Αλλαγές που φέρνουν μεγαλύτερη ευελιξία αλλά και λιγότερη γραφειοκρατία στη χορήγηση της ετήσιας άδειας τέθηκαν ήδη σε ισχύ από τις αρχές του 2026, χωρίς να επηρεάζεται ο βασικός πυρήνας των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Το νέο πλαίσιο επιχειρεί να προσαρμόσει την αγορά εργασίας στις σύγχρονες ανάγκες, δίνοντας περισσότερες επιλογές τόσο στους εργαζόμενους όσο και στις επιχειρήσεις.
Η πιο σημαντική αλλαγή αφορά τον τρόπο που μπορεί να «σπάσει» η άδεια μέσα στο έτος. Πλέον, δεν απαιτείται να λαμβάνεται υποχρεωτικά ενιαία, καθώς δίνεται η δυνατότητα τμηματικής χορήγησης. Αυτό σημαίνει ότι ο εργαζόμενος μπορεί, με έγγραφη αίτηση προς τον εργοδότη, να κατανείμει την άδειά του σε περισσότερες περιόδους μέσα στο ίδιο έτος.
Ωστόσο, η ευελιξία αυτή συνοδεύεται από συγκεκριμένους κανόνες, ώστε να διασφαλίζεται ότι ο χρόνος ανάπαυσης παραμένει ουσιαστικός. Κάθε τμήμα άδειας πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον πέντε συνεχόμενες εργάσιμες ημέρες για όσους εργάζονται με πενθήμερο και έξι ημέρες για το εξαήμερο σύστημα.
Παρά τη νέα δυνατότητα, η συνεννόηση μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου παραμένει βασική προϋπόθεση. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει συμφωνία, εξακολουθεί να υπάρχει η δυνατότητα προσφυγής στην Επιθεώρηση Εργασίας, η οποία λειτουργεί ως μηχανισμός επίλυσης διαφορών.
Σημαντικές αλλαγές έρχονται και στη διαχείριση της άδειας σε διοικητικό επίπεδο. Από το 2026 καταργείται η υποχρέωση προαναγγελίας στο πληροφοριακό σύστημα Εργάνη, μια διαδικασία που μέχρι σήμερα δημιουργούσε πρόσθετο φόρτο για τις επιχειρήσεις. Αντί αυτής, καθιερώνεται η απολογιστική καταχώριση, η οποία θα γίνεται εντός του επόμενου μήνα από τη χορήγηση της άδειας. Με τον τρόπο αυτό μειώνεται η γραφειοκρατία, χωρίς να χάνεται ο έλεγχος από τις αρμόδιες αρχές.
Παρά τις αλλαγές, τα βασικά δικαιώματα των εργαζομένων παραμένουν αμετάβλητα. Η διάρκεια της άδειας εξακολουθεί να εξαρτάται από την προϋπηρεσία και το καθεστώς απασχόλησης, ενώ δεν επιτρέπεται η αντικατάστασή της με χρηματική αποζημίωση, εκτός από την περίπτωση λύσης της σύμβασης εργασίας.
Παράλληλα, εξακολουθεί να ισχύει η διάταξη που προβλέπει ότι τουλάχιστον το 50% των εργαζομένων κάθε επιχείρησης πρέπει να λαμβάνει την άδειά του στο διάστημα από Μάιο έως Σεπτέμβριο, διασφαλίζοντας τη θερινή ανάπαυση.
Όσον αφορά τη διάρκεια της άδειας, αυτή αυξάνεται σταδιακά με βάση τα έτη εργασίας. Κατά το πρώτο έτος, ο εργαζόμενος λαμβάνει αναλογία της άδειας. Στο δεύτερο έτος, η άδεια μπορεί να φτάσει έως τις 21 ημέρες για πενθήμερη εργασία και 25 για εξαήμερη, ενώ από το τρίτο έτος και μετά διαμορφώνεται στις 22 και 26 ημέρες αντίστοιχα.
Για όσους έχουν μεγαλύτερη προϋπηρεσία, τα δικαιώματα είναι ακόμη πιο ενισχυμένα. Εργαζόμενοι με 10 χρόνια στον ίδιο εργοδότη ή 12 συνολικά δικαιούνται 25 ημέρες άδειας (πενθήμερο) ή 30 ημέρες (εξαήμερο). Μετά από 25 χρόνια προϋπηρεσίας, η άδεια αυξάνεται κατά μία επιπλέον ημέρα.
Τέλος, παραμένει η υποχρέωση του εργοδότη να χορηγεί την άδεια εντός δύο μηνών από το αίτημα του εργαζομένου, αλλά και πριν από τη λήξη του ημερολογιακού έτους, ακόμη και αν δεν έχει υποβληθεί σχετικό αίτημα.
Συνολικά, το νέο πλαίσιο επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ευελιξία και την προστασία των εργαζομένων, δίνοντας περισσότερες επιλογές στη διαχείριση της άδειας, χωρίς να θίγει τα βασικά εργασιακά δικαιώματα.