Ήταν 7 Μαΐου του 1977 όταν η Ελλάδα καθηλωνόταν μπροστά στις τηλεοράσεις για να παρακολουθήσει το «Μάθημα Σολφέζ» να σαρώνει τη σκηνή της Eurovision, με τον Πασχάλη, την Μαριάννα Τόλη, τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς και την Μπέσσυ Αργυράκη να δημιουργούν ένα εκρηκτικό κουαρτέτο που, υπό την καθοδήγηση του Γιώργου Χατζηνάσιου, έφερε την τότε υψηλότερη διάκριση για τη χώρα μας.
Ωστόσο, η 5η θέση, αν και θριαμβευτική, άφησε μια γλυκόπικρη γεύση που κρατά μέχρι σήμερα, καθώς οι προσδοκίες για το «χρυσό» ήταν κάτι παραπάνω από βάσιμες. Η Μπέσσυ Αργυράκη, αναπολώντας εκείνη τη μαγική βραδιά, δεν έκρυψε ποτέ πως η ομάδα ένιωσε αδικημένη. Παρά το γεγονός ότι τα στοιχήματα τους έχριζαν ακλόνητα φαβορί για τη νίκη, το αποτέλεσμα δεν αντικατόπτρισε την ευρηματικότητα και την αίγλη της παρουσίας τους.
«Θα μπορούσαμε να είχαμε πάει παραπάνω, όλοι έλεγαν για τη δεύτερη ή την τρίτη θέση», τονίζει η ίδια, επισημαίνοντας πως η αδικία ήταν εμφανής. Το τραγούδι ήταν μια «ανάταση ψυχής» που ίσως πλήρωσε το τίμημα των γεωπολιτικών ισορροπιών της εποχής.
Παρά τη χαμένη ευκαιρία για την κορυφή, το «Μάθημα Σολφέζ» παρέμεινε η αξεπέραστη επίδοση της Ελλάδας για 15 ολόκληρα χρόνια. Για το ελληνικό κοινό, η παρέα των τεσσάρων δεν βγήκε ποτέ πέμπτη, αλλά κατέλαβε την πρώτη θέση στις καρδιές όλων, αποδεικνύοντας πως μερικές φορές οι «αδικημένοι» είναι εκείνοι που κερδίζουν την αθανασία.
Σήμερα, 49 χρόνια μετά, οι νότες της Σέβης Τηλιακού παραμένουν το πιο διαχρονικό soundtrack της ελληνικής συμμετοχής στον θεσμό.
Δείτε το βίντεο: