Υποκλοπές: Αρχειοθετείται και η νέα μήνυση με διάταξη του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου
Ο εισαγγελέας έκρινε ότι δεν προσκομίστηκαν νέα στοιχεία για επανέναρξη της έρευνας, ενώ η υπόθεση των τεσσάρων καταδικασμένων πρωτοδίκως εκκρεμεί στο Εφετείο

Με διάταξη του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αρχειοθετείται και η μήνυση του εν ενεργεία υπαλλήλου της ΕΥΠ, Ιωάννη Παπαδόπουλου, ο οποίος είχε ζητήσει να ξεκινήσει ξανά η έρευνα για την υπόθεση των υποκλοπών.
Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας εξέτασε τη μήνυση κατά των τεσσάρων ιδιωτών που έχουν καταδικαστεί σε πρώτο βαθμό για την υπόθεση και έκρινε ότι δεν συντρέχει λόγος να επανέλθει η δικογραφία στην έρευνα. Ειδικότερα, δεν προσκομίστηκαν νέα στοιχεία ικανά να οδηγήσουν στην εκ νέου διερεύνηση σειράς αδικημάτων, μεταξύ αυτών και της κατασκοπείας.
Στη διάταξη αρχειοθέτησης, ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός επισημαίνει ότι ο μηνυτής δεν κατέθεσε νέα δεδομένα που να δικαιολογούν την ανάσυρση της δικογραφίας, η οποία έχει ήδη αρχειοθετηθεί δύο φορές από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Τονίζεται, επίσης, ότι το γεγονός πως υπηρετεί στην ΕΥΠ δεν αρκεί από μόνο του για να ξεκινήσει έρευνα για πιθανή κατασκοπεία. Κατά την κρίση του εισαγγελέα, δεν υποβλήθηκε κανένα στοιχείο που να ανατρέπει τα πορίσματα Ζήση – Τζαβέλα, τα οποία έχουν διαμορφώσει «οιωνεί δεδικασμένο».
Για το σκέλος της μήνυσης που αφορά τους τέσσερις κατηγορούμενους στην υπόθεση των υποκλοπών, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αποφάσισε επίσης την αρχειοθέτηση. Ως αιτιολογία επικαλέστηκε ότι δεν υπάρχει αμετάκλητη καταδίκη, καθώς η υπόθεση βρίσκεται σε εκκρεμότητα στο Εφετείο.
Στην εισαγγελική διάταξη, μεταξύ άλλων, επισημαίνονται τα εξής:
i. Για τις πράξεις που καταγγέλλονται, δηλαδή: 1. την από κοινού και κατ’ εξακολούθηση επέμβαση σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και 2. την από κοινού και κατ’ εξακολούθηση αθέμιτη παραβίαση του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας (άρθρα 45, 94 παρ. 1, 98, 370 Α παρ. 1α ΠΚ και 38 παρ. 1 α του Ν. 4624/2019), οι οποίες φέρονται να τελέστηκαν και σε βάρος του μηνυτή, ανεξάρτητα από τον νομικό χαρακτηρισμό τους ως τετελεσμένων ή απόπειρας, διαπιστώνεται εκκρεμοδικία. Αυτή προκύπτει από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025, ……… και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Η απόφαση δεν είναι αμετάκλητη ως προς το καταδικαστικό της μέρος, καθώς οι κατηγορούμενοι που κρίθηκαν ένοχοι άσκησαν έφεση. Η εκδίκασή τους από το Γ΄ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών ορίστηκε για τις 11-12-2026. Με την πρωτόδικη απόφαση, οι κατηγορούμενοι, που είναι και οι νυν μηνυόμενοι, κρίθηκαν ένοχοι: α) για τις δύο παραπάνω πράξεις σε βάρος των παθόντων – χρηστών των τηλεφωνικών συνδέσεων που περιλαμβάνονται στο σκεπτικό και στο διατακτικό, μεταξύ των οποίων και η σύνδεση κινητής τηλεφωνίας που εμφανιζόταν στο όνομα της συζύγου του μηνυτή, αλλά χρησιμοποιούσε ο ίδιος, και β) για παράβαση του άρθρου 370Β παρ. 1 ΠΚ. Σε καθέναν επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης 126 ετών και 8 μηνών, με εκτιτέα τα 8 έτη. Η εκκρεμοδικία αποτελεί αρνητική δικονομική προϋπόθεση και αποκλείει την άσκηση δεύτερης ποινικής δίωξης ή τη συνέχιση της διαδικασίας κατά των ίδιων προσώπων για τις ίδιες πράξεις, για τις οποίες έχει ήδη ασκηθεί δίωξη και έχει εκδοθεί πρωτόδικη απόφαση.
Στην προκειμένη περίπτωση δεν εφαρμόζεται, με βάση το άρθρο 2 παρ. 1 Π.Κ., η επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 370Α παρ. 5 Π.Κ., όπως υποστηρίζει ο μηνυτής. Η συγκεκριμένη διάταξη εντάχθηκε για πρώτη φορά στο άρθρο 370Α του ΠΚ με το άρθρο 2 του ν. 5002/2022 και τέθηκε σε ισχύ στις 9-12-2022, δηλαδή μετά τον χρόνο τέλεσης των πράξεων που καταγγέλλεται ότι στράφηκαν σε βάρος του, στις 17-3-2021 και 18-11-2021.
Για την καταγγελλόμενη πράξη του άρθρου 370 Β παρ. 1 ΠΚ, η οποία διώκεται κατ’ έγκληση, δεν κατατέθηκε έγκληση μέσα στη νόμιμη τρίμηνη προθεσμία. Επιπλέον, για την υπόθεση υπάρχει δεδικασμένο, όπως προκύπτει από την απόφαση με αριθμό ΒΜ 2425/2025, ………….. και ΒΜ 853/26-02-2026 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Η απόφαση έχει καταστεί αμετάκλητη ως προς το μέρος που έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη για την παραπάνω πράξη, λόγω μη υποβολής εγκλήσεων, για 108 παθόντες – χρήστες τηλεφωνικών συνδέσεων. Μεταξύ αυτών ήταν και ο χρήστης της σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας, της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή ……………, αλλά την οποία χρησιμοποιούσε ο ίδιος. Οι παθόντες – χρήστες δεν υπέβαλαν έγκληση εντός της νόμιμης τρίμηνης προθεσμίας, ενώ κανείς δεν άσκησε ένδικο μέσο κατά του συγκεκριμένου σκέλους της απόφασης μέσα στην προβλεπόμενη προθεσμία.
Για την καταγγελλόμενη πράξη της κατασκοπείας, τα πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης της 25-07-2024 και της 07-01-2025, που συνέταξε ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας ΖΗΣΗΣ, καθώς και η Πράξη της 27-4-2026 του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, έχουν δημιουργήσει «οιονεί δεδικασμένο». Στα έγγραφα αυτά κρίθηκε ότι η συγκεκριμένη πράξη δεν τελέστηκε, καθώς «δεν προέκυψε η απαραίτητη, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της κατασκοπείας (άρθρο 148 του ΠΚ), ύπαρξη κρατικού απορρήτου, κατά την έννοια του άρθρου 149 του ΠΚ». Η ιδιότητα ορισμένων παθόντων – χρηστών τηλεφωνικών συνδέσεων που προσβλήθηκαν από το παράνομο λογισμικό ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως του μηνυτή, δεν αρκεί από μόνη της για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος. Το οιονεί δεδικασμένο δεν επιτρέπει να ανασυρθεί η δικογραφία από το αρχείο ούτε να ασκηθεί ποινική δίωξη για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, έπειτα από τη νέα μήνυση που εξετάζεται. Και αυτό διότι δεν αναφέρονται ούτε διαπιστώνονται σε αυτή νέα στοιχεία ή αποδείξεις που δεν είχαν ήδη αξιολογηθεί, ενώ δεν γίνεται επίκληση τέτοιων στοιχείων σε σχέση με όσα περιλαμβάνονται στη δικογραφία που αρχειοθετήθηκε βάσει του άρθρου 43 παρ. 3,4 ΚΠΔ.
Τέλος, όπως είχε κριθεί στα πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης της 25-07-2024 και της 07-01-2025 του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα ΖΗΣΗ, καθώς και στην Πράξη της 27-4-2026 του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν προέκυψε ότι οποιοσδήποτε τέλεσε άλλη αξιόποινη πράξη. Παράλληλα, στη μήνυση που εξετάζεται δεν περιλαμβάνονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις που να μην έχουν ήδη αξιολογηθεί και κριθεί, ούτε γίνεται έκληση ή προσκόμιση οποιουδήποτε νέου στοιχείου».





