Έντγκαρ Άλαν Πόε: Βρέθηκε να παραληρεί με ξένα ρούχα λίγο πριν πεθάνει – Το μυστήριο | Σαν σήμερα Χ Σεπτεμβρίου

Ημέρα εκλογών ήταν, φορούσε ρούχα που ανήκαν σε άλλον και αδυνατούσε να εξηγήσει πού είχε βρεθεί τις προηγούμενες πέντε ημέρες.

Στις 3 Οκτωβρίου 1849, ο Έντγκαρ Άλαν Πόε εντοπίστηκε με αυτή την κατάσταση έξω από ταβέρνα στη Βαλτιμόρη. Τέσσερις ημέρες μετά, είχε πεθάνει.

Μέχρι σήμερα, παραμένει άγνωστο τι είχε συμβεί.

Ο τυπογράφος Τζόζεφ Γουόκερ ήταν εκείνος που τον βρήκε έξω από το Gunner’s Hall, ταβέρνα η οποία εκείνη την ημέρα χρησιμοποιούνταν και ως εκλογικό τμήμα. Αυτό ήταν συνηθισμένο την εποχή εκείνη. Ο Πόε μετά βίας μπορούσε να μιλήσει. Είχε επάνω του φτηνά και πρόχειρα ραμμένα ρούχα, πολύ μεγάλα για το σώμα του και εντελώς ασυνήθιστα για έναν συγγραφέα γνωστό για την κομψή εμφάνισή του. (Η διαδεδομένη εικόνα του Πόε πεσμένου «σε ένα χαντάκι» δεν επιβεβαιώνεται από πηγές.)

Από τον Πόε, ο Γουόκερ κατάφερε να ακούσει μόνο ένα όνομα: Τζόζεφ Σνοντγκρας, γιατρός, εκδότης και γνωστός του συγγραφέα. Του έστειλε σημείωμα με αίτημα να βοηθήσει. Ο Σνοντγκρας έφτασε με τον Χένρι Χέρινγκ, θείο του Πόε από γάμο, και μαζί τον μετέφεραν στο Washington College Hospital.

Στο νοσοκομείο, ο Πόε έμεινε επί τρεις ημέρες, περνώντας από λιποθυμικά επεισόδια σε κρίσεις διέγερσης. Ο γιατρός του, Τζον Μόραν, ανέφερε ότι το τελευταίο βράδυ επαναλάμβανε φωνάζοντας το όνομα «Ρέινολντς», χωρίς να γίνει ποτέ γνωστό σε ποιον αναφερόταν. Ωστόσο, ο ίδιος ο Μόραν τροποποιούσε την αφήγησή του με την πάροδο των ετών και, γι’ αυτό, το στοιχείο αυτό εξετάζεται με επιφύλαξη.

Στις 7 Οκτωβρίου 1849, ο Πόε πέθανε σε ηλικία 40 ετών. Δεν έχει διασωθεί πιστοποιητικό θανάτου. Εφημερίδα της περιόδου απέδωσε τον θάνατο σε «συμφόρηση του εγκεφάλου», έναν γενικό όρο που τότε μπορούσε να περιγράψει σχεδόν τα πάντα.

Οι πέντε ημέρες χωρίς ίχνη του Έντγκαρ Άλαν Πόε

Το καλοκαίρι, ο Πόε βρισκόταν στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια. Εκεί συναντήθηκε ξανά με τον εφηβικό του έρωτα, την Έλμιρα Ρόιστερ Σέλτον, και οι δύο σχεδίαζαν τον γάμο τους. Στις 27 Σεπτεμβρίου, επιβιβάστηκε σε ατμόπλοιο με προορισμό τη Βαλτιμόρη, από όπου σκόπευε να συνεχίσει βορειότερα, για τη Φιλαδέλφεια και τη Νέα Υόρκη.

Στη Βαλτιμόρη έφτασε στις 28 Σεπτεμβρίου. Από εκείνο το σημείο έως το πρωί της 3ης Οκτωβρίου, δεν υφίσταται καμία ασφαλής μαρτυρία για τις κινήσεις ή τις πράξεις του.

Οι θεωρίες για όσα μπορεί να συνέβησαν στον Πόε

Η γνωστότερη εκδοχή είναι το «cooping», μια πρακτική εκλογικής νοθείας του 19ου αιώνα. Συμμορίες άρπαζαν περαστικούς, τους κρατούσαν φυλακισμένους, τους έδιναν αλκοόλ και έπειτα τους μετέφεραν από εκλογικό τμήμα σε εκλογικό τμήμα, αλλάζοντάς τους τα ρούχα ώστε να ψηφίζουν επανειλημμένα με διαφορετική ταυτότητα. Η θεωρία θα μπορούσε να ερμηνεύσει τόσο την κατάστασή του όσο και τα ξένα ρούχα. Δεν υπάρχει, ωστόσο, απόδειξη.

Το 1996, ο καρδιολόγος Μάικλ Μπενίτεζ διατύπωσε μια τελείως διαφορετική εκδοχή: τη λύσσα. Κατά την άποψή του, η σύγχυση, οι παραισθήσεις, η έντονη διέγερση και η δυσκολία να πιει νερό αντιστοιχούν σε συμπτώματα της νόσου. Και αυτή η εκδοχή, όμως, παραμένει υπόθεση, όπως και όσες άλλες έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί, από το αλκοόλ έως τη δολοφονία.

Ο δημιουργός ορισμένων από τις σκοτεινότερες αφηγήσεις της παγκόσμιας λογοτεχνίας άφησε ένα ανεξιχνίαστο αίνιγμα: τις τελευταίες ημέρες της δικής του ζωής.

Άλλα γεγονότα που συνέβησαν σαν σήμερα

42 π.Χ.: Πραγματοποιείται η πρώτη μάχη των Φιλίππων, με αντιπάλους τις δυνάμεις του Μάρκου Αντώνιου και του Οκταβιανού αφενός και εκείνες του Βρούτου και του Κάσσιου αφετέρου. Η αναμέτρηση δεν αναδεικνύει σαφή νικητή, όμως ο Κάσσιος αυτοκτονεί, θεωρώντας ότι έχει ηττηθεί.

1849: Στη Βαλτιμόρη, ο Έντγκαρ Άλαν Πόε εντοπίζεται να παραληρεί υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Τέσσερις ημέρες αργότερα πεθαίνει, χωρίς να διευκρινιστεί ποτέ τι ακριβώς είχε συμβεί.

1866: Στην Αθήνα μπαίνει ο θεμέλιος λίθος για το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, σε οικόπεδο που βρίσκεται στην οδό Πατησίων.

1906: Στο Βερολίνο ξεκινά η πρώτη Διεθνής Διάσκεψη Ραδιοτηλεγραφίας, η οποία, έναν μήνα αργότερα, καθιερώνει σε διεθνές επίπεδο το SOS ως σήμα κινδύνου.

1926: Εγκαινιάζεται η πρώτη Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, με εκατοντάδες Έλληνες και ξένους εκθέτες, εγκαινιάζοντας έναν θεσμό που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

1929: Το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων λαμβάνει επίσημα τη νέα ονομασία Γιουγκοσλαβία.

1945: Ο μόλις 10 ετών Έλβις Πρίσλεϊ παίρνει μέρος σε διαγωνισμό ταλέντων στη γενέτειρά του, το Τούπελο του Μισισίπι, ερμηνεύοντας το «Old Shep». Κατακτά την 5η θέση και κερδίζει 5 δολάρια, σε μία από τις πρώτες καταγεγραμμένες δημόσιες εμφανίσεις του μελλοντικού «βασιλιά του rock ’n’ roll».

1966: Αρχίζει στη Θεσσαλονίκη η δίκη για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, περισσότερα από τρία χρόνια μετά τη δολοφονική επίθεση εναντίον του.

1990: Η Γερμανία επανενώνεται επίσημα, καθώς η Ανατολική Γερμανία εντάσσεται στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, τερματίζοντας τη διαίρεση της χώρας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

1992: Η Σινέντ Ο’ Κόνορ σκίζει φωτογραφία του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ ζωντανά στο «Saturday Night Live», διαμαρτυρόμενη για τη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών στην Καθολική Εκκλησία.

2016: Στην Αθήνα, η αστυνομία χρησιμοποιεί χημικά κατά συνταξιούχων που διαδηλώνουν για τις περικοπές στις συντάξεις, γεγονός που προκαλεί πολιτικές αντιδράσεις.

Γεννήσεις προσώπων που καταγράφονται σαν σήμερα

1952 – Μαριάννα Τόλη, Ελληνίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και σκηνοθέτις, με ξεχωριστή παρουσία στο θέατρο, τον κινηματογράφο και τη μουσική σκηνή. Γεννημένη στην Αθήνα, σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και έγινε γνωστή από το μουσικό θέατρο και την τηλεόραση. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Eurovision του 1977 με το συγκρότημα «Πασπαρτού». Αργότερα αφιερώθηκε στο παιδικό θέατρο, σκηνοθετώντας και πρωταγωνιστώντας σε παραστάσεις που άφησαν εποχή. Με τη γλυκιά φωνή, την ευαισθησία και το χαμόγελό της, αγαπήθηκε από το κοινό και παραμένει στη μνήμη ως μια από τις πιο χαρισματικές μορφές της ελληνικής καλλιτεχνικής σκηνής.

1964 – Κλάιβ Όουεν (Clive Owen), Άγγλος ηθοποιός, γνωστός για την επιβλητική παρουσία και το έντονο βλέμμα του. Γεννημένος στο Κόβεντρι, ξεκίνησε στο θέατρο και καθιερώθηκε στον κινηματογράφο με ταινίες όπως «Closer» (2004), που του χάρισε Χρυσή Σφαίρα και υποψηφιότητα για Όσκαρ. Έπαιξε επίσης σε ταινίες όπως «Children of Men» (2006), «Sin City» (2005) και «Inside Man» (2006), αποδεικνύοντας το εύρος του από δράμα μέχρι θρίλερ και περιπέτεια. Παράλληλα, ξεχώρισε και σε τηλεοπτικές παραγωγές, όπως το «The Knick». Θεωρείται από τους πιο αξιόλογους Βρετανούς ηθοποιούς της γενιάς του.

1969 – Γκουέν Στεφάνι (Gwen Stefani), Αμερικανίδα τραγουδίστρια, στιχουργός και fashion icon, που καθιερώθηκε ως frontwoman των No Doubt με επιτυχίες όπως «Don’t Speak» και «Just a Girl». Από το 2004 ακολούθησε σόλο καριέρα με άλμπουμ όπως Love. Angel. Music. Baby., που ανέδειξε το εκρηκτικό της στυλ και έβγαλε μεγάλες επιτυχίες όπως «Hollaback Girl». Παράλληλα, ίδρυσε το fashion brand L.A.M.B., επηρεάζοντας τη μόδα της δεκαετίας του 2000. Με τις ιδιαίτερες φωνητικές της δυνατότητες και την εκκεντρική αισθητική της, παραμένει διαχρονική σταρ της ποπ και εναλλακτικής σκηνής.

1981 – Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς (Zlatan Ibrahimović), Σουηδός ποδοσφαιριστής με καταγωγή από τη Βοσνία και την Κροατία, ένας από τους πιο χαρισματικούς και εκκεντρικούς επιθετικούς της σύγχρονης εποχής. Γνωστός για την εντυπωσιακή τεχνική του, τη δύναμη και τα θεαματικά γκολ, αγωνίστηκε σε κορυφαίους συλλόγους όπως Άγιαξ, Γιουβέντους, Ίντερ, Μπαρτσελόνα, Μίλαν, Παρί Σεν Ζερμέν και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Κατέκτησε δεκάδες πρωταθλήματα και κύπελλα, ενώ έγινε θρύλος και αρχηγός της εθνικής Σουηδίας, όντας ο πρώτος της σκόρερ. Εκτός από τις επιδόσεις του, ξεχώρισε για την αυτοπεποίθηση και τις αφοπλιστικές του δηλώσεις, που τον καθιέρωσαν ως εμβληματική φιγούρα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Θάνατοι σημαντικών προσώπων που καταγράφονται σαν σήμερα

1993 – Κατερίνα Γώγου, Ελληνίδα ηθοποιός και ποιήτρια, μια από τις πιο ιδιαίτερες και αντισυμβατικές μορφές της σύγχρονης ελληνικής τέχνης. Γεννημένη το 1940 στην Αθήνα, έπαιξε σε πλήθος ταινιών του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, συχνά στον ρόλο της νεαρής, ατίθασης κοπέλας. Παράλληλα όμως ανέπτυξε μια ισχυρή λογοτεχνική φωνή, εκφράζοντας μέσα από την ποίηση την αγωνία, την οργή και την αποξένωση της μεταπολιτευτικής γενιάς. Η συλλογή της «Τρία κλικ αριστερά» (1978) έγινε μανιφέστο για τα ανήσυχα πνεύματα της εποχής. Η ζωή της, γεμάτη εντάσεις και αντιφάσεις, έληξε πρόωρα το 1993, αφήνοντας πίσω της ένα έργο που εξακολουθεί να συγκινεί και να εμπνέει.

Εορτολόγιο για τη σημερινή ημέρα

Διονύσιος, Διονυσία

Εθνικές Γιορτές και επέτειοι της ημέρας

Διεθνής Ημέρα Δράσης της ΠΣΟ
Ευρωπαϊκή Ημέρα για την Κατάθλιψη