Για σημαντική άνοδο των περιστατικών βίας στα νοσοκομεία και τις μονάδες υγείας, που δημιουργούν αίσθημα ανασφάλειας σε γιατρούς και νοσηλευτές, μίλησαν οι συμμετέχοντες σε ενημερωτική εκδήλωση στον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης.
Ο πρόεδρος του ΙΣΘ, Νίκος Νίτσας, τόνισε πως στόχος πρέπει να είναι ο μηδενισμός τέτοιων φαινομένων, τα οποία καταγράφονται σε όλη την Ευρώπη, με την 12η Μαρτίου να έχει καθιερωθεί ως πανευρωπαϊκή ημέρα κατά της βίας σε βάρος υγειονομικών.
Ο πρώην πρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, Αθανάσιος Εξαδάκτυλος, ανέφερε ότι καθημερινά ένας υγειονομικός χάνει τη ζωή του παγκοσμίως, ενώ σε περιοχές της Νότιας Αμερικής και της Κεντρικής Ασίας νοσοκομεία φυλάσσονται ακόμη και από ενόπλους.
Παρά το γεγονός ότι από το 2024 υπάρχει νομοθετική πρόβλεψη για αυτεπάγγελτη δίωξη όσων επιτίθενται σε γιατρούς, υπογράμμισε ότι απαιτούνται επιπλέον μέτρα ασφαλείας.
Η ανάγκη εφαρμογής των νόμων και η πρόταση για Παρατηρητήριο
Ο νομικός σύμβουλος του ΠΙΣ, Βαγγέλης Κατσίκης, σημείωσε ότι η βία δεν αποτελεί αποκλειστικά ελληνικό πρόβλημα, ωστόσο στη χώρα μας συχνά οι νόμοι δεν εφαρμόζονται αποτελεσματικά.
Τόνισε πως είναι ευθύνη των διοικήσεων των νοσοκομείων να προχωρούν σε καταγγελίες όταν εντοπίζονται περιστατικά και όχι να επαφίεται η διαδικασία στους ίδιους τους γιατρούς.
Παράλληλα, πρότεινε τη δημιουργία Παρατηρητηρίου, ώστε να καταγράφονται συστηματικά τα περιστατικά και να μπορούν να αντιμετωπίζονται.
Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Βασίλης Φλωρίδης, χαρακτήρισε ανεπαρκή τη νομοθετική ρύθμιση του 2024, την οποία αποκάλεσε «κολοβή».
Όπως ανέφερε, οι επιθέσεις σε βάρος υγειονομικού προσωπικού θα πρέπει να αντιμετωπίζονται πάντα ως αυτόφωρα αδικήματα, χωρίς δυνατότητα αναστολής, ώστε να εκτελείται άμεσα η ποινή.
Σταθερό αίτημα η μηδενική ανοχή στη βία
Υπενθυμίζεται ότι το νομοθετικό πλαίσιο ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο του 2024, έπειτα από πιέσεις του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου και του ΙΣΘ, και εφαρμόζεται από την 1η Μαΐου 2024.
Ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης έχει πραγματοποιήσει και στο παρελθόν ανάλογες παρεμβάσεις, επισημαίνοντας ότι η μηδενική ανοχή στη βία πρέπει να αποτελεί διαρκή στόχο, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου τα περιστατικά αυξάνονται λόγω ελλείψεων προσωπικού, εξαντλητικών εφημεριών και δυσλειτουργιών που δεν οφείλονται στους ίδιους τους υγειονομικούς.