οφείλει, να εξελιχθεί σε περιφερειακό κόμβο για κεφάλαια, ανθρώπους, ενέργεια και δεδομένα, έχοντας πάντα υπόψη πως το ταλέντο προσελκύει τα κεφάλαια και όχι το αντίστροφο. Ο πλούτος κατευθύνεται εκεί όπου επιλέγουν να ζουν ικανοί άνθρωποι. Το κέρδος για τη χώρα είναι τριπλό: οικονομικό, αφού ένας κόμβος δημιουργεί πλούτο· ασφαλείας, καθώς μια χώρα που είναι απαραίτητη στους γείτονές της νιώθει ασφαλέστερη· και επιρροής, επειδή η γεωγραφία αποκτά ξανά βαρύνουσα σημασία στον νέο κόσμο. Η Ελλάδα βρίσκεται σε κομβική θέση για την ασφάλεια και τους ενεργειακούς διαδρόμους, αλλά και για την ανάπτυξη εκπαιδευτικών και περιφερειακών κόμβων. Σε αυτό εντάσσεται η πολιτική για τη διεθνοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων για πρώτη φορά, με σκοπό να προσελκύσουμε ξένους φοιτητές· κάτι που δεν συνέβαινε τις προηγούμενες δεκαετίες, όταν η πορεία ήταν μάλλον αντίθετη. Και εδώ περνώ σε κάτι που συχνά παραβλέπουμε στις συζητήσεις για την οικονομία.

Οι επιλογές των ανθρώπων αφορούν τόσο την εργασία όσο και την πόλη όπου θα ζήσουν. Ένας νέος μηχανικός που εξετάζει το ενδεχόμενο επιστροφής από πόλη της Βόρειας Ευρώπης δεν σταθμίζει μόνο τις αποδοχές, όπως γνωρίζετε και από τις οικογενειακές μας ιστορίες, αλλά και την ποιότητα ζωής. Γι’ αυτό η στέγη αποτελεί καίριο οικονομικό ζήτημα σε όλη την Ευρώπη, όχι μόνο στην Ελλάδα, και χρειάζεται λύσεις μέσα από δημόσιες πολιτικές, αντί να αφεθεί αποκλειστικά στους κανόνες προσφοράς και ζήτησης. Επιτρέψτε μου να επισημάνω εδώ πόσο σημαντική είναι η αποκέντρωση.

Η χώρα μας δεν περιορίζεται στην Αθήνα, όσο κι αν την αγαπάμε, ιδίως εμείς οι βουλευτές της πρώτης Αθηνών. Περιλαμβάνει τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, το Ηράκλειο και τα Γιάννενα, πόλεις που γίνονται ολοένα περισσότερο τόποι επιλογής για τη ζωή. Για να λειτουργήσουν όλα αυτά χρειάζεται ένα κράτος που λειτουργεί ως ανοιχτό σύστημα, έξυπνο και στρατηγικό. Αυτό προϋποθέτει την άρση εμποδίων και χαμηλότερους, προβλέψιμους φόρους. Ο επενδυτής μπορεί να αντεπεξέλθει σε έναν φόρο, το καταλαβαίνουμε, όχι όμως και στην αβεβαιότητα.

Θα ήθελα να ολοκληρώσω με έναν προβληματισμό. Προηγουμένως αναφέρθηκα στον κουμπαρά και θέλω να αναδείξω τη σημασία αυτής της πολιτικής. Μεγάλωσα, όπως και η γενιά μου, με ορισμένες εικόνες. Μία από αυτές ήταν το εφάπαξ, που λάμβανε κάποιος όταν ολοκλήρωνε τον εργασιακό του βίο και έβγαινε στη σύνταξη. Θυμάμαι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα να υποστηρίζουν ότι, πέρα από αυτό, θα έπρεπε να υπάρχει κάτι ανάλογο και για τους νέους, ώστε να διαθέτουν ένα ποσό για να ξεκινήσουν τη ζωή τους. Αυτή ήταν η ιδέα πίσω από τον κουμπαρά.

Μελετήσαμε τις πρακτικές άλλων χωρών, τόσο στην Ευρώπη όσο και εκτός αυτής, και επιλέξαμε να δημιουργήσουμε έναν επενδυτικό λογαριασμό, όχι απλώς αποταμιευτικό. Για κάθε ευρώ που θα καταθέτει ένας γονιός ή η ευρύτερη οικογένεια, το κράτος θα προσθέτει ένα ακόμη, με ετήσιο όριο τα 1.200 ευρώ. Σκεφτόμουν πως τα παιδιά που θα ενταχθούν στον κουμπαρά θα γίνουν 18 ετών το 2044. Μερικά γεννιούνται αυτούς τους μήνες και δεν γνωρίζουμε ακόμη ούτε τα ονόματά τους· γνωρίζουμε, όμως, ότι το 2044 θα έχουν στα χέρια τους κάτι που καμία προηγούμενη γενιά δεν είχε σε τέτοιο βαθμό. Εκτός από τα προσόντα που θα αναγράφονται στο βιογραφικό τους, θα διαθέτουν ένα αρχικό κεφάλαιο για σπουδές, για τη δημιουργία επιχείρησης, για την απόκτηση κατοικίας και για να κάνουν τολμηρά βήματα. Αυτή είναι η νέα αρχιτεκτονική: δεν τη διαμορφώνουμε για εμάς, αλλά για τα παιδιά που έρχονται.

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης τόνισε ότι στόχος είναι να υπάρξει περισσότερη ανάπτυξη, αλλά και ανάπτυξη καλύτερης ποιότητας: με μικρότερη εξάρτηση από την κατανάλωση και μεγαλύτερη στήριξη στην παραγωγή και τις εξαγωγές. Για να προχωρήσουμε σε αυτή την κατεύθυνση, χρειάζεται να άρουμε τα εμπόδια και να διαμορφώσουμε στη θέση τους μια Ελλάδα με προοπτική και αυτοπεποίθηση, που δεν μένει στη μεμψιμοιρία, αλλά γνωρίζει πώς να πρωταγωνιστεί με σχέδιο και φαντασία. Επί σειρά ετών η χώρα δεν είχε τη δυνατότητα να σχεδιάζει με μακροπρόθεσμο ορίζοντα: η καθημερινότητά μας περνούσε από τη μία αξιολόγηση στην επόμενη και από τη μία δόση στην άλλη. Με κόπο και συνέπεια καταφέραμε σήμερα να αποκτήσουμε κάτι πολύτιμο: το δικαίωμα να σχεδιάσουμε τη νέα αρχιτεκτονική που θέλει και ο τίτλος του συνεδρίου σας, έχοντας αυτή τη φορά και το σχέδιο για να την υλοποιήσουμε.

Προσθέστε το dimocracy στις προτιμώμενες πηγές σας στην Google

Βλέπετε πρώτα τις ειδήσεις μας στις Κορυφαίες ειδήσεις της Αναζήτησης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΕΝΟΤΗΤΕΣ

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
Όλες οι εφημερίδες της ημέρας

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ

ΔΗΜΟΙ

Όλοι οι 332 δήμοι

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

Όλες οι εφαρμογές

ΘΕΜΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ

ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ