Νέα έκθεση του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (FSB) έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τον ιδιωτικό πιστωτικό τομέα.
Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι η αδιαφάνεια, τα υψηλά επίπεδα χρέους και τα αυξανόμενα ποσοστά αθέτησης υποχρεώσεων δημιουργούν ευπάθειες που ενδέχεται να εντείνουν τις πιέσεις σε περίπτωση κρίσης.
Επιπλέον, η αυξανόμενη συμμετοχή των επενδυτών και οι εντεινόμενες διασυνδέσεις μεταξύ της ταχέως αναπτυσσόμενης αγοράς και του παραδοσιακού χρηματοπιστωτικού συστήματος ενέτειναν τον κίνδυνο, όπως ανέφερε το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας σε έκθεσή του, καθώς ο κλάδος αξίας 2 τρισ. δολαρίων δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής ύφεσης.
Αν και οι άμεσες χορηγήσεις των τραπεζών προς ιδιωτικά πιστωτικά κεφάλαια ήταν «σχετικά μικρές», καθώς δεν ξεπερνούσαν το 0,5% του συνολικού ενεργητικού τους, η εποπτική αρχή προειδοποίησε ότι «ένα πλέγμα αλληλεξαρτήσεων ενδέχεται να δημιουργήσει προκλήσεις για τις τράπεζες όσον αφορά την αποτελεσματική διαχείριση των άμεσων και έμμεσων κινδύνων τους».
«Τα κενά στα δεδομένα δυσχέραναν την εποπτεία του τομέα», ανέφερε το FSB, ενώ ο γενικός γραμματέας της εποπτικής αρχής, John Schindler, παραδέχτηκε ότι δεν ήταν καν δυνατό να προσδιοριστεί με ακρίβεια το μέγεθος της ιδιωτικής πιστωτικής αγοράς.
Σύμφωνα με τους Financial Times, η έκθεση δημοσιεύθηκε μια μέρα αφότου η HSBC αποκάλυψε ότι υπέστη ζημιά ύψους 400 εκατ. δολαρίων λόγω δανειοδότησης προς ένα ιδιωτικό πιστωτικό ταμείο, το οποίο, σύμφωνα με πηγές που έχουν γνώση του θέματος, ήταν η Atlas SP, η μονάδα δανειοδότησης με εξασφάλιση περιουσιακών στοιχείων της Apollo.
Η έκθεση της HSBC τόνισε την ανησυχία των επενδυτών σχετικά με την εισροή ιδιωτικών δανειστών και το ενδεχόμενο να έχουν υποβαθμίσει τα κριτήρια χορήγησης δανείων, με τον κίνδυνο οι αθετήσεις υποχρεώσεων να προκαλέσουν αλυσιδωτές αντιδράσεις σε ολόκληρο τον χρηματοπιστωτικό τομέα.
Σε άρθρο του, ο Άντριου Μπέιλι, διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας και πρόεδρος του FSB, επέστησε την προσοχή στις «σημαντικές αλληλεξαρτήσεις» της ιδιωτικής πίστωσης με τις τράπεζες, τους διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων, τις ασφαλιστικές εταιρείες και τα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια, προσθέτοντας ότι αυτά τα «πολλαπλά επίπεδα μόχλευσης» απαιτούν «ενδελεχέστερη εξέταση».