Στις 23 Σεπτεμβρίου 1998, η ομηρία του Σορίν Ματέι σε διαμέρισμα στα Κάτω Πατήσια εξελίχθηκε σε πρωτοφανές τηλεοπτικό θρίλερ, καθώς ο ένοπλος καταζητούμενος μιλούσε ζωντανά στον αέρα επί ώρες, ενώ η αστυνομία επιχειρούσε να τον συλλάβει. Η αποτυχημένη έφοδος κατέληξε σε έκρηξη χειροβομβίδας, που τραυμάτισε θανάσιμα την 25χρονη Αμαλία Γκινάκη, η οποία πέθανε 16 ημέρες αργότερα, ενώ η υπόθεση άφησε βαριά κληρονομιά για τις αστυνομικές επιχειρήσεις και τα όρια της ζωντανής τηλεοπτικής κάλυψης.

Πιο αναλυτικά

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1998, τέσσερις άνθρωποι βρέθηκαν όμηροι του Σορίν Ματέι σε ένα διαμέρισμα στα Κάτω Πατήσια. Για περίπου τέσσερις ώρες η Ελλάδα παρακολουθούσε την κρίση να εξελίσσεται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο από την τηλεόραση. Η αστυνομική έφοδος είχε τραγικό αποτέλεσμα: η 25χρονη Αμαλία Γκινάκη τραυματίστηκε βαρύτατα από έκρηξη χειροβομβίδας και πέθανε 16 ημέρες αργότερα.

Το βράδυ της 23ης Σεπτεμβρίου 1998, η οδός Νιόβης 4 στα Κάτω Πατήσια μετατράπηκε στο επίκεντρο μιας από τις πιο πολύκροτες υποθέσεις ομηρίας που είχαν μέχρι τότε αντιμετωπίσει οι ελληνικές Αρχές.

Ο Σορίν Ματέι, 27 ετών, καταζητούμενος και δραπέτης που είχε επανειλημμένα απασχολήσει την Αστυνομία, είχε εντοπιστεί σε διαμέρισμα στο ισόγειο της πολυκατοικίας. Ακολούθησε αστυνομική επιχείρηση για τη σύλληψή του, όμως ο Ματέι κατάφερε να διαφύγει μέσω του φωταγωγού και να εισβάλει σε διαμέρισμα του πρώτου ορόφου. Εκεί βρίσκονταν η Σουλτάνα Γκινάκη, τα παιδιά της Αμαλία και Ευάγγελος Γκινάκης και ο αρραβωνιαστικός της Αμαλίας, Απόστολος Μακρινός. Μέσα σε λίγα λεπτά, οι τέσσερις έγιναν όμηροί του.

Ο Ματέι κρατούσε χειροβομβίδα και διαβεβαίωνε ότι δεν σκόπευε να πειράξει τους ανθρώπους που βρίσκονταν μαζί του. Σύντομα, όμως, έκανε μια κίνηση που θα μετέτρεπε την ομηρία όχι μόνο σε αστυνομική κρίση αλλά και σε πρωτοφανές για την εποχή τηλεοπτικό γεγονός.



Η ομηρία ζωντανά στην τηλεόραση

Ο Ματέι τηλεφώνησε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και ζήτησε να μιλήσει ζωντανά στον αέρα. Στην άλλη άκρη της γραμμής βρέθηκε ο παρουσιαστής του κεντρικού δελτίου Νίκος Ευαγγελάτος.

Για περίπου τέσσερις ώρες, οι τηλεθεατές άκουγαν τις συνομιλίίες με τον ένοπλο άνδρα, ενώ κάμερες και δημοσιογράφοι είχαν συγκεντρωθεί έξω από την πολυκατοικία. Ο Ματέι ζητούσε, μεταξύ άλλων, 500.000 δραχμές και διεγερτικές ουσίες, ενώ οι Αρχές προσπαθούσαν παράλληλα να βρουν τρόπο να τερματίσουν την ομηρία.

Η τηλεφωνική επικοινωνία είχε πλέον αποκτήσει κεντρικό ρόλο στη διαχείριση της κρίσης. Ο Ματέι απελευθέρωσε αρχικά τον Ευάγγελο Γκινάκη και αργότερα τη μητέρα της οικογένειας. Στο διαμέρισμα παρέμεναν η Αμαλία και ο αρραβωνιαστικός της.

Έξω από το κτίριο βρίσκονταν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και ανώτατα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ., μεταξύ των οποίων ο τότε αρχηγός της, Αθανάσιος Βασιλόπουλος.

Η μοιραία έφοδος

Λίγο μετά τις 10 το βράδυ αποφασίστηκε η αστυνομική επέμβαση. Κρίσιμο στοιχείο στην απόφαση ήταν η εκτίμηση ότι η χειροβομβίδα που κρατούσε ο Ματέι ενδεχομένως δεν ήταν πραγματική — εκτίμηση που αποδείχθηκε λανθασμένη και βρέθηκε αργότερα στο επίκεντρο της δικαστικής διερεύνησης.

Οι αστυνομικοί εισέβαλαν στο διαμέρισμα. Κατάφεραν να απομακρύνουν τον Απόστολο Μακρινό, όμως μέσα στη σύγχυση η χειροβομβίδα εξερράγη.

Η Αμαλία Γκινάκη τραυματίστηκε βαρύτατα. Τραυματίστηκαν επίσης αστυνομικοί που συμμετείχαν στην επιχείρηση, μεταξύ των οποίων ανώτατα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ.

Η 25χρονη μεταφέρθηκε στον Ερυθρό Σταυρό και έδωσε για περισσότερο από δύο εβδομάδες μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.

Στις 9 Οκτωβρίου 1998, στις 11:30 το πρωί, πέθανε από τις συνέπειες των σοβαρών τραυμάτων της. Το ρεπορτάζ των «Νέων» την επομένη περιέγραφε τη μάχη των γιατρών να τη διατηρήσουν στη ζωή επί 16 ημέρες μετά την έκρηξη.

Ο θάνατος του Ματέι τρεις ημέρες αργότερα

Ο ίδιος ο Ματέι είχε επίσης τραυματιστεί από την έκρηξη. Νοσηλεύτηκε αρχικά στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού.

Το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου 1998, μόλις τρεις ημέρες μετά την ομηρία, βρέθηκε νεκρός.

Σύμφωνα με τα ιατροδικαστικά στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν, ο θάνατός του αποδόθηκε σε εισρόφηση γαστρικού υγρού σε συνδυασμό με παρατεταμένη καταστολή. Οι συνθήκες υπό τις οποίες πέθανε προκάλεσαν νέα έρευνα και αργότερα οδήγησαν ακόμη και σε δικαστική διαδικασία για γιατρούς που είχαν εμπλακεί στη νοσηλεία του.

Οι ευθύνες και η παραίτηση του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ.

Η κατάληξη της επιχείρησης προκάλεσε σφοδρή κριτική για τον τρόπο με τον οποίο είχε αντιμετωπιστεί η ομηρία. Ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Αθανάσιος Βασιλόπουλος παραιτήθηκε, ενώ ακολούθησαν πειθαρχικές και δικαστικές έρευνες.

Η δικαστική διαδρομή της υπόθεσης κράτησε χρόνια. Ο Βασιλόπουλος καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε φυλάκιση 12 μηνών με αναστολή για ανθρωποκτονία από αμέλεια, με το δικαστήριο να θεωρεί ότι δεν είχε εκτιμήσει σωστά τον κίνδυνο από τη χειροβομβίδα. Έπειτα από έφεση, όμως, το Πενταμελές Εφετείο Πλημμελημάτων τον αθώωσε κατά πλειοψηφία, με ψήφους 3-2, στις 22 Απριλίου 2005.

Η υπόθεση που άλλαξε τη διαχείριση των ομηριών

Η οδός Νιόβης έμεινε στην ιστορία όχι μόνο λόγω της τραγικής κατάληξης αλλά και επειδή αποκάλυψε με τον πιο οδυνηρό τρόπο τα κενά που υπήρχαν τότε στη διαχείριση εξαιρετικά επικίνδυνων κρίσεων.

Η ίδια η ΕΡΤ, σε μεταγενέστερο ρεπορτάζ για τους διαπραγματευτές κρίσεων της Ελληνικής Αστυνομίας, αναφέρει ότι η υπόθεση Ματέι, μαζί με σοβαρές λεωφορειοπειρατείες που ακολούθησαν, αποτέλεσαν αφορμή για τη δημιουργία της ειδικής ομάδας διαπραγματευτών κρίσεων της ΕΛ.ΑΣ.

Παράλληλα, η υπόθεση έμεινε ως σημείο αναφοράς και στη συζήτηση για τα όρια της ζωντανής τηλεοπτικής κάλυψης. Ένας ένοπλος ομηροκράτης συνομιλούσε επί ώρες με δημοσιογράφο ενώ μια ενεργή αστυνομική επιχείρηση βρισκόταν σε εξέλιξη — μια εικόνα δύσκολο να διανοηθεί κανείς σήμερα χωρίς εξειδικευμένους διαπραγματευτές και αυστηρά επιχειρησιακά πρωτόκολλα.

Από την οδό Νιόβης στη μεγάλη οθόνη

Η υπόθεση επέστρεψε το 2026 στη δημόσια συζήτηση μέσα από την ταινία «Τελευταία Κλήση», σε σκηνοθεσία Sherif Francis, με τους Ορφέα Αυγουστίδη, Μαρία Ναυπλιώτου, Γιώργο Μπένο, Δημήτρη Λάλο, Ρένια Λουιζίδου και Νίκο Ψαρρά, μεταξύ άλλων.

Η ταινία δεν αποτελεί πιστή αναπαράσταση της υπόθεσης Ματέι: σύμφωνα με την επίσημη παρουσίασή της είναι έργο μυθοπλασίας εμπνευσμένο από διαφορετικά πραγματικά περιστατικά, με έναν καταζητούμενο να κρατά οικογένεια όμηρο και να απαιτεί να εμφανιστεί ζωντανά στην τηλεόραση.

Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, όμως, η πραγματική ιστορία της οδού Νιόβης παραμένει από μόνη της συγκλονιστική: μια αποτυχημένη σύλληψη που μετατράπηκε σε ομηρία, μια χώρα που παρακολουθούσε την κρίση μέσα από την τηλεόραση και, στο τέλος, μια 25χρονη γυναίκα που πλήρωσε με τη ζωή της μια αλληλουχία εγκληματικών πράξεων και μοιραίων επιχειρησιακών επιλογών.

Τι άλλο έγινε σαν σήμερα

1122: Υπογράφεται το Κονκορδάτο της Βορμς μεταξύ του Πάπα Καλλίστου Β΄ και του αυτοκράτορα Ερρίκου Ε΄, τερματίζοντας τη μακρά διαμάχη Εκκλησίας και Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για τον διορισμό επισκόπων.

1821: Οι Έλληνες επαναστάτες καταλαμβάνουν την Τριπολιτσά έπειτα από πολύμηνη πολιορκία, πετυχαίνοντας μία από τις σημαντικότερες νίκες της Επανάστασης. Ακολουθούν μαζικές σφαγές μουσουλμάνων και Εβραίων κατοίκων, μία από τις σκοτεινότερες πτυχές του Αγώνα.

1846: Ο Γερμανός αστρονόμος Γιόχαν Γκάλε παρατηρεί για πρώτη φορά τον Ποσειδώνα, επιβεβαιώνοντας τους μαθηματικούς υπολογισμούς που είχαν προβλέψει την ύπαρξη και τη θέση του πλανήτη.

1889: Ο Φουσατζίρο Γιαμαούτσι ιδρύει στο Κιότο τη Nintendo, η οποία αρχίζει κατασκευάζοντας παραδοσιακές ιαπωνικές κάρτες hanafuda και δεκαετίες αργότερα εξελίσσεται σε παγκόσμιο κολοσσό των video games.

1932: Ανακηρύσσεται επίσημα το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, με την ενοποίηση των περιοχών που είχε θέσει υπό τον έλεγχό του ο Ιμπν Σαούντ. Η 23η Σεπτεμβρίου γιορτάζεται έκτοτε ως εθνική ημέρα της χώρας.

1974: Η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή νομιμοποιεί το ΚΚΕ, τερματίζοντας σχεδόν τρεις δεκαετίες παρανομίας του κόμματος και καταργώντας βασικό πυλώνα της μετεμφυλιακής αντικομμουνιστικής νομοθεσίας.

1980: Ο Μπομπ Μάρλεϊ δίνει στο Πίτσμπεργκ την τελευταία συναυλία της ζωής του. Ο Τζαμαϊκανός θρύλος της reggae θα πεθάνει λιγότερο από οκτώ μήνες αργότερα, σε ηλικία 36 ετών.

1999: Η NASA χάνει το Mars Climate Orbiter κατά την άφιξή του στον Άρη. Η έρευνα αποκαλύπτει ότι το μοιραίο σφάλμα προήλθε από ασυμβατότητα μεταξύ βρετανικών και μετρικών μονάδων μέτρησης στους υπολογισμούς της αποστολής.

Γεννήσεις

63 π.Χ. – Οκταβιανός Αύγουστος (Gaius Iulius Caesar Octavianus Augustus), πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας και ιδρυτής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ανιψιός και κληρονόμος του Ιουλίου Καίσαρα, ενοποίησε τη Ρώμη μετά από εμφυλίους, επικρατώντας του Αντώνιου στη μάχη του Ακτίου (31 π.Χ.). Αναδιοργάνωσε το κράτος, εγκαινίασε την «Pax Romana», προχώρησε σε εκτενείς μεταρρυθμίσεις -διοικητικές, στρατιωτικές, οικονομικές- και ανέδειξε τη Ρώμη σε παγκόσμια δύναμη. Θεωρείται υπόδειγμα φιλόσοφου-άρχοντα και χαρισματικού ηγέτη.c

1491 – Ζακ Καρτιέ (Jacques Cartier), Γάλλος εξερευνητής που ανέλαβε τρία σημαντικά ταξίδια στη Βόρεια Αμερική, εξερευνώντας και χαρτογραφώντας πρώτος τον Κόλπο και τον ποταμό Αγίου Λαυρεντίου. Θεωρείται πατέρας της γαλλικής παρουσίας στον Καναδά, καθώς το 1534–1542 διείσδυσε βαθιά στην περιοχή που πήρε τότε το όνομα «Καναδάς» από τους Ιροκουά και αργότερα καθιερώθηκε σε ολόκληρη τη χώρα. Αν και δεν βρήκε τον θρυλικό πλούτο που αναζητούσε, καθιέρωσε μόνιμες επαφές με τους αυτόχθονες και έθεσε τα θεμέλια για τη γαλλική αποικιοκρατία στην Αμερική.

1926 – Τζον Κολτρέιν (John Coltrane), Αμερικανός σαξοφωνίστας και συνθέτης της τζαζ. Γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1926 και πέθανε στις 17 Ιουλίου 1967. Υπήρξε μία από τις καθοριστικές μορφές της σύγχρονης τζαζ, με έντονα προσωπικό και διαρκώς εξελισσόμενο ύφος. Συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον Μάιλς Ντέιβις και άφησε έργα-σταθμούς όπως τα Giant Steps, My Favorite Things και A Love Supreme, επηρεάζοντας γενιές μουσικών.

1930 – Ρέι Τσαρλς (Ray Charles), Αμερικανός τραγουδιστής, πιανίστας και συνθέτης, πρωτοπόρος της soul music και θρύλος της αμερικανικής μουσικής. Παρότι έχασε την όρασή του σε μικρή ηλικία, έγινε γνωστός για τις σπουδαίες ερμηνείες και τη μίξη gospel, blues και jazz. Συνδύασε πολλά μουσικά είδη με εμβληματικές επιτυχίες όπως «Georgia on My Mind», «Hit the Road Jack» και «I’ve Got a Woman». Τιμήθηκε με πολυάριθμα Grammy, εισήχθη στο Rock and Roll Hall of Fame και θεωρείται «The Genius» για την ανεκτίμητη προσφορά του στη σύγχρονη μουσική.

1943 – Χούλιο Ιγκλέσιας (Julio Iglesias), Ισπανός τραγουδιστής και συνθέτης, ο πιο εμπορικά επιτυχημένος Ισπανός καλλιτέχνης με πάνω από 300 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων σε 14 γλώσσες. Αρχικά τερματοφύλακας στη Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά ένα σοβαρό τροχαίο έστρεψε την πορεία του στη μουσική. Έγινε παγκόσμιο σύμβολο ερωτικής μπαλάντας, κατακτώντας βραβεία Grammy, Latin Grammy και αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας. Πατέρας του Ενρίκε Ιγκλέσιας, έχει κυριαρχήσει στις καρδιές εκατομμυρίων φαν με εμφανίσεις σε 5.000 συναυλίες παγκοσμίως.

1949 – Μπρους Σπρίνγκστιν (Bruce Springsteen), Αμερικανός τραγουδοποιός και κιθαρίστας που καθιερώθηκε ως «The Boss», θρύλος της heartland rock με ποίηση και κοινωνικό μήνυμα στους στίχους του. Γνωστός για ενεργητικές μαραθώνιες συναυλίες με την E Street Band, διέπρεψε με εμβληματικούς δίσκους («Born to Run», «Born in the U.S.A.»), ύμνους της εργατικής τάξης και σχολιασμό της αμερικανικής κοινωνίας. Έχει κερδίσει βραβεία Grammy, Όσκαρ, εισήχθη στο Rock and Roll Hall of Fame και αποτελεί διαχρονικό πρότυπο για τη δημοκρατική του στάση και τη φιλανθρωπική δράση.

1949 – Κώστας Τουρνάς, Έλληνας τραγουδοποιός, συνθέτης και μουσικός. Γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1949 στην Τρίπολη. Υπήρξε από τους πρωτοπόρους της ελληνικής ροκ και ιδρυτικό μέλος των Poll, μαζί με τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς και τον Σταύρο Λογαρίδη. Στη σόλο πορεία του ξεχώρισε με έργα όπως το Άνθρωπε αγάπα και το φιλόδοξο Απέραντα Χωράφια, που συνδύασε ροκ συγκρότημα με συμφωνική ορχήστρα και συγκαταλέγεται στα πρώτα ελληνικά concept albums.

1973 – Γιώργος Λάνθιμος, Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος, από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες του σύγχρονου κινηματογράφου. Καθιερώθηκε διεθνώς με έργα όπως «Κυνόδοντας», «Άλπεις», «The Lobster» και «Η Ευνοούμενη», συνδυάζοντας το σουρεαλιστικό με το μαύρο χιούμορ και την κοινωνική κριτική. Έχει βραβευθεί σε φεστιβάλ όπως των Καννών και της Βενετίας, με υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας και ταινίας, ενώ έχει αλλάξει τον τρόπο που βλέπει ο κόσμος το ελληνικό σινεμά.

1956 – Πάολο Ρόσι (Paolo Rossi), Ιταλός ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1956 και πέθανε στις 9 Δεκεμβρίου 2020. Έγραψε ιστορία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, οδηγώντας την Ιταλία στην κατάκτηση του τροπαίου και σημειώνοντας έξι γκολ, επίδοση που του χάρισε το Χρυσό Παπούτσι και τη Χρυσή Μπάλα της διοργάνωσης. Την ίδια χρονιά κατέκτησε και τη Χρυσή Μπάλα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, ενώ σε συλλογικό επίπεδο συνδέθηκε ιδιαίτερα με τη Γιουβέντους.

Θάνατοι

1835 – Βιντσέντζο Μπελίνι (Vincenzo Bellini), Ιταλός συνθέτης όπερας. Γεννήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1801 και πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου 1835, σε ηλικία μόλις 33 ετών. Υπήρξε κορυφαίος εκπρόσωπος του bel canto και άφησε σημαντικό αποτύπωμα στην όπερα του 19ου αιώνα. Ανάμεσα στα διασημότερα έργα του είναι η «Νόρμα», η «Υπνοβάτις» και οι «Πουριτανοί», με τις μελωδίες του να ξεχωρίζουν για τη λυρικότητα και τις μεγάλες απαιτήσεις από τους ερμηνευτές.

1939 – Σίγκμουντ Φρόυντ (Sigmund Freud), Αυστριακός ψυχίατρος, νευρολόγος και θεμελιωτής της ψυχανάλυσης, μία από τις πιο επιδραστικές μορφές του 20ού αιώνα. Διαμόρφωσε έννοιες όπως το ασυνείδητο, η απώθηση, η λίμπιντο και η ερμηνεία των ονείρων, θέτοντας τα θεμέλια για τη σύγχρονη ψυχολογία. Οι πρωτοποριακές θεωρίες και οι τεχνικές του αντιμετωπίζονται ως επαναστατικές, αλλά και συχνά αμφιλεγόμενες, με σημαντική επιρροή σε επιστημονικά και καλλιτεχνικά πεδία.

1973 – Πάμπλο Νερούδα (Pablo Neruda), Χιλιανός ποιητής, συγγραφέας και διπλωμάτης (πραγματικό όνομα: Ρικάρντο Νεφταλί Ρέγιες Μπασοάλτο), βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1971. Θεωρείται ο σημαντικότερος ισπανόφωνος ποιητής του 20ού αιώνα, με ποίηση που εκτείνεται από ερωτικά και σουρεαλιστικά μοτίβα έως βαθιά πολιτικά μηνύματα και μανιφέστα. Η πλούσια δράση του ως αντικαθεστωτικός και διπλωμάτης, αλλά και η μελοποίηση έργων του από τον Μίκη Θεοδωράκη, τον καθιέρωσαν ως διαχρονικό σύμβολο αγωνιζόμενων λαών και πηγή έμπνευσης για τη λογοτεχνία και την κοινωνία.

2004 – Διδώ Σωτηρίου, Ελληνίδα συγγραφέας και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1909 στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας και πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου 2004. Το έργο της συνδέθηκε στενά με τη Μικρασιατική Καταστροφή, την προσφυγιά και τις μεγάλες περιπέτειες του ελληνισμού στον 20ό αιώνα. Το μυθιστόρημά της «Ματωμένα Χώματα» αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, ενώ σημαντικά είναι επίσης τα «Μέσα στις φλόγες» και «Οι νεκροί περιμένουν».

Εορτολόγιο

Ξανθίππη, Ξάνθιππος, Πολυξένη

Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι

Διεθνής Ημέρα των Νοηματικών Γλωσσών
Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Αθλητισμού
Ημέρα Βιολογικής Παραγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Παγκόσμια Ημέρα Αμφισεξουαλικότητας