Μια επιχείρηση που ολοκληρώθηκε σε μόλις δεκατρείς ημέρες έφερε πίσω στην Ελλάδα ένα από τα πιο συγκλονιστικά ντοκουμέντα της Κατοχής.
Η συλλογή Χόιερ, η οποία περιλαμβάνει τις φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 αγωνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, ανήκει πλέον στο Ελληνικό Δημόσιο, μετά την παρέμβαση των υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού και της ελληνικής πρεσβείας στο Βέλγιο.
Η δημοπρασία που κινητοποίησε τις αρχές
Όλα ξεκίνησαν όταν το συγκεκριμένο υλικό εντοπίστηκε να διατίθεται προς πώληση από τον Βέλγο συλλέκτη Tim de Craene σε διαδικτυακή πλατφόρμα δημοπρασιών.

Η άμεση κινητοποίηση οδήγησε στην υπογραφή προσυμφώνου και στην απόσυρση των αντικειμένων από την αγορά. Συνολικά, η ελληνική πλευρά παρέλαβε 262 φωτογραφίες, 16 έγγραφα και τέσσερα παλαιά χαρτονομίσματα, αφού προηγουμένως πιστοποιήθηκε η γνησιότητά τους.

Η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, αναφερόμενη στη σημασία αυτής της κίνησης για τη διάσωση της νεότερης ελληνικής ιστορίας, χαρακτήρισε το υλικό ως «τεκμήριο μεγάλης ιστορικής αξίας». Όπως διευκρίνισε η ίδια, η συλλογή θα αντιμετωπιστεί ως μνημείο, με απόλυτο σεβασμό στην αυθεντικότητά της.

Η αξιοποίηση και η διαφύλαξη της μνήμης
Το υλικό που καλύπτει την περίοδο 1943-1944 θεωρείται κρίσιμο για την ιστορική μνήμη της Αντίστασης, καθώς αποτυπώνει τις τελευταίες στιγμές των εκτελεσθέντων.

Στόχος της Πολιτείας είναι τα ντοκουμέντα αυτά να παραμείνουν προσβάσιμα στις επόμενες γενιές, λειτουργώντας ως εργαλείο επιστημονικής έρευνας και ανάδειξης της αλήθειας.

Σύμφωνα με τις δηλώσεις της υπουργού:
«Η συλλογή αποτελεί τεκμήριο μεγάλης ιστορικής αξίας και θα αντιμετωπιστεί ως μνημείο, με στόχο τη διασφάλιση της αυθεντικότητας και της επιστημονικής της τεκμηρίωσης».


Η κ. Μενδώνη συμπλήρωσε πως το υλικό θα ενταχθεί σε δράσεις που προωθούν τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, επισημαίνοντας τον θεσμικό ρόλο του Υπουργείου στη διαφύλαξη ανεκτίμητων αρχείων. Πλέον, η συλλογή Χόιερ προστατεύεται από το κράτος, διασφαλίζοντας ότι οι εικόνες από την Καισαριανή δεν θα αποτελούν πια αντικείμενο ιδιωτικής εμπορίας, αλλά μέρος της εθνικής κληρονομιάς.
