Την οργή της Σαουδικής Αραβίας προκάλεσε η απόφαση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων να αποχωρήσουν από τον OPEC+, καταφέροντας ένα βαρύ πλήγμα στους εξαγωγικούς πετρελαϊκούς οργανισμούς και στον de facto ηγέτη τους που είναι η Σαουδική Αραβία, σε μια εποχή που ο πόλεμος του Ιράν έχει προκαλέσει ένα ιστορικό ενεργειακό σοκ και έχει αναστατώσει την παγκόσμια οικονομία. Οι εντάσεις μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων έχουν παρελθόν. Οι Εμιρατινοί έχουν κατηγορήσει τη Σαουδική Αραβία ότι υποστηρίζει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και εκφοβίζει έναν μικρότερο γείτονα. Το Ριάντ έχει επικρίνει τα ΗΑΕ ως αντι-ισλαμικά και φιλοϊσραηλινά και ότι στηρίζουν απερίσκεπτα αποσχιστικές δυνάμεις σε όλη την περιοχή.
Αντιπαράθεση υπήρξε στο παρελθόν και για την Υεμένη. Τα Εμιράτα επιδιώκουν εδώ και καιρό μια επιθετικά ανεξάρτητη πολιτική στην περιοχή. Η σχέση τους είχε βέβαια διακυμάνσεις. Κατά τις αραβικές εξεγέρσεις του 2011, συνεργάστηκαν στενά με τη Σαουδική Αραβία για να αναχαιτίσουν πιθανές δημοκρατικές αλλαγές. Συμμετείχαν στην επέμβαση του 2011 στη Λιβύη και στην επέμβαση της Σαουδικής Αραβίας το 2015 στην Υεμένη, αν και δεν στήριξαν πλήρως την εξέγερση στη Συρία κατά του Μπασάρ αλ Άσαντ. Ο πρόεδρος των Εμιράτων, Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ, διαδραμάτισε βασικό ρόλο στην ανάδειξη του Σαουδάραβα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν στην de facto εξουσία. Το 2017, τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία ενώθηκαν για να επιβάλουν αποκλεισμό στο Κατάρ, υποτίθεται λόγω της υποστήριξής του στη Μουσουλμανική Αδελφότητα και σε ισλαμιστικές και δημοκρατικές δυνάμεις στην περιοχή.
Ωστόσο, άρχισαν να εμφανίζονται ρωγμές στη σαουδαραβο-εμιρατινή συμμαχία. Στο Σουδάν, η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος στήριξαν τον στρατό υπό τον Αμπντέλ Φατάχ αλ-Μπουρχάν, ενώ τα Εμιράτα υποστήριξαν τις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης του Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκάλο, με αποκορύφωμα τη φρικτή σφαγή στο Ελ Φάσερ τον περασμένο Οκτώβριο. Στη Λιβύη, τα Εμιράτα και η Αίγυπτος υποστήριξαν την προσπάθεια του στρατηγού Χαλίφα Χάφταρ, η οποία όμως βυθίστηκε σε έναν ατέρμονο εμφύλιο πόλεμο που έχει επηρεάσει και τη δική μας εξωτερική πολιτική.
Η υπογραφή από τα Εμιράτα των Συμφωνιών του Αβραάμ με το Ισραήλ το 2020 εξομάλυνε κάπως τις διμερείς σχέσεις. Σε αντίθεση με προηγούμενες προσπάθειες ειρήνευσης, οι Συμφωνίες αποσύνδεσαν ρητά την εξομάλυνση των σχέσεων από το παλαιστινιακό ζήτημα. Τα ΗΑΕ προχώρησαν σε υψηλού επιπέδου συνεργασία ασφάλειας, ανταλλαγή πληροφοριών και πολιτική ευθυγράμμιση με το Ισραήλ, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις εξελίξεις Ισραήλ–Παλαιστίνης. Η προσέγγιση αυτή φαινόταν να αποδίδει για αρκετά χρόνια, καθώς η τότε αμερικανική κυβέρνηση δεν είχε στραμμένη την προσοχή της στην Παλαιστίνη και επικεντρωνόταν στην προώθηση μιας αντίστοιχης συμφωνίας εξομάλυνσης της Σαουδικής Αραβίας με το Ισραήλ. Τα Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία τερμάτισαν σιωπηρά τον αποκλεισμό του Κατάρ, συμφιλιώθηκαν με την Τουρκία, επιδίωξαν προσέγγιση με το Ιράν και γενικά επιχείρησαν να μειώσουν την ένταση των περιφερειακών συγκρούσεων. Σημείο καμπής στις σχέσεις τους ήταν η 7η Οκτωβρίου 2023, με την αιφνιδιαστική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ και τον πόλεμο που ακολούθησε. Η καταστροφή της Γάζας από το Ισραήλ κινητοποίησε την αραβική κοινή γνώμη και άλλαξε τους υπολογισμούς της Σαουδικής Αραβίας σχετικά με την εξομάλυνση. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διατήρησαν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ, τοποθετώντας τον εαυτό τους ως βασικό αραβικό διαμεσολαβητή για μια μετα-Χαμάς Γάζα και ελπίζοντας να δικαιωθούν για τη στρατηγική στενής ευθυγράμμισης με το Ισραήλ και την Ουάσινγκτον. Η Σαουδική Αραβία, με πιο δύσκολο εσωτερικό περιβάλλον και δικές της φιλοδοξίες περιφερειακής ηγεσίας, επέστρεψε στην παραδοσιακή της θέση: να συνδέει την εξομάλυνση με το Ισραήλ με μια αξιόπιστη πορεία προς παλαιστινιακό κράτος. Αν και δεν ειπώθηκε ρητά, ήταν ευρέως κατανοητό ότι το Ριάντ δεν είχε ποτέ πρόθεση να συμμετάσχει σε μια πρωτοβουλία υπό την ηγεσία του Αμπού Ντάμπι.
Η δραματική στρατιωτική κλιμάκωση του Ισραήλ στην περιοχή ανησύχησε τους Σαουδάραβες. Αν και το Ριάντ είδε θετικά την αποδυνάμωση της Χεζμπολάχ, ανησύχησε για τις πιθανές συνέπειες μιας επίθεσης στο Ιράν. Ένα αποδυναμωμένο Ιράν ήταν θετικό, αλλά όχι αρκετό για να κατευνάσει τους φόβους της Σαουδικής Αραβίας για ένα ανεξέλεγκτο Ισραήλ που, κατά τη γνώμη της, διεξάγει στρατιωτικά πλήγματα κατά βούληση, συνεχίζει την καταστροφή της Γάζας και κλιμακώνει στη Δυτική Όχθη, επιδιώκοντας ανοιχτά περιφερειακή ηγεμονία.
Η εδραίωση ενός ρήγματος μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και της συμμαχίας Εμιράτων–Ισραήλ θα αναγκάσει εκ των πραγμάτων τις γειτονικές χώρες αργά ή γρήγορα να πάρουν θέση. Η χθεσινή εξέλιξη προκάλεσε ικανοποίηση στο Λευκό Οίκο, αλλά πρέπει να πούμε ότι και η Σαουδική Αραβία διατηρεί στενές σχέσεις με τον Λευκό Οίκο. Και αυτό περιπλέκει τα πράγματα εντός και εκτός OPEC.