Την ώρα που η συζήτηση για σύγχρονους χώρους εργασίας, ανάπτυξη δεξιοτήτων και επαγγελματική εξέλιξη βρίσκεται στο προσκήνιο, η καθημερινότητα για πολλούς εργαζομένους στην Ελλάδα μοιάζει πολύ διαφορετική. Η ανάγκη για ουσιαστική καθοδήγηση – δηλαδή για τακτική ενημέρωση σχετικά με την απόδοσή τους, τα δυνατά τους σημεία και τα περιθώρια βελτίωσης – παραμένει έντονη, όμως συχνά δεν καλύπτεται.
Σύμφωνα με στοχευμένα polls του kariera.gr στο LinkedIn τον Ιανουάριο του 2026, προκύπτει ένα ξεκάθαρο χάσμα ανάμεσα σε αυτά που αναζητούν οι εργαζόμενοι και σε αυτά που τελικά εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις. Πολλοί επαγγελματίες συνεχίζουν να κινούνται χωρίς σαφή εικόνα για την πορεία τους, χωρίς υποστήριξη και χωρίς ξεκάθαρη κατεύθυνση.
Η τακτική ενημέρωση για την απόδοση – αυτό που συχνά αποκαλείται feedback – φαίνεται πως δεν αποτελεί ακόμη καθιερωμένη πρακτική. Το 41% των συμμετεχόντων δηλώνει ότι στην εταιρεία του δεν υπάρχει κουλτούρα συστηματικής αξιολόγησης ή συζήτησης για την πρόοδο των εργαζομένων. Μόλις το 21% αναφέρει ότι λειτουργεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα αξιολόγησης, ενώ αρκετοί ενημερώνονται μόνο όταν προκύψει κάποιο πρόβλημα ή αποκλειστικά από τον άμεσο προϊστάμενό τους. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι πολλοί εργαζόμενοι δουλεύουν χωρίς να γνωρίζουν αν βρίσκονται στη σωστή κατεύθυνση.
Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στον τομέα της εκπαίδευσης. Σε μια αγορά εργασίας που αλλάζει συνεχώς, η συνεχής μάθηση θα έπρεπε να αποτελεί βασικό εργαλείο προσαρμογής. Ωστόσο, το 41% δηλώνει ότι δεν του προσφέρεται καμία ουσιαστική επιμόρφωση. Ένα επιπλέον 26% συμμετέχει μόνο σε τυπικές πρωτοβουλίες χωρίς πραγματικό αντίκτυπο στην καθημερινή εργασία του. Μόνο μια μειοψηφία έχει πρόσβαση σε περιστασιακά προγράμματα ή σε πιο οργανωμένες δράσεις κατάρτισης.
Το τοπίο γίνεται ακόμη πιο ασαφές όταν πρόκειται για την επαγγελματική εξέλιξη. Το 41% των εργαζομένων δηλώνει ότι δεν υπάρχει σαφές πλάνο ανάπτυξης μέσα στην εταιρεία όπου εργάζεται, ενώ για το 30% το επόμενο βήμα παραμένει θολό ακόμη και όταν υπάρχει κάποια πρόβλεψη. Μόλις ένα μικρό ποσοστό γνωρίζει με σαφήνεια τις δυνατότητες ανέλιξης που έχει. Αυτή η αβεβαιότητα ενισχύει το αίσθημα στασιμότητας και περιορίζει το κίνητρο.
Παράλληλα, η αρχή κάθε χρονιάς θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ευκαιρία επαναπροσδιορισμού στόχων και σχεδιασμού της επόμενης περιόδου. Στην πράξη όμως αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Το 39% των εργαζομένων δηλώνει ότι δεν έγινε καμία αξιολόγηση στόχων για το 2025, ενώ για αρκετούς η διαδικασία περιορίστηκε σε μια τυπική συζήτηση χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα ή χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο υλοποίησης. Έτσι, μόνο περίπου ένας στους πέντε ξεκίνησε τη χρονιά με σαφή πλάνα.
Τα ευρήματα της έρευνας αναδεικνύουν μια σημαντική πρόκληση για τις επιχειρήσεις: πώς θα διατηρήσουν και θα αναπτύξουν το ανθρώπινο δυναμικό τους σε ένα περιβάλλον που μεταβάλλεται συνεχώς. Για μεγάλο μέρος των εργαζομένων, το επαγγελματικό μέλλον παραμένει ασαφές και χωρίς ξεκάθαρη κατεύθυνση.
Η ενίσχυση της καθοδήγησης, της ουσιαστικής εκπαίδευσης και των σαφών πλάνων εξέλιξης δεν αποτελεί πλέον απλώς καλή πρακτική, αλλά βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση ταλέντων, την αύξηση της παραγωγικότητας και τη βιώσιμη ανάπτυξη των οργανισμών.