Η υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη αποκτά νέα διάσταση, καθώς η συζήτηση επικεντρώνεται στο ποιοι μπορούν να διενεργούν εξειδικευμένες ιατρικές πράξεις και στους περιορισμούς που προβλέπει η νομοθεσία για τους γιατρούς χωρίς ειδικότητα. Το ζήτημα συζητήθηκε σε εκπομπή της ΕΡΤ, με αφετηρία έγγραφο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και παρεμβάσεις εκπροσώπων της ιατρικής κοινότητας για τη διαδικασία στην οποία φέρεται να υποβλήθηκε ο γνωστός τραγουδιστής.
Το έγγραφο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, που παρουσιάστηκε στην εκπομπή, διευκρινίζει πως ένας γιατρός χωρίς ειδικότητα έχει τη δυνατότητα να διατηρεί ιδιωτικό ατομικό ιατρείο. Παρά ταύτα, δεν μπορεί να πραγματοποιεί εξειδικευμένες διαγνωστικές ή θεραπευτικές πράξεις, όταν αυτές προϋποθέτουν επιπλέον κατάρτιση και ειδικές γνώσεις.
Για τις συγκεκριμένες πράξεις, το ίδιο έγγραφο αναφέρει ότι ο γιατρός πρέπει να παραπέμπει τον ασθενή σε συνάδελφο με την αναγκαία ειδικότητα.
Το νομικό πλαίσιο για τους γιατρούς χωρίς ειδικότητα
Στο ισχύον νομικό καθεστώς αναφέρθηκε ο αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, Κωνσταντίνος Τσαούσης, τονίζοντας ότι ο νόμος προσδιορίζει με σαφή τρόπο τόσο τα δικαιώματα όσο και τους περιορισμούς ενός γιατρού χωρίς ειδικότητα.
«Ο τελειόφοιτος της Ιατρικής είναι γιατρός», δήλωσε, διευκρινίζοντας ότι ο γιατρός δύναται να συνταγογραφεί, να παραγγέλλει παρακλινικές εξετάσεις και να χορηγεί ιατρικά πιστοποιητικά και βεβαιώσεις. Υπογράμμισε, ωστόσο, ότι η άσκηση της ιατρικής συναρτάται με την εκπαίδευση και την εμπειρία κάθε γιατρού, ενώ διέπεται από συγκεκριμένα όρια.
Όπως επισήμανε, στο επίκεντρο βρίσκεται το ερώτημα κατά πόσο γιατρός χωρίς ειδικότητα μπορεί να διενεργεί εξειδικευμένες ιατρικές πράξεις. Τόνισε ότι «έχει δικαίωμα να ασκεί την ιατρική, αλλά μέσα στα πλαίσια που του ορίζει και του επιτρέπει ο νόμος».
Η θέση της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας για την πλασμαφαίρεση
Ξεχωριστή θέση στη συζήτηση έχει η πλασμαφαίρεση, καθώς στην εκπομπή προβλήθηκε απόσπασμα ανακοίνωσης της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας.
Όπως μεταδόθηκε στην εκπομπή, η θεραπευτική πλασμαφαίρεση πραγματοποιείται από αιματολόγους και νευρολόγους και εφαρμόζεται σε συγκεκριμένες ιατρικές ενδείξεις. Η θεραπεία αυτή ξεκίνησε για την αντιμετώπιση της θρομβωτικής πορφύρας, ενώ εφαρμόζεται και σε ορισμένες νευρολογικές παθήσεις και, σπανιότερα, από ρευματολόγους.
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, Γιώργος Βασιλόπουλος, έκανε διάκριση ανάμεσα στην κλασική θεραπευτική πλασμαφαίρεση και στη διαδικασία που, κατά τον ίδιο, ακολουθήθηκε στην περίπτωση του Γιώργου Μαζωνάκη.
Σύμφωνα με την εξήγησή του, η κλασική θεραπευτική πλασμαφαίρεση διενεργείται σε ειδικές δομές, με τον απαιτούμενο εξοπλισμό και για καθορισμένες ιατρικές ενδείξεις. Στην εξεταζόμενη υπόθεση, ανέφερε ότι δεν έγινε αντικατάσταση του πλάσματος, αλλά μια μορφή εξωσωματικής διαχείρισης του αίματος.
Κατά τον ίδιο, η διαδικασία αυτή θα πρέπει να γίνεται από γιατρό με την κατάλληλη ειδικότητα και εκπαίδευση. Ειδικά για την περίπτωση παθολόγου χωρίς την απαιτούμενη εξειδίκευση ή εμπειρία στη συγκεκριμένη πράξη, χαρακτήρισε την επιλογή «τουλάχιστον παράτυπη».
Αναφορά έκανε ο κ. Βασιλόπουλος και στους γιατρούς που εμπλέκονται στην υπόθεση Μαζωνάκη, δηλώνοντας πως «το ελάχιστο που μπορώ να αποδώσω αυτή τη στιγμή είναι αμέλεια». Διευκρίνισε ότι η τοποθέτησή του αφορά τον τρόπο διενέργειας της συγκεκριμένης διαδικασίας.
Οι πιθανοί κίνδυνοι στην εξωσωματική διαχείριση αίματος
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας αναφέρθηκε επίσης στους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν στη διάρκεια μιας διαδικασίας εξωσωματικής διαχείρισης αίματος.
Όπως σημείωσε, στις δομές όπου διενεργούνται τέτοιες διαδικασίες είναι εφικτή η άμεση διαχείριση ενδεχόμενων επιπλοκών, καθώς ενδέχεται να εμφανιστούν επεισόδια υπότασης και αρρυθμίες.
Κατά τον ίδιο, το προσωπικό που διενεργεί αυτές τις διαδικασίες είναι εκπαιδευμένο να αντιμετωπίζει τέτοιες καταστάσεις. «Πάντα είναι έτοιμοι να υποκαταστήσουν τους όγκους οι οποίοι είναι στο μηχάνημα με φυσιολογικό ορό» είπε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Βασιλόπουλος συνέδεσε τα παραπάνω με τα επεισόδια που, όπως είπε, παρουσίασε ο Γιώργος Μαζωνάκης, κάνοντας αναφορά σε αρρυθμίες και υπόταση και στη συνέχεια σε καρδιακή ανακοπή, κατάσταση που απαιτεί καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ).
«Είμαι δερματολόγος, δεν μπορώ να κάνω τον παθολόγο»
Ο Κωνσταντίνος Τσαούσης επανήλθε στο ζήτημα των ορίων μεταξύ των ιατρικών ειδικοτήτων, επικαλούμενος ως παράδειγμα τη δική του επαγγελματική ιδιότητα.
Όπως ανέφερε, είναι δερματολόγος και, μολονότι η παθολογία αποτελεί προϋπόθεση για τη συγκεκριμένη ειδικότητα, αυτό δεν του παρέχει το δικαίωμα να ασκεί την ειδικότητα του παθολόγου.
«Δεν μου δίνει το δικαίωμα να γράψω παθολογικό ιατρείο, ούτε να κάνω παθολογική ιατρική», σημείωσε, διευκρινίζοντας πως τα όρια αυτά προβλέπονται από τη νομοθεσία.
«Γι’ αυτό υπάρχει ο νόμος, για να καλύπτει αυτά τα κενά και να τα ελέγχει», συμπλήρωσε.
Στο πλαίσιο της συζήτησης τέθηκε ακόμη το θέμα της αγοράς του μηχανήματος πλασμαφαίρεσης. Ο κ. Τσαούσης δήλωσε ότι η κατηγορούμενη γιατρός είχε αγοράσει το συγκεκριμένο μηχάνημα από τον σύζυγό της, ο οποίος, κατά την ίδια αναφορά, δραστηριοποιούνταν στην προμήθεια ιατρικού εξοπλισμού.
Οι ευθύνες των προμηθευτών ιατρικού εξοπλισμού
Για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα και τη διαδικασία διάθεσής τους στην αγορά τοποθετήθηκε επίσης ο επιχειρηματίας στον χώρο του ιατρικού εξοπλισμού Γιώργος Αδαμόπουλος.
Αναφέρθηκε στο ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο των ιατροτεχνολογικών προϊόντων και στον Medical Device Regulation (MDR), εκτιμώντας ότι ίσως υπάρχει κενό ως προς την ξεκάθαρη διάκριση στη χρήση συγκεκριμένων μηχανημάτων.
Παράλληλα, υπογράμμισε πως οι προμηθευτές υπέχουν συγκεκριμένες υποχρεώσεις και οφείλουν να διαθέτουν πιστοποιημένα προϊόντα, κατάλληλα για τις προβλεπόμενες χρήσεις τους.
Ο κ. Αδαμόπουλος παρέθεσε, ακόμη, ένα περιστατικό στο οποίο ιδιώτης επικοινώνησε μαζί του και ζήτησε εξοπλισμό για ψεκασμό υγρού αζώτου. Κατά τα όσα είπε, ο ενδιαφερόμενος εξήγησε ότι ήθελε να αξιοποιήσει τον εξοπλισμό στο πλαίσιο θεραπευτικής πράξης.
Όπως περιέγραψε, όταν από τη συνομιλία κατάλαβε τον τρόπο με τον οποίο θα αξιοποιούνταν ο εν λόγω εξοπλισμός, επέλεξε να μη γίνει η πώληση.
«Νομίζω ότι στην κουλτούρα είναι το θέμα αυτό», είπε χαρακτηριστικά, αναδεικνύοντας παράλληλα το ζήτημα της ευθύνης των προμηθευτών για τη χρήση του ιατρικού εξοπλισμού.
